Co stanowi przepis
Art. 1200 KPC dotyczy postępowania przed sądem polubownym (arbitrażowym) i przewiduje dwa narzędzia porządkujące treść już wydanego wyroku. Zgodnie z § 1 pkt 1 każda ze stron może, po zawiadomieniu drugiej strony, zwrócić się do sądu polubownego o sprostowanie w tekście wyroku niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Zgodnie z § 1 pkt 2 strona może również wystąpić o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku, czyli o jego wykładnię. Na złożenie takiego wniosku przepis wyznacza termin 2 tygodni od dnia otrzymania wyroku, przy czym strony mogą uzgodnić inny termin. Jeżeli sąd polubowny uzna wniosek za uzasadniony, dokonuje sprostowania lub wykładni w terminie 2 tygodni od dnia otrzymania wniosku, a dokonana wykładnia stanowi integralną część wyroku.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie po wydaniu i doręczeniu wyroku sądu polubownego, gdy jego tekst zawiera usterki techniczne albo sformułowania budzące wątpliwości interpretacyjne. Przesłanką sprostowania jest oczywisty charakter uchybienia: literówka, pomyłka w nazwisku lub nazwie strony, błąd w wyliczeniu kwoty, niedokładność w oznaczeniu daty. Przesłanką wykładni jest natomiast realna niejasność co do tego, jak rozumieć rozstrzygnięcie, na przykład zakres zasądzonego świadczenia lub sposób jego spełnienia. Istotne jest zachowanie terminu z art. 1200 KPC oraz zawiadomienie drugiej strony o złożeniu wniosku, co ma zapewnić równość stron postępowania arbitrażowego.
Przykład
Spółka budowlana i inwestor poddali spór o wynagrodzenie pod rozstrzygnięcie sądu polubownego. W wyroku zasądzono kwotę wskazaną cyfrą inaczej niż słownie, a ponadto w oznaczeniu inwestora przekręcono jedną literę nazwy. Spółka w ciągu 2 tygodni od otrzymania wyroku, po zawiadomieniu inwestora, składa wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej i pisarskiej. Jeżeli sąd polubowny uzna wniosek za uzasadniony, w ciągu 2 tygodni od jego otrzymania prostuje tekst wyroku, dzięki czemu dokument nadaje się do dalszego wykorzystania w postępowaniu o uznanie lub stwierdzenie wykonalności.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest traktowanie wniosku z art. 1200 KPC jako sposobu na zmianę merytorycznego rozstrzygnięcia. Sprostowanie służy wyłącznie usunięciu oczywistych usterek tekstu, a wykładnia wyjaśnia treść wyroku, lecz jej nie modyfikuje. Drugim nieporozumieniem jest lekceważenie dwutygodniowego terminu; jest on krótki, a jego bieg liczy się od otrzymania wyroku, chyba że strony uzgodniły inaczej. Warto też pamiętać, że wykładnia dokonana przez sąd polubowny staje się integralną częścią wyroku, więc obowiązuje razem z nim. Pomijane bywa również wymaganie zawiadomienia drugiej strony o wniosku.
W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni treść konkretnego wyroku i zasadność wniosku.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
