Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 18 sierpnia 2026
Dokumenty i inne depozyty rzeczowe przechowuje się w stanie niezmienionym.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Art. 693(8) KPC formułuje krótką, ale istotną zasadę dotyczącą sposobu przechowywania przedmiotów złożonych do depozytu sądowego. Zgodnie z jego treścią dokumenty i inne depozyty rzeczowe przechowuje się w stanie niezmienionym. Oznacza to, że przedmiot przyjęty do depozytu ma pozostać dokładnie taki, jaki był w chwili złożenia - bez ingerencji w jego substancję, treść, oznaczenia czy postać. Przepis wyklucza zatem zarówno przetwarzanie rzeczy, jak i jej zużywanie, przerabianie, zastępowanie innym przedmiotem tego samego rodzaju czy dokonywanie na dokumencie jakichkolwiek adnotacji lub poprawek. Celem regulacji jest zapewnienie, aby osoba uprawniona otrzymała później dokładnie to, co zostało złożone, a nie ekwiwalent lub rzecz zmienioną.
Norma z art. 693(8) KPC znajduje zastosowanie w postępowaniu o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego oraz w dalszym okresie faktycznego przechowywania tego przedmiotu. Dotyczy ona depozytów rzeczowych, czyli przedmiotów materialnych, a w sposób szczególny dokumentów, których wartość dowodowa i prawna zależy od ich nienaruszonej postaci. Przepis wiąże podmioty odpowiedzialne za przechowanie, a więc sąd i jednostki, którym powierzono faktyczne sprawowanie pieczy nad depozytem. Zasada obowiązuje przez cały czas trwania depozytu, aż do jego wydania uprawnionemu albo zwrotu składającemu na podstawie odrębnych przepisów. Nie ma przy tym znaczenia, jak długo depozyt pozostaje w przechowaniu ani jaka jest jego wartość majątkowa.
Dłużnik, który nie może spełnić świadczenia, ponieważ wierzyciel odmawia jego przyjęcia, składa do depozytu sądowego oryginał weksla oraz komplet dokumentów potwierdzających rozliczenie. Przedmioty te zostają przyjęte i zabezpieczone. W czasie przechowywania nie wolno na wekslu umieszczać żadnych dopisków, opatrywać go pieczęciami ani wpinać dokumentów w sposób powodujący ich przedziurawienie czy uszkodzenie. Gdy po kilku miesiącach uprawniony odbiera depozyt, powinien otrzymać te same dokumenty w tej samej postaci, w jakiej zostały złożone.
Pierwszym błędem jest przekonanie, że przechowywanie w stanie niezmienionym oznacza wyłącznie zakaz zniszczenia rzeczy. W rzeczywistości chodzi także o zakaz wszelkich modyfikacji, w tym pozornie drobnych, jak adnotacje na dokumencie. Drugie nieporozumienie dotyczy możliwości zastąpienia depozytu rzeczą zamienną - przepis takiej praktyki nie dopuszcza, nawet gdy przedmioty są identyczne rodzajowo. Trzeci błąd polega na utożsamianiu art. 693(8) KPC z zasadami dotyczącymi depozytów pieniężnych, które podlegają odrębnym regulacjom. Warto też pamiętać, że przepis nie rozstrzyga sam przez się o skutkach ewentualnego naruszenia obowiązku pieczy. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Przepis dotyczy sposobu przechowywania dokumentów i innych depozytów rzeczowych złożonych do depozytu sądowego. Nakazuje utrzymywać je w stanie niezmienionym.
Nie, zasada przechowywania w stanie niezmienionym wyklucza dokonywanie na dokumencie dopisków, poprawek czy innych ingerencji w jego treść i postać.
Art. 693(8) KPC tego nie przewiduje. Przechowaniu podlega konkretny przedmiot złożony do depozytu, a nie rzecz zamienna tego samego rodzaju.
Obowiązek dotyczy podmiotów sprawujących pieczę nad depozytem, czyli sądu oraz jednostek, którym powierzono faktyczne przechowywanie przedmiotu.
Przez cały okres trwania depozytu, aż do wydania przedmiotu osobie uprawnionej albo zwrotu składającemu na zasadach przewidzianych w przepisach.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 693(8)