Co dokładnie stanowi przepis
Art. 205(9) KPC wskazuje, z czego składa się plan rozprawy sporządzany po przeprowadzeniu posiedzenia przygotowawczego. Zgodnie z § 1 obowiązkowym elementem planu są rozstrzygnięcia co do wniosków dowodowych stron oraz porządek, w jakim dowody będą przeprowadzane na rozprawie. Ustawodawca dopuszcza sytuację, w której na etapie sporządzania planu rozstrzyganie o niektórych wnioskach dowodowych byłoby niecelowe lub przedwczesne - wtedy sąd określa w planie warunki albo termin wydania postanowienia dowodowego. Paragraf 2 wylicza elementy fakultatywne, zamieszczane "w miarę potrzeby": dokładne określenie przedmiotów żądań stron wraz z rozmiarem dochodzonych świadczeń i należnościami ubocznymi, dokładnie określone zarzuty (w tym formalne), ustalenie spornych faktów i ocen prawnych, terminy posiedzeń i innych czynności, termin zamknięcia rozprawy lub ogłoszenia wyroku, a także rozstrzygnięcia innych zagadnień niezbędnych do prowadzenia postępowania. Paragraf 3 pozwala, aby w planie odwoływać się do pism procesowych stron, co pozwala uniknąć powtarzania obszernych fragmentów stanowisk.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie wyłącznie tam, gdzie doszło do posiedzenia przygotowawczego i sąd zdecydował o sporządzeniu planu rozprawy. Nie dotyczy więc spraw, w których sąd od razu kieruje sprawę na rozprawę bez etapu przygotowawczego. Zakres treści planu zależy od stopnia skomplikowania sprawy: w prostych sporach wystarczą elementy obowiązkowe z § 1, w sprawach wielowątkowych sąd sięga po katalog z § 2, aby uporządkować przedmiot sporu i harmonogram czynności. Art. 205(9) KPC ma charakter porządkujący - służy temu, by strony i sąd wiedziały z wyprzedzeniem, jakie dowody zostaną przeprowadzone, w jakiej kolejności i w jakich terminach.
Przykład
W sprawie o zapłatę wynagrodzenia z umowy o dzieło strony na posiedzeniu przygotowawczym nie zawierają ugody. Sąd sporządza plan rozprawy, w którym dopuszcza dowód z dokumentów oraz z zeznań dwóch świadków, oddala wniosek o przesłuchanie trzeciego świadka jako dotyczący faktu bezspornego i ustala kolejność: najpierw dokumenty, potem świadkowie, na końcu przesłuchanie stron. Co do wniosku o opinię biegłego sąd zaznacza, że postanowienie dowodowe zostanie wydane dopiero po przesłuchaniu świadków, jeżeli okaże się to potrzebne. Dodatkowo w planie wskazuje sporne fakty, terminy dwóch posiedzeń i przewidywany termin zamknięcia rozprawy, odsyłając w zakresie żądania do treści pozwu.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest przekonanie, że plan rozprawy musi zawierać wszystkie elementy wymienione w § 2 - są one fakultatywne i zamieszczane tylko w miarę potrzeby. Drugim, że wskazanie w planie terminu ogłoszenia wyroku przesądza o wyniku sprawy lub o tym, że sąd nie może przeprowadzić dalszych dowodów. Trzecim nieporozumieniem bywa traktowanie odesłania do pism procesowych z § 3 jako uchybienia, podczas gdy ustawa wprost je dopuszcza. Zdarza się też mylenie planu rozprawy z protokołem posiedzenia przygotowawczego, choć pełnią one różne funkcje.
W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni znaczenie konkretnych zapisów planu rozprawy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
