Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 18 sierpnia 2026
Strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… art. 214 § 1 k.p.c. , lecz co najwyżej jako próbę obstrukcji procesowej kwalifikowanej jako dokonanie czynności procesowej ze sprzeniewierzeniem się dobrym obyczajom ( art. 3 k.p.c. ). Zgodnie z art. 299 § 1 k.s.h. jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. Przypisanie odpowiedzialności członkom zarządu spółki z o.o. za jej zobowiązania na…
Fragment uzasadnienia
… 12 miesięcy. Należy zważyć, iż zgodnie z zasadami obowiązującymi w procedurze cywilnej ciężar gromadzenia materiału procesowego spoczywa na stronach ( art. 232 k.p.c. , art. 3 k.p.c. , art. 6 k.c. ). Art. 6 k.c. określa reguły dowodzenia, to jest przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Przy czym Sąd nie ma obowiązku dążenia do…
Fragment uzasadnienia
… prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w ust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym ". W świetle art. 3 powołanej ustawy nowelizującej, ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Pozew wniesiono 21 listopada 2014 roku, a zatem po dacie wejścia w życie nowelizacji art. 194. Także po tej dacie sporządzono wyciąg z ksiąg funduszu. Wyciąg z…
Fragment uzasadnienia
… kategorią obiektywną i należy go pojmować jako obiektywne powiązanie ze sobą zjawiska nazwanego "przyczyną" ze zjawiskiem określonym jako "skutek". Ustawodawca wprowadzając w art. 361 § 1 k.c. dla potrzeb odpowiedzialności cywilnej ograniczenie odpowiedzialności tylko za normalne (typowe, występujące zazwyczaj) następstwa działania lub zaniechania, z których szkoda wynikła, nie wprowadza pojęcia związku przyczynowego w…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 3: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 3 KPC formułuje podstawowe powinności osób biorących udział w postępowaniu cywilnym. Po pierwsze, strony i uczestnicy postępowania mają dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, czyli w sposób uczciwy, lojalny wobec sądu i przeciwnika procesowego. Po drugie, mają obowiązek dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Po trzecie, ciąży na nich powinność przedstawiania dowodów. Przepis ten jest więc wyrazem tak zwanego obowiązku prawdomówności i lojalności procesowej, a jednocześnie stanowi ogólną dyrektywę, przez pryzmat której ocenia się zachowanie stron w toku całego procesu.
Art. 3 KPC odnosi się do wszystkich postępowań uregulowanych w Kodeksie postępowania cywilnego, a więc zarówno do procesu, jak i do postępowania nieprocesowego, w którym mowa jest o uczestnikach. Znajduje zastosowanie na każdym etapie sprawy: przy sporządzaniu pozwu i odpowiedzi na pozew, przy składaniu pism procesowych, wniosków dowodowych, oświadczeń na rozprawie oraz przy przesłuchaniu stron. Dotyczy zarówno strony działającej samodzielnie, jak i reprezentowanej przez pełnomocnika. Norma ta ma charakter ogólny i nie przewiduje wprost sankcji, jednak jej naruszenie sąd może uwzględnić przy ocenie wiarygodności twierdzeń, przy rozstrzyganiu o kosztach procesu oraz przy stosowaniu przepisów o nadużyciu prawa procesowego.
Wyobraźmy sobie spór o zapłatę za wykonany remont. Zamawiający twierdzi w odpowiedzi na pozew, że nigdy nie odebrał prac, choć posiada podpisany protokół odbioru, którego nie ujawnia sądowi. W toku postępowania wykonawca przedstawia kopię tego protokołu, z której wynika, że odbiór jednak nastąpił. Takie zatajenie istotnej okoliczności i dokumentu jest sprzeczne z obowiązkiem wynikającym z art. 3 KPC, a sąd może z tego wyciągnąć wnioski przy ocenie wiarygodności całości wyjaśnień pozwanego, jak również przy rozliczeniu kosztów procesu.
Pierwszym błędem jest przekonanie, że art. 3 KPC nakłada na stronę obowiązek dostarczania dowodów przeciwko sobie i przyznawania racji przeciwnikowi. Przepis nie znosi zasady, zgodnie z którą ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z danego faktu wywodzi skutki prawne, ani nie odbiera prawa do obrony własnego stanowiska. Drugim nieporozumieniem jest utożsamianie milczenia w kwestiach, o które nikt nie pytał, z zatajaniem faktów - chodzi o rzetelność wyjaśnień, a nie o obowiązek relacjonowania wszystkiego. Trzecim błędem jest założenie, że naruszenie art. 3 KPC automatycznie prowadzi do przegrania sprawy; skutki mają charakter pośredni i wiążą się przede wszystkim z oceną dowodów oraz kosztami. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni realia konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak, przepis nakazuje dawać wyjaśnienia zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Nie oznacza to jednak obowiązku samodzielnego gromadzenia dowodów na korzyść przeciwnika.
Przepis sam w sobie nie przewiduje kary. Naruszenie może jednak wpłynąć na ocenę wiarygodności twierdzeń strony oraz na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.
Tak, przepis wymienia obok stron również uczestników postępowania, co obejmuje postępowanie nieprocesowe.
Chodzi o uczciwe i lojalne korzystanie z uprawnień procesowych, bez działań obliczonych wyłącznie na przewlekanie sprawy lub wprowadzanie sądu w błąd.
Nie. Art. 3 KPC nakazuje przedstawiać dowody, ale nie modyfikuje reguły, że skutki prawne z danego faktu wywodzi ten, kto ma go wykazać.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 3