Co stanowi przepis
Art. 451 KPC jest przepisem odsyłającym, czyli takim, który nie tworzy samodzielnej, nowej reguły postępowania, lecz nakazuje stosować normy przewidziane już wcześniej dla innego rodzaju spraw. W § 1 ustawodawca przesądził, że w sprawach o unieważnienie małżeństwa stosuje się odpowiednio art. 444, art. 445, art. 445(1) oraz art. 446(1) KPC, a więc przepisy zamieszczone w części poświęconej postępowaniu odrębnemu w sprawach małżeńskich. Słowo "odpowiednio" oznacza, że przepisy te należy zastosować z uwzględnieniem odmienności sprawy o unieważnienie małżeństwa - część z nich zadziała wprost, część z konieczną modyfikacją, a część może okazać się nieprzydatna. W § 2 zakres odesłania jest węższy: w sprawach o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa stosuje się wyłącznie art. 446(1) KPC, który reguluje skutki procesowe śmierci jednego z małżonków dla toczącego się postępowania. Konstrukcja ta pozwala uniknąć powtarzania tych samych rozwiązań przy każdym rodzaju sprawy małżeńskiej.
Kiedy ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie dopiero wtedy, gdy przed sądem toczy się sprawa jednej z kategorii wymienionych w art. 451 KPC, a więc sprawa o unieważnienie małżeństwa albo sprawa o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa. Nie dotyczy on samych przesłanek materialnoprawnych unieważnienia - te wynikają z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - lecz wyłącznie sposobu prowadzenia postępowania. Sąd stosuje odesłanie z urzędu, bez potrzeby powoływania się na nie przez strony. Warunkiem jest, aby dana instytucja procesowa dała się pogodzić z charakterem sprawy, w której ma być zastosowana; to właśnie wyraża zastrzeżenie "odpowiednio" zawarte w § 1.
Przykład
Małżonek wytacza powództwo o unieważnienie małżeństwa, a jednocześnie przed innym sądem toczy się wcześniej wszczęta sprawa dotycząca kwestii objętych art. 445 lub art. 445(1) KPC. Dzięki art. 451 § 1 KPC sąd nie musi poszukiwać osobnej podstawy prawnej - stosuje mechanizm przewidziany dla spraw o rozwód, dostosowując go do specyfiki sprawy o unieważnienie. Jeżeli natomiast w toku sprawy o ustalenie nieistnienia małżeństwa jedna ze stron umiera, sąd sięgnie po art. 446(1) KPC, do którego odsyła § 2. Skutek procesowy będzie więc taki sam jak w sprawie rozwodowej, mimo że przedmiot sporu jest inny.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest zakładanie, że skoro art. 451 KPC odsyła do przepisów rozwodowych, to sprawa o unieważnienie małżeństwa toczy się w całości "jak rozwód". Odesłanie ma charakter punktowy i obejmuje wyłącznie wymienione jednostki redakcyjne. Drugim nieporozumieniem jest rozciąganie § 2 na sprawy o unieważnienie lub odwrotnie - zakresy obu paragrafów są różne i nie wolno ich mieszać. Wreszcie "odpowiednie" stosowanie bywa mylone ze stosowaniem dosłownym, tymczasem wymaga ono oceny, czy dana norma pasuje do konkretnego rodzaju sprawy. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.