Co stanowi przepis
Art. 120 KPC reguluje sytuację, w której udzielona wcześniej pomoc prawna z urzędu zostaje odebrana. Zgodnie z § 1 sąd cofnie ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, w ogóle nie istniały albo przestały istnieć. Paragraf 2 przewiduje wówczas obowiązek strony uiszczenia wynagrodzenia ustanowionego dla niej pełnomocnika. Paragraf 3 łagodzi ten skutek w jednym przypadku: gdy okoliczności dopiero przestały istnieć, sąd może obciążyć stronę tym obowiązkiem tylko częściowo, odpowiednio do zmiany, jaka nastąpiła w jej stosunkach. Paragraf 4 dodaje sankcję: stronę, która uzyskała pełnomocnika z urzędu na podstawie podania świadomie nieprawdziwych okoliczności, sąd skaże na grzywnę, niezależnie od obowiązku zapłaty wynagrodzenia.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis dotyczy wyłącznie pomocy prawnej przyznanej z urzędu, a nie pełnomocnika wybranego i opłacanego przez stronę. Uruchamia się on w toku postępowania, gdy sąd poweźmie informację, że podstawa przyznania pełnomocnika odpadła albo od początku nie była rzeczywista. Art. 120 KPC rozróżnia dwie odmienne sytuacje: brak przesłanek od samego początku oraz ich późniejsze ustanie, na przykład wskutek poprawy sytuacji majątkowej strony. To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, ponieważ tylko w drugim wypadku możliwe jest częściowe obciążenie kosztami. Sankcja grzywny z § 4 wymaga natomiast świadomego podania nieprawdy, a nie zwykłej pomyłki czy nieaktualnych danych.
Przykład
Strona uzyskała pełnomocnika z urzędu, powołując się na brak dochodów i utrzymywanie się z zasiłku. W trakcie procesu podjęła stałe zatrudnienie z wynagrodzeniem pozwalającym pokryć koszty obsługi prawnej, o czym sąd dowiedział się z akt sprawy. Sąd cofnął ustanowienie radcy prawnego na podstawie § 1 i rozważył, w jakiej części obciążyć stronę wynagrodzeniem, uwzględniając, że przez pierwsze miesiące postępowania przesłanki rzeczywiście istniały. Gdyby jednak okazało się, że strona od początku zatajała zatrudnienie i dochody, sąd obciążyłby ją całym wynagrodzeniem oraz orzekł grzywnę na podstawie § 4.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest przekonanie, że cofnięcie ustanowienia pełnomocnika zwalnia stronę z zapłaty za dotychczasową pracę adwokata lub radcy - § 2 stanowi wprost inaczej. Drugim jest utożsamianie częściowego obciążenia z zasadą: możliwość z § 3 dotyczy tylko przypadku ustania okoliczności, nie zaś ich pierwotnego braku. Trzecim nieporozumieniem jest traktowanie grzywny z § 4 jako alternatywy wobec obowiązku zapłaty wynagrodzenia, podczas gdy przepis wyraźnie mówi o niezależności obu skutków. Warto też pamiętać, że strona ma obowiązek dbać o aktualność informacji o swojej sytuacji, bo późniejsze ujawnienie zmian może prowadzić do skutków z art. 120 KPC. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.