Co stanowi przepis
Art. 183(7) KPC określa, jakie elementy musi zawierać wniosek o przeprowadzenie mediacji. Zgodnie z jego treścią wniosek powinien wskazywać oznaczenie stron, dokładnie określone żądanie, przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie, podpis strony oraz wymienienie załączników. Przepis dodaje, że jeżeli strony zawarły umowę o mediację na piśmie, do wniosku dołącza się odpis tej umowy. Konstrukcja tych wymagań przypomina uproszczoną wersję wymogów pisma procesowego: chodzi o to, aby mediator i druga strona wiedzieli, kto występuje z inicjatywą, czego dotyczy spór i na czym opiera się stanowisko wnioskodawcy. Wniosek nie musi natomiast zawierać rozbudowanej argumentacji prawnej, ponieważ mediacja nie służy rozstrzyganiu sporu według przepisów, lecz wypracowaniu porozumienia.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 183(7) KPC dotyczy mediacji wszczynanej na podstawie umowy stron, a więc mediacji pozasądowej, inicjowanej złożeniem wniosku, a nie postanowieniem sądu kierującego strony do mediacji. Znajduje więc zastosowanie zarówno wtedy, gdy strony zawarły wcześniej pisemną umowę o mediację lub zamieściły klauzulę mediacyjną w umowie głównej, jak i wtedy, gdy strona proponuje mediację bez wcześniejszych ustaleń, licząc na zgodę przeciwnika. Wymóg dołączenia odpisu umowy o mediację aktualizuje się tylko wówczas, gdy taka umowa została sporządzona na piśmie. Prawidłowe sporządzenie wniosku ma znaczenie praktyczne, ponieważ z jego złożeniem wiążą się skutki dotyczące biegu przedawnienia roszczeń, uregulowane w odrębnych przepisach.
Przykład
Przedsiębiorca prowadzący warsztat samochodowy nie otrzymał zapłaty za wykonaną naprawę floty pojazdów, a w umowie z kontrahentem znalazła się klauzula mediacyjna. Zamiast od razu kierować sprawę do sądu, sporządza wniosek o przeprowadzenie mediacji: wskazuje siebie i spółkę kontrahenta wraz z adresami, formułuje żądanie zapłaty konkretnej kwoty wynikającej z faktur, opisuje przebieg współpracy oraz bezskuteczne wezwania do zapłaty. Do wniosku dołącza kopie faktur i protokołów odbioru, wymienia je jako załączniki, podpisuje pismo i dołącza odpis umowy zawierającej klauzulę mediacyjną. Tak przygotowany wniosek pozwala mediatorowi szybko zorientować się w istocie sporu i zaproponować termin pierwszego spotkania.
Częste nieporozumienia
Częstym błędem jest przekonanie, że wniosek z art. 183(7) KPC musi spełniać wszystkie rygory pozwu i zawierać pełną argumentację prawną - w praktyce wystarczy czytelne wskazanie żądania i faktów. Innym nieporozumieniem jest założenie, że samo złożenie wniosku wymusza na drugiej stronie udział w mediacji; mediacja pozostaje dobrowolna, a brak zgody przeciwnika oznacza, że postępowanie się nie odbędzie. Zdarza się też pomijanie odpisu pisemnej umowy o mediację, mimo że przepis wprost tego wymaga, albo formułowanie żądania w sposób ogólnikowy, co utrudnia późniejsze zawarcie ugody o wykonalnej treści. Warto również pamiętać, że wniosek podpisuje strona lub jej należycie umocowany pełnomocnik.
W sprawie indywidualnej, zwłaszcza gdy w grę wchodzą terminy przedawnienia, warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.