Art. 1064¹³.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 1064[13] KPC reguluje końcowy etap egzekucji prowadzonej według przepisów o egzekucji z przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, w której czynności wykonuje zarządca. Paragraf 1 nakłada na zarządcę obowiązek sporządzenia planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji, czyli dokumentu wskazującego, komu i w jakiej wysokości przypadną środki uzyskane w toku postępowania. Paragraf 2 przewiduje środek zaskarżenia: na plan podziału przysługuje skarga, do której stosuje się odpowiednio przepisy o skardze na czynności komornika. Oznacza to, że tryb wniesienia skargi, jej rozpoznania przez sąd oraz wymogi formalne są takie same jak przy kwestionowaniu czynności komornika, z uwzględnieniem odrębności wynikających z pozycji zarządcy. Paragraf 3 nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów ogólnych o podziale sumy uzyskanej z egzekucji oraz przepisów o podziale sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, co pozwala ustalić kolejność zaspokojenia wierzycieli i sposób rozliczenia kosztów.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Norma znajduje zastosowanie wtedy, gdy w danym postępowaniu egzekucyjnym to zarządca, a nie komornik, dokonuje czynności związanych z zaspokojeniem wierzycieli z uzyskanej sumy. Przesłanką jej stosowania jest uzyskanie w toku egzekucji określonej kwoty, która ma zostać rozdzielona pomiędzy uprawnionych. Znaczenie praktyczne art. 1064[13] KPC ujawnia się szczególnie tam, gdzie wierzycieli jest kilku, a suma nie wystarcza na pełne zaspokojenie wszystkich należności. Odesłanie z § 3 sprawia, że pierwszeństwo poszczególnych kategorii należności ustala się według reguł znanych z egzekucji z nieruchomości.

Przykład

W egzekucji prowadzonej wobec przedsiębiorstwa zarządca uzyskuje określoną sumę i sporządza plan podziału, w którym uwzględnia koszty postępowania, należności zabezpieczone rzeczowo oraz wierzytelności pozostałych wierzycieli. Jeden z wierzycieli uważa, że jego należność została błędnie zakwalifikowana i przypisano jej niższą kategorię zaspokojenia, przez co otrzyma mniej, niż mu przysługuje. Może wówczas wnieść skargę na plan podziału, wskazując, na czym polega naruszenie i czego się domaga. Sąd rozpoznaje skargę według przepisów o skardze na czynności komornika stosowanych odpowiednio i może plan podziału zmienić lub utrzymać.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że skoro planu nie sporządza komornik, to nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Paragraf 2 wprost przewiduje skargę, a odesłanie do przepisów o skardze na czynności komornika oznacza konieczność zachowania właściwego trybu i terminu. Drugie nieporozumienie dotyczy zakresu zarzutów: skarga służy kwestionowaniu sposobu podziału, a nie ponownemu badaniu zasadności samego roszczenia objętego tytułem wykonawczym. Trzecim błędem jest pomijanie tego, że przepisy o podziale stosuje się jedynie odpowiednio, a więc z uwzględnieniem specyfiki egzekucji prowadzonej przez zarządcę. Warto też pamiętać, że plan podziału obejmuje również koszty postępowania, które są zaspokajane w pierwszej kolejności. W sprawie indywidualnej, zwłaszcza przy sporze o kolejność zaspokojenia, warto skonsultować się z prawnikiem.