Art. 479⁶⁷.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 479(67) KPC w obecnym brzmieniu składa się z jednej obowiązującej jednostki redakcyjnej - § 2, ponieważ § 1 został uchylony. Norma zawarta w § 2 jest krótka, ale ma istotne znaczenie procesowe: skarga kasacyjna od orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Oznacza to, że w sprawach objętych tym postępowaniem odrębnym nie stosuje się ograniczenia polegającego na tym, że skarga kasacyjna jest dopuszczalna dopiero wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza określony w Kodeksie próg kwotowy. Ustawodawca uznał, że charakter tych spraw uzasadnia dostęp do kontroli kasacyjnej Sądu Najwyższego bez względu na to, jaka kwota jest przedmiotem sporu. Warto podkreślić, że przepis usuwa jedynie barierę kwotową - nie znosi pozostałych wymagań dotyczących skargi kasacyjnej.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 479(67) KPC znajduje zastosowanie w ramach postępowania odrębnego, do którego został on przyporządkowany w systematyce Kodeksu postępowania cywilnego. Aby przepis mógł zadziałać, muszą być spełnione dwa podstawowe warunki: sprawa musi być rozpoznawana w tym właśnie trybie oraz musi zapaść orzeczenie sądu drugiej instancji, od którego w ogóle przysługuje skarga kasacyjna. Przepis nie tworzy nowego środka zaskarżenia - jedynie modyfikuje warunki jego dopuszczalności, wyłączając kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia. Nadal obowiązują ogólne reguły dotyczące terminu do wniesienia skargi, przymusu adwokacko-radcowskiego oraz obowiązku wskazania podstaw kasacyjnych i okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy w dalszym ciągu przeprowadza tzw. przedsąd, czyli bada, czy skarga zasługuje na przyjęcie do rozpoznania.

Przykład

Przedsiębiorca prowadzi spór, który jest rozpoznawany w postępowaniu odrębnym objętym tą grupą przepisów, a wartość przedmiotu zaskarżenia jest stosunkowo niewielka - wynosi kilkanaście tysięcy złotych. Po niekorzystnym dla siebie wyroku sądu drugiej instancji przedsiębiorca zastanawia się, czy w ogóle ma otwartą drogę do Sądu Najwyższego, skoro kwota sporu jest niska. Dzięki art. 479(67) § 2 KPC próg wartościowy nie stanowi przeszkody, więc skarga kasacyjna jest co do zasady dopuszczalna. Przedsiębiorca musi jednak zlecić jej sporządzenie profesjonalnemu pełnomocnikowi, dochować terminu i przekonująco uzasadnić, dlaczego Sąd Najwyższy powinien przyjąć skargę do rozpoznania.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest przekonanie, że skoro odpadł próg kwotowy, to skarga kasacyjna zostanie automatycznie rozpoznana merytorycznie. Tak nie jest - Sąd Najwyższy nadal ocenia, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub inna przesłanka przyjęcia skargi. Drugim nieporozumieniem jest traktowanie uchylonego § 1 tak, jakby wciąż obowiązywał; przy korzystaniu ze starszych opracowań łatwo o taką pomyłkę. Trzecim błędem jest rozciąganie art. 479(67) KPC na wszystkie sprawy cywilne, podczas gdy przepis dotyczy wyłącznie postępowania odrębnego, w którym został umieszczony. Zdarza się też mylenie braku progu wartościowego ze zwolnieniem od kosztów lub od przymusu adwokacko-radcowskiego, co nie ma podstaw w treści przepisu. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni dopuszczalność i zasadność konkretnej skargi kasacyjnej.