Art. 910¹.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 910[1] KPC nakłada na komornika obowiązek o charakterze rejestrowym, powiązany z egzekucją z praw własności przemysłowej. Przepis stanowi, że dokonując zajęcia patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, komornik przesyła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o wpis informacji o zajęciu prawa do właściwego rejestru. Adresatem tego obowiązku jest wyłącznie komornik prowadzący postępowanie egzekucyjne, a nie wierzyciel czy dłużnik. Wyliczenie praw zawarte w przepisie odpowiada podstawowym kategoriom praw wyłącznych chronionych przez Urząd Patentowy: patentom na wynalazki, dodatkowym prawom ochronnym, prawom ochronnym oraz prawom z rejestracji. Celem tej regulacji jest ujawnienie faktu zajęcia w jawnym rejestrze, tak aby informacja o obciążeniu prawa była dostępna dla osób trzecich, w szczególności dla potencjalnych nabywców i licencjobiorców.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 910[1] KPC znajduje zastosowanie wtedy, gdy w toku egzekucji dochodzi do zajęcia prawa własności przemysłowej wpisanego do rejestru prowadzonego przez Urząd Patentowy. Warunkiem uruchomienia obowiązku jest zatem samo dokonanie zajęcia zgodnie z przepisami o egzekucji z innych praw majątkowych. Przepis nie tworzy odrębnej podstawy zajęcia ani nie określa jego skutków materialnoprawnych - reguluje wyłącznie czynność następczą komornika wobec Urzędu Patentowego. Obowiązek dotyczy każdego z wymienionych praw i nie zależy od tego, czy dłużnikiem jest przedsiębiorca, czy osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. W praktyce komornik składa wniosek o wpis niezwłocznie po dokonaniu zajęcia, aby stan rejestru odpowiadał rzeczywistej sytuacji prawnej.

Przykład

Spółka technologiczna jest dłużnikiem z tytułu prawomocnego wyroku zasądzającego zapłatę wynagrodzenia za dostarczone podzespoły. Wierzyciel, wiedząc, że najcenniejszym składnikiem majątku dłużnika jest patent na opracowane rozwiązanie techniczne, wskazuje we wniosku egzekucyjnym właśnie ten składnik. Komornik dokonuje zajęcia patentu, a następnie - stosownie do art. 910[1] KPC - przesyła do Urzędu Patentowego wniosek o wpis informacji o zajęciu do właściwego rejestru. Dzięki temu podmiot, który później rozważa nabycie patentu lub uzyskanie licencji, może po sprawdzeniu rejestru dowiedzieć się, że prawo to jest objęte egzekucją.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że zajęcie prawa staje się skuteczne dopiero z chwilą wpisu w rejestrze Urzędu Patentowego. Przepis mówi o wniosku o wpis informacji o zajęciu, a więc o czynności ujawniającej, a nie kreującej zajęcie. Drugim nieporozumieniem jest zakładanie, że to wierzyciel ma sam zawiadomić Urząd Patentowy - obowiązek ten art. 910[1] KPC przypisuje komornikowi. Zdarza się również mylenie zakresu przepisu i rozciąganie go na prawa nierejestrowane, podczas gdy wyliczenie obejmuje patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne oraz prawo z rejestracji. Wreszcie sam wpis informacji o zajęciu nie oznacza jeszcze, że prawo zostało sprzedane ani że dłużnik utracił je bezpowrotnie. W sprawie indywidualnej, zwłaszcza dotyczącej wyceny i sposobu spieniężenia prawa wyłącznego, warto skonsultować się z prawnikiem.