Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 11131.

Aktualizacja: 18 sierpnia 2026

  • Treść przepisu
  • Wyjaśnienie

§ 1.Osoby wymienione w art. 1111 § 1, jak również osoby wymienione w art. 1112 § 1 pkt 2, z wyjątkiem pracowników administracyjnych i technicznych urzędów konsularnych państw obcych w Rzeczypospolitej Polskiej, nie mają obowiązku składania zeznań w charakterze świadków lub występowania w charakterze biegłego lub tłumacza, jak również obowiązku przedstawienia dokumentu lub przedmiotu oględzin, chyba że uprawniona do tego osoba wyrazi zgodę.

§ 2.Urzędnicy pełniący funkcje konsularne, pracownicy administracyjni i techniczni urzędów konsularnych państw obcych w Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 1112 § 1, jak również członkowie personelu służby tych urzędów będący cudzoziemcami, nie mają obowiązku – co do faktów związanych z wykonywaniem ich funkcji – składania zeznań w charakterze świadków lub występowania w charakterze biegłych co do treści prawa państwa wysyłającego, jak również obowiązku przedstawienia dokumentu lub przedmiotu oględzin, chyba że uprawniona do tego osoba wyrazi zgodę.

§ 3.W razie wyrażenia zgody, o której mowa w § 1 lub 2, nie można stosować środków przymusu, ani grozić ich zastosowaniem.

Ten przepis w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Wyjaśnienie przepisu

Co stanowi przepis

Art. 1113(1) KPC reguluje zwolnienie określonych kategorii osób z obowiązków dowodowych w postępowaniu cywilnym przed polskim sądem. Zgodnie z § 1 osoby wymienione w art. 1111 § 1 (krąg objęty immunitetem dyplomatycznym) oraz osoby wymienione w art. 1112 § 1 pkt 2, z wyłączeniem pracowników administracyjnych i technicznych obcych urzędów konsularnych w Rzeczypospolitej Polskiej, nie mają obowiązku składania zeznań w charakterze świadków, występowania jako biegły lub tłumacz, ani przedstawiania dokumentu bądź przedmiotu oględzin. Paragraf 2 wprowadza węższe zwolnienie dla urzędników pełniących funkcje konsularne, pracowników administracyjnych i technicznych obcych urzędów konsularnych oraz członków personelu służby tych urzędów będących cudzoziemcami: dotyczy ono wyłącznie faktów związanych z wykonywaniem ich funkcji, a w zakresie opinii - treści prawa państwa wysyłającego. W obu przypadkach zwolnienie odpada, jeżeli osoba do tego uprawniona wyrazi zgodę. Paragraf 3 dodaje istotne zastrzeżenie: nawet po wyrażeniu zgody nie wolno stosować środków przymusu ani grozić ich zastosowaniem.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis wchodzi w grę wtedy, gdy sąd cywilny zamierza pozyskać dowód od osoby korzystającej z immunitetu dyplomatycznego albo konsularnego. Kluczowe jest ustalenie, do której grupy dana osoba należy, ponieważ zakres zwolnienia jest różny. Osoby z § 1 są zwolnione w sposób pełny, niezależnie od tego, czy fakty wiążą się z pełnioną funkcją, czy dotyczą sfery prywatnej. Osoby z § 2 mogą odmówić tylko co do faktów związanych z wykonywaniem funkcji urzędowych, a w pozostałym zakresie podlegają ogólnym regułom postępowania dowodowego. Zwolnienie ma charakter przywileju, z którego można zrezygnować, ale rezygnacja musi pochodzić od osoby uprawnionej do jej wyrażenia.

Przykład

W sprawie o odszkodowanie z kolizji drogowej strona wnosi o przesłuchanie w charakterze świadka pracownika administracyjnego obcego urzędu konsularnego, który miał widzieć zdarzenie. Ponieważ osoba ta jest wyłączona spod pełnego zwolnienia z § 1, ocenia się jej sytuację na tle § 2: wypadek uliczny obserwowany przypadkowo nie jest faktem związanym z wykonywaniem funkcji urzędowych. Gdyby jednak wniosek dowodowy dotyczył okoliczności wydania dokumentu przez konsulat, świadek mógłby odmówić zeznań, chyba że uprawniona osoba wyrazi zgodę. Nawet po takiej zgodzie sąd nie może zagrozić grzywną za niestawiennictwo ani nakazać przymusowego doprowadzenia.

Częste nieporozumienia

Pierwszy błąd to traktowanie art. 1113(1) KPC jako zakazu dowodowego - przepis nie zakazuje przeprowadzenia dowodu, lecz znosi obowiązek jego dostarczenia. Drugi to założenie, że zwolnienie z § 2 obejmuje całe życie zawodowe i prywatne danej osoby, podczas gdy dotyczy ono jedynie faktów funkcyjnych. Trzeci to przekonanie, że zgoda przywraca pełny reżim procesowy, tymczasem § 3 nadal wyklucza przymus i groźbę jego użycia. Mylone bywa również zwolnienie z immunitetem jurysdykcyjnym, który dotyczy podlegania sądowi, a nie obowiązków dowodowych. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy dyplomata musi zeznawać jako świadek w polskim sądzie cywilnym?

Nie ma takiego obowiązku na podstawie art. 1113(1) § 1 KPC. Może jednak zeznawać dobrowolnie, jeżeli uprawniona osoba wyrazi zgodę.

Czy pracownik konsulatu może odmówić zeznań w każdej sprawie?

Nie. Zgodnie z § 2 odmowa dotyczy tylko faktów związanych z wykonywaniem funkcji urzędowych. Poza tym zakresem obowiązują ogólne zasady.

Co się dzieje po wyrażeniu zgody na przesłuchanie?

Dowód może zostać przeprowadzony, ale § 3 wyklucza stosowanie środków przymusu oraz grożenie nimi, na przykład grzywną czy doprowadzeniem.

Czy zwolnienie obejmuje też dokumenty i przedmioty oględzin?

Tak. Przepis wprost wymienia brak obowiązku przedstawienia dokumentu lub przedmiotu oględzin, obok zeznań oraz roli biegłego i tłumacza.

Kto wyraża zgodę na uchylenie tego zwolnienia?

Zgodę składa osoba uprawniona do tego według reguł dotyczących danego immunitetu, a nie zawsze sam świadek. Wymaga to oceny w konkretnej sprawie.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Potrzebujesz analizy tego przepisu w konkretnej sprawie?

Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.

Zapytaj o art. 1113(1)