Co dokładnie stanowi przepis
Art. 1202 KPC przyznaje każdej ze stron postępowania przed sądem polubownym prawo do złożenia wniosku o uzupełnienie wydanego wyroku. Wniosek dotyczy wyłącznie tych żądań, które zostały zgłoszone w toku postępowania arbitrażowego, a o których sąd polubowny w wyroku nie orzekł. Strona może wystąpić z takim wnioskiem w terminie miesiąca od dnia otrzymania wyroku, przy czym warunkiem jest uprzednie zawiadomienie drugiej strony. Sąd polubowny, po rozpoznaniu wniosku, wydaje wyrok uzupełniający w terminie do dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku. Przepis ma charakter względnie obowiązujący, ponieważ zaczyna się od zastrzeżenia "jeżeli strony nie postanowiły inaczej" - strony mogą więc w zapisie na sąd polubowny lub w regulaminie arbitrażowym uregulować tę kwestię odmiennie.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy w wyroku sądu polubownego brakuje rozstrzygnięcia o którymś z żądań rzeczywiście zgłoszonych w postępowaniu. Chodzi zatem o sytuację pominięcia, a nie o oddalenie żądania - jeśli sąd polubowny wyraźnie odmówił uwzględnienia roszczenia, uzupełnienie nie jest właściwym trybem. Konieczne jest zachowanie miesięcznego terminu liczonego od otrzymania wyroku przez stronę składającą wniosek oraz zawiadomienie strony przeciwnej, co ma zapewnić równość stron w postępowaniu. Art. 1202 KPC odnosi się do wyroków sądu polubownego, a nie do orzeczeń sądu powszechnego, dla których obowiązują odrębne regulacje.
Przykład
Przedsiębiorca dochodził przed sądem polubownym zapłaty 200 000 zł tytułem wynagrodzenia z umowy o roboty budowlane oraz odsetek za opóźnienie, a dodatkowo zgłosił żądanie zwrotu kosztów zabezpieczenia placu budowy. W wyroku sąd polubowny zasądził należność główną wraz z odsetkami, lecz w ogóle nie odniósł się do żądania dotyczącego kosztów zabezpieczenia. Przedsiębiorca, po otrzymaniu wyroku, zawiadamia drugą stronę i w ciągu miesiąca składa wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie. Sąd polubowny rozpoznaje wniosek i w terminie do dwóch miesięcy wydaje wyrok uzupełniający obejmujący pominięte żądanie.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest mylenie uzupełnienia wyroku z jego sprostowaniem lub wykładnią - art. 1202 KPC dotyczy wyłącznie braku rozstrzygnięcia o zgłoszonym żądaniu, a nie omyłek pisarskich czy wątpliwości co do treści. Drugim nieporozumieniem jest traktowanie wniosku o uzupełnienie jako środka odwoławczego służącego zmianie niekorzystnego rozstrzygnięcia; postępowanie uzupełniające nie służy ponownej ocenie rozstrzygniętych już kwestii. Strony bywają też zaskoczone tym, że termin miesięczny liczy się od otrzymania wyroku, a nie od jego ogłoszenia lub sporządzenia uzasadnienia. Warto również pamiętać o obowiązku zawiadomienia drugiej strony oraz o tym, że regulamin instytucji arbitrażowej wybranej przez strony może przewidywać odmienne zasady i terminy. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni, czy właściwym trybem jest uzupełnienie wyroku, czy inny środek prawny.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.