Co dokładnie stanowi przepis
Art. 1198 KPC wskazuje dodatkowe sytuacje, w których sąd polubowny (arbitrażowy) kończy sprawę bez rozstrzygnięcia merytorycznego, czyli wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis wyraźnie zastrzega, że chodzi o przypadki inne niż te uregulowane w art. 1190 § 1 i art. 1196 § 1 KPC, a więc uzupełnia on katalog już istniejący w ustawie. Pierwsza podstawa to cofnięcie pozwu przez powoda. Cofnięcie nie działa jednak automatycznie: jeżeli pozwany się temu sprzeciwi, a sąd polubowny uzna, że pozwany ma uzasadniony interes w ostatecznym rozstrzygnięciu sporu, postępowanie toczy się dalej. Druga podstawa jest ogólna i obejmuje sytuacje, w których dalsze prowadzenie postępowania stało się z innej przyczyny zbędne lub niemożliwe.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis stosuje się wyłącznie w postępowaniu przed sądem polubownym, prowadzonym na podstawie zapisu na sąd polubowny, a nie w zwykłym postępowaniu przed sądem państwowym. Znajduje zastosowanie na każdym etapie sprawy, aż do wydania wyroku arbitrażowego. Przesłanka "zbędności" obejmuje na przykład sytuację, w której spór stracił znaczenie dla stron, natomiast "niemożliwość" dotyczy przeszkód trwałych, uniemożliwiających prowadzenie sprawy. Ocena, czy pozwany ma uzasadniony interes w uzyskaniu rozstrzygnięcia mimo cofnięcia pozwu, należy do sądu polubownego i wymaga zbadania okoliczności konkretnej sprawy. Postanowienie o umorzeniu kończy postępowanie, ale nie rozstrzyga o zasadności żądania.
Przykład
Spółka budowlana pozywa przed sądem polubownym inwestora o zapłatę wynagrodzenia za roboty dodatkowe. W trakcie postępowania strony zawierają ugodę pozasądową i powód cofa pozew. Jeżeli inwestor nie zgłasza sprzeciwu, sąd polubowny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 1198 pkt 1 KPC. Gdyby jednak inwestor sprzeciwił się cofnięciu, twierdząc, że zależy mu na definitywnym przesądzeniu, iż roszczenie nie istnieje, sąd polubowny musiałby ocenić, czy taki interes jest uzasadniony, i mógłby kontynuować sprawę.
Częste nieporozumienia
Częstym błędem jest przekonanie, że cofnięcie pozwu zawsze automatycznie kończy postępowanie arbitrażowe - art. 1198 pkt 1 KPC wyraźnie przewiduje wyjątek na wypadek sprzeciwu pozwanego. Drugim nieporozumieniem jest traktowanie postanowienia o umorzeniu jak wyroku arbitrażowego rozstrzygającego spór; umorzenie zamyka jedynie dane postępowanie i nie przesądza o racji żadnej ze stron. Nie należy też zakładać, że każda trudność dowodowa lub przewlekłość stanowi "niemożliwość" prowadzenia sprawy - chodzi o przeszkody o charakterze zasadniczym. Warto również pamiętać, że katalog z art. 1198 KPC nie zastępuje przypadków z art. 1190 § 1 i art. 1196 § 1 KPC, lecz je uzupełnia. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni okoliczności konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.