Co stanowi przepis
Art. 738 KPC wyraża dwie ściśle powiązane zasady dotyczące sposobu rozpoznawania wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Po pierwsze, sąd jest związany granicami wniosku, czyli tym, o co i przeciwko komu wnosi uprawniony oraz jaki sposób zabezpieczenia wskazuje. Sąd nie może więc z własnej inicjatywy udzielić zabezpieczenia szerszego niż żądane ani objąć nim roszczenia, którego wniosek nie dotyczy. Po drugie, podstawą orzeczenia jest materiał zebrany w sprawie, a więc twierdzenia i dowody przedstawione przez strony oraz dokumenty znajdujące się w aktach. Przepis nie nakłada na sąd obowiązku prowadzenia własnego postępowania dowodowego w celu poszukiwania podstaw zabezpieczenia.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Norma z art. 738 KPC znajduje zastosowanie w każdym postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym na wniosek uprawnionego, zarówno przed wszczęciem sprawy głównej, jak i w jej toku. Odnosi się do zabezpieczenia roszczeń pieniężnych i niepieniężnych, a także do rozpoznawania wniosku przez sąd pierwszej instancji oraz - odpowiednio - przy kontroli instancyjnej postanowienia. Ma znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy wniosek jest rozpoznawany bez udziału obowiązanego, ponieważ wówczas materiał zebrany w sprawie ogranicza się w praktyce do tego, co przedstawił sam wnioskodawca. Z przepisu wynika praktyczna konsekwencja: to na uprawnionym spoczywa ciężar takiego sformułowania wniosku i takiego uprawdopodobnienia okoliczności, aby sąd mógł orzec w oparciu o przedstawione mu materiały.
Przykład
Przedsiębiorca dochodzi zapłaty za wykonaną usługę i przed wytoczeniem powództwa składa wniosek o zabezpieczenie roszczenia pieniężnego przez zajęcie rachunku bankowego kontrahenta. We wniosku wskazuje kwotę, sposób zabezpieczenia oraz dołącza umowę, fakturę i korespondencję świadczącą o wyzbywaniu się majątku przez dłużnika. Sąd, działając na podstawie art. 738 KPC, ocenia wyłącznie to żądanie i tylko na podstawie złożonych dokumentów; nie zarządzi z urzędu zajęcia nieruchomości, jeśli wnioskodawca o to nie wnosił. Jeżeli wniosek nie zawiera uprawdopodobnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, sąd nie będzie poszukiwał takich okoliczności samodzielnie.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że sąd sam dobierze najlepszy sposób zabezpieczenia albo uzupełni braki argumentacji wnioskodawcy. Innym nieporozumieniem jest utożsamianie materiału zebranego w sprawie z pełnym postępowaniem dowodowym - w postępowaniu zabezpieczającym wystarczy uprawdopodobnienie, ale musi ono wynikać z przedstawionych materiałów. Zdarza się też mylne przekonanie, że związanie granicami wniosku oznacza automatyczne jego uwzględnienie w całości; sąd może wniosek oddalić lub uwzględnić częściowo. Warto również pamiętać, że art. 738 KPC nie wyłącza obowiązku wykazania przesłanek zabezpieczenia przewidzianych w innych przepisach Kodeksu.
W sprawie indywidualnej, zwłaszcza przy formułowaniu treści wniosku, warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.