Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 18 sierpnia 2026
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest oczywiście bezzasadna.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… jedynie przepisów „w sprawie zasad i trybu rozliczania składek” w prawomocnie osądzonej sprawie o zasiłek chorobowy. 7 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy w zgodzie z art. 4249 k.p.c. oddalił bezpodstawną i bezzasadną skargę, która nie zawierała jakichkolwiek zarzutów naruszenia przepisów ustawy zasiłkowej, które stanowiły „zasadniczą” podstawę prawną kontestowanego wyrokowania w sprawie z odwołania od negatywnej decyzji…
Fragment uzasadnienia
… interpretacja prowadziłaby zresztą do rezultatów absurdalnych – w zasadzie uniemożliwiłaby obrót kartami. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.). eb
Fragment uzasadnienia
… i stosowaniu prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08). Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy wynika, że nie może być uwzględniona. Spółdzielnia…
Fragment uzasadnienia
… nie zasługiwała na kolejną merytoryczną weryfikację w nadzwyczajnym trybie postępowania skargowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 4249 k.p.c.
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 424(9): co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 424(9) KPC zawiera krótką, ale bardzo istotną normę: Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Przepis ten należy do grupy regulacji dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, czyli nadzwyczajnego środka zaskarżenia rozpoznawanego przez Sąd Najwyższy. Ustawodawca przewidział tu mechanizm wstępnej selekcji spraw: zanim dojdzie do merytorycznego badania, czy zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z prawem, Sąd Najwyższy ocenia, czy skarga w ogóle zasługuje na rozpoznanie. Odmowa przyjęcia skargi do rozpoznania nie jest rozstrzygnięciem o meritum sprawy - jest decyzją zamykającą postępowanie przed Sądem Najwyższym na etapie przedsądu. Kluczowe jest tu pojęcie oczywistej bezzasadności, a więc sytuacji, w której już z samej treści skargi widać, bez potrzeby prowadzenia pogłębionej analizy, że nie może ona odnieść skutku.
Art. 424(9) KPC znajduje zastosowanie na etapie tzw. przedsądu, po wniesieniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i po wstępnym zbadaniu jej wymogów formalnych. Chodzi o skargi, które wprawdzie spełniają warunki formalne i zostały prawidłowo opłacone oraz sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, ale ich treść nie pozostawia wątpliwości co do braku podstaw. Oczywista bezzasadność występuje wtedy, gdy zarzuty skargi są ewidentnie chybione, gdy powołana wykładnia przepisów pozostaje w rażącej sprzeczności z ich brzmieniem albo gdy skarżący w istocie polemizuje z ustaleniami faktycznymi, zamiast wykazywać niezgodność orzeczenia z prawem. Ocena należy wyłącznie do Sądu Najwyższego i ma charakter uznaniowy w tym sensie, że opiera się na całościowej ocenie treści skargi.
Przedsiębiorca przegrał proces o zapłatę, a apelacja została oddalona prawomocnym wyrokiem. Uznał, że wyrok wyrządził mu szkodę, i wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, powołując się głównie na to, że sąd błędnie ocenił zeznania świadków i nie dał wiary jego wersji zdarzeń. Sąd Najwyższy, badając skargę w trybie przedsądu, może stwierdzić, że skarga sprowadza się do kwestionowania oceny dowodów, a nie do wykazania niezgodności orzeczenia z prawem w rozumieniu przepisów o tym środku zaskarżenia. W takiej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 424(9) KPC i skarga nie zostanie przyjęta do rozpoznania jako oczywiście bezzasadna.
Najczęstszym błędem jest traktowanie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jak kolejnej instancji odwoławczej i oczekiwanie ponownego zbadania faktów. Drugim nieporozumieniem jest przekonanie, że odmowa przyjęcia skargi oznacza rozstrzygnięcie, iż orzeczenie było zgodne z prawem - w rzeczywistości jest to decyzja o charakterze selekcyjnym. Skarżący bywają też zaskoczeni, że nawet starannie sporządzona skarga może nie zostać przyjęta, jeżeli jej argumentacja jest ewidentnie chybiona. Warto również pamiętać, że oczywista bezzasadność to odrębna przesłanka od braków formalnych, które są usuwane w innym trybie. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni realne szanse takiego środka zaskarżenia.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie. Odmowa przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 424(9) KPC jest decyzją na etapie wstępnej selekcji, a nie merytorycznym rozstrzygnięciem o zgodności orzeczenia z prawem.
To sytuacja, w której już z samej treści skargi wynika, bez potrzeby szczegółowej analizy, że jej zarzuty są ewidentnie chybione i nie mogą doprowadzić do stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem.
Rozstrzygnięcie zapada w Sądzie Najwyższym, który jest najwyższą instancją w tej sprawie. W praktyce oznacza to zakończenie postępowania wywołanego skargą.
Nie. Skarga służy wykazaniu niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, a nie ponownej ocenie zeznań świadków czy innych dowodów. Taka argumentacja bywa uznawana za oczywiście bezzasadną.
Nie. Przepis dotyczy wyłącznie oczywistej bezzasadności. Braki formalne oceniane są według odrębnych regulacji i mogą podlegać uzupełnieniu w wyznaczonym terminie.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 424(9)