Art. 560⁷.

Co stanowi przepis

Art. 560(7) KPC określa, jaką treść musi mieć postanowienie sądu wydawane w sprawach dotyczących przemocy domowej. Zgodnie z § 1, jeżeli sąd uwzględnia wniosek o zobowiązanie osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia albo wniosek o zakaz zbliżania się do tego mieszkania, ma obowiązek precyzyjnie wskazać obszar, który ta osoba ma opuścić i na którym nie może przebywać, albo odległość, jaką jest obowiązana zachować. Paragraf 2 pozwala sądowi - wyłącznie na wniosek wnioskodawcy lub uczestnika - tymczasowo przyznać prawo do korzystania z rzeczy znajdujących się w mieszkaniu lub jego otoczeniu, określić sposób korzystania z nich, termin i sposób ich wydania, a w uzasadnionych przypadkach także okres korzystania; warunkiem jest to, aby nie powodowało to nadmiernej zwłoki w postępowaniu. Rozstrzygnięcie to nie przesądza kwestii własności, ponieważ ani prawomocne postanowienie, ani stanowiące jego podstawę ustalenia faktyczne nie wiążą sądu w sprawach o własność rzeczy. Paragrafy 3 i 4 wymagają wskazania odległości wyrażonej w metrach przy zakazie zbliżania się do osoby doznającej przemocy oraz umożliwiają - gdy przemawiają za tym szczególne okoliczności - określenie dopuszczalnych sposobów i zakresu kontaktowania się z pełnoletnią osobą doznającą przemocy.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się w postępowaniu nieprocesowym zainicjowanym wnioskiem o zastosowanie środków ochrony wobec osoby stosującej przemoc domową. Aktywuje się dopiero na etapie redagowania orzeczenia, czyli wtedy, gdy sąd uznaje wniosek za zasadny. Paragraf 5 przesądza o szczególnym reżimie tych rozstrzygnięć: postanowienia z § 1, 3 i 4 oraz postanowienie o zakazie wstępu na teren szkoły, placówki oświatowej, opiekuńczej lub artystycznej, obiektu sportowego, miejsca pracy albo innego miejsca, w którym zwykle lub regularnie przebywa osoba doznająca przemocy, są skuteczne i wykonalne już z chwilą ogłoszenia. Mogą też być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, choćby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Przykład

Sąd zobowiązuje osobę stosującą przemoc do opuszczenia mieszkania w bloku i wskazuje w postanowieniu, że nie może ona przebywać na terenie klatki schodowej oraz na przyległym podwórku i parkingu. Dodatkowo, na wniosek osoby doznającej przemocy, orzeka zakaz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 100 metrów. Na wniosek uczestnika sąd tymczasowo przyznaje mu prawo korzystania z narzędzi pracy pozostawionych w mieszkaniu i wyznacza termin oraz sposób ich wydania. Postanowienie działa od chwili ogłoszenia, więc obowiązek opuszczenia mieszkania powstaje natychmiast.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest przekonanie, że wniesienie zażalenia wstrzymuje skutki orzeczenia - § 5 wyraźnie temu przeczy. Mylne jest też traktowanie tymczasowego przyznania prawa do korzystania z rzeczy jako rozstrzygnięcia o własności; kwestię tę rozstrzygnie odrębne postępowanie. Nieporozumieniem jest wreszcie oczekiwanie, że sąd sam z urzędu ureguluje korzystanie z rzeczy lub sposoby kontaktu - potrzebny jest wniosek strony. Warto pamiętać, że odległość przy zakazie zbliżania się do osoby musi być wyrażona w metrach. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.