Art. 479^30f.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 479(30f) KPC jest przepisem odsyłającym. Nie tworzy on samodzielnej, nowej reguły postępowania, lecz rozciąga na etap apelacji zasady, które ustawodawca wcześniej ustanowił dla postępowania przed sądem pierwszej instancji. Chodzi o art. 479(30) § 2 oraz o cały blok przepisów od art. 479(30a) do art. 479(30e). Kluczowe jest sformułowanie "stosuje się odpowiednio", które oznacza, że wskazane przepisy znajdują zastosowanie z uwzględnieniem odrębności postępowania apelacyjnego: część z nich stosuje się wprost, część z modyfikacjami wynikającymi z kontrolnego charakteru drugiej instancji, a część może w ogóle nie znaleźć zastosowania, jeżeli byłaby nie do pogodzenia z istotą tego etapu. Dzięki temu rozwiązaniu ustawodawca uniknął powtarzania tych samych regulacji dwukrotnie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis uruchamia się dopiero wtedy, gdy sprawa objęta danym postępowaniem odrębnym trafia do sądu drugiej instancji na skutek wniesienia apelacji. Jego zastosowanie jest zatem uzależnione od dwóch przesłanek: po pierwsze, sprawa musi należeć do kategorii, do której odnoszą się przepisy art. 479(30) § 2 i art. 479(30a)-479(30e), a po drugie, musi toczyć się postępowanie apelacyjne. Sąd odwoławczy, rozpoznając środek zaskarżenia, nie sięga po ogólne reguły procedury w zakresie, w jakim art. 479(30f) KPC nakazuje stosować regulację szczególną. Ocena, na ile dany przepis daje się zastosować "odpowiednio", należy każdorazowo do sądu i wymaga uwzględnienia funkcji kontrolnej drugiej instancji.

Przykład

Załóżmy, że strona przegrywa sprawę przed sądem pierwszej instancji, w której zastosowano szczególne rozwiązania proceduralne przewidziane w art. 479(30a)-479(30e) KPC. Strona wnosi apelację, licząc na to, że przed sądem odwoławczym postępowanie będzie toczyć się już wyłącznie według reguł ogólnych. Tak jednak nie jest: na mocy art. 479(30f) KPC sąd drugiej instancji stosuje te same rozwiązania szczególne, dostosowując je do specyfiki apelacji. Pełnomocnik strony powinien więc przygotować środek zaskarżenia i dalsze pisma z uwzględnieniem tych odrębności, a nie jedynie przepisów ogólnych o postępowaniu apelacyjnym.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest utożsamianie zwrotu "stosuje się odpowiednio" ze stosowaniem "wprost". Odpowiednie stosowanie zawsze wymaga oceny, czy dana norma pasuje do etapu apelacyjnego, i dopuszcza jej modyfikację lub pominięcie. Drugie nieporozumienie polega na przyjęciu, że skoro art. 479(30f) KPC odsyła tylko do wskazanych jednostek redakcyjnych, to pozostałe przepisy o postępowaniu apelacyjnym przestają obowiązywać - tak nie jest, ogólne reguły nadal wiążą w zakresie nieobjętym odesłaniem. Mylące bywa również pomijanie faktu, że odesłanie obejmuje jedynie § 2 art. 479(30), a nie cały ten artykuł. Wreszcie zdarza się, że strony zakładają, iż przepis daje sądowi odwoławczemu nowe, samodzielne uprawnienia, podczas gdy pełni on wyłącznie funkcję techniczno-legislacyjną.

W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni, które z przepisów objętych odesłaniem znajdą zastosowanie na etapie apelacji.