Art. 479¹²³.

Co stanowi przepis

Art. 479(123) KPC wprowadza dodatkowe, szczególne wymogi formalne dla pozwu wzajemnego składanego w postępowaniu w sprawach własności intelektualnej. Zgodnie z § 1 pozew wzajemny musi spełniać wszystkie ogólne warunki pisma procesowego i pozwu wskazane w art. 187 KPC, a ponadto zawierać numer wpisu we właściwym rejestrze, który jest związany z danym prawem ochronnym lub prawem z rejestracji. Paragraf 2 dodaje wymóg załącznikowy: do pozwu wzajemnego należy dołączyć wyciąg z właściwego rejestru, określający numer wpisu oraz informacje o stanie prawnym udzielonego prawa. Ustawodawca przewidział jednak wyjątek - obowiązek dołączenia wyciągu odpada, jeżeli taki dokument został już załączony do pozwu głównego. Celem tej regulacji jest to, aby sąd od początku dysponował precyzyjną identyfikacją prawa wyłącznego i aktualnym obrazem jego statusu rejestrowego.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wyłącznie w postępowaniu odrębnym w sprawach własności intelektualnej i tylko wtedy, gdy pozwany decyduje się na wytoczenie powództwa wzajemnego. Chodzi o sytuacje, w których przedmiotem sporu jest prawo ochronne lub prawo z rejestracji, a więc prawo, którego istnienie i zakres wynikają z wpisu do odpowiedniego rejestru. Wymogi z art. 479(123) KPC mają charakter formalny, co oznacza, że ich niedochowanie uruchamia procedurę uzupełnienia braków pisma procesowego. Przepis nie zwalnia z żadnego z wymagań ogólnych - dochodzi do nich jako warstwa dodatkowa, typowa dla spraw rejestrowych praw wyłącznych. Nie znajdzie natomiast zastosowania tam, gdzie spór dotyczy praw, które nie podlegają rejestracji.

Przykład

Przedsiębiorca zostaje pozwany o zaniechanie używania oznaczenia, które według powoda narusza jego zarejestrowany znak towarowy. Pozwany uważa, że to jego własne prawo ochronne jest wcześniejsze, i postanawia wytoczyć powództwo wzajemne. W pozwie wzajemnym musi więc wskazać numer wpisu swojego prawa we właściwym rejestrze i dołączyć wyciąg pokazujący aktualny stan prawny tego prawa, w tym informacje o jego trwaniu. Gdyby jednak identyczny wyciąg dotyczący tego samego prawa został już wcześniej dołączony do pozwu głównego przez powoda, ponowne składanie tego dokumentu nie jest konieczne.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że wystarczy samo opisowe wskazanie prawa, na przykład nazwy znaku, bez podania numeru wpisu - przepis wymaga konkretnego numeru rejestrowego. Drugim jest traktowanie wyciągu jako dokumentu fakultatywnego; jest on obowiązkowym załącznikiem, chyba że zadziała wyjątek z § 2. Trzecim nieporozumieniem jest zakładanie, że wyjątek działa zawsze, gdy do pozwu głównego dołączono jakikolwiek wyciąg - musi on dotyczyć tego prawa, którego dotyczy pozew wzajemny. Wreszcie nie należy zapominać, że art. 479(123) KPC nie zastępuje art. 187 KPC, lecz go uzupełnia, więc brak żądania czy uzasadnienia pozostaje wadą pisma. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni kompletność pisma przed jego złożeniem.