Ustawa określa wysokość kosztów komorniczych i zasady ich ponoszenia oraz tryb postępowania w sprawach dotyczących tych kosztów.
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych
Dz.U. 2018 poz. 770
Zobacz w ISAP →Koszty komornicze obejmują wydatki komornika sądowego, zwanego dalej „komornikiem”, poniesione w toku prowadzonego przez niego postępowania egzekucyjnego, innego postępowania albo dokonywania innych czynności oraz opłaty komornicze.
1.W postanowieniu w przedmiocie kosztów komorniczych komornik
oznacza ich wysokość z rozbiciem na poszczególne rodzaje opłat i wydatków oraz
wskazuje, do jakiej wysokości i przez kogo zostały uiszczone, a w razie konieczności
wskazuje osobę, którą one obciążają. W postanowieniu o pobraniu kosztów
komorniczych zawiera się wezwanie strony, aby uiściła należne koszty komornicze
w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia pod rygorem wszczęcia egzekucji.
2.Uzasadnienie postanowienia w przedmiocie kosztów komorniczych zawiera
szczegółowe wyliczenie powstałych kosztów komorniczych wraz z dokładnym
określeniem sposobu ich obliczenia, określenie czynności lub zdarzeń stanowiących
podstawę ich ustalenia oraz wskazanie podstawy prawnej.
Prawomocne postanowienie zawierające wezwanie do uiszczenia kosztów komorniczych podlega wykonaniu bez zaopatrywania go w klauzulę wykonalności. Za egzekucję kosztów komorniczych nie pobiera się opłaty egzekucyjnej.
Komornikowi przysługuje zwrot niezbędnych wydatków poniesionych w toku postępowania albo w trakcie innych czynności wyłącznie w zakresie określonym ustawą.
Wydatkami są:
1)należności biegłych i tłumaczy, o których mowa w art. 11;
2)koszty ogłoszeń;
3)koszty transportu specjalistycznego;
4)koszty przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą kancelarii komorniczej
oraz zryczałtowane koszty przejazdu w granicach tej miejscowości;
5)zryczałtowane koszty utrwalania czynności odbywających się poza kancelarią
oraz przechowywania zapisu obrazu i dźwięku, o ile wierzyciel domagał się
utrwalenia czynności;
6)należności osób powołanych na podstawie odrębnych przepisów do udziału
w czynnościach;
7)koszty uzyskania dokumentów lub informacji niezbędnych do prowadzenia
postępowania;
8)koszty doręczenia korespondencji z wyjątkiem kosztów doręczenia stronom
zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, postępowania zabezpieczającego lub
postępowania o wykonanie europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku
bankowym;
9)koszty działania komornika poza rewirem komorniczym, o których mowa
w art. 8;
10)koszty przekazania środków pieniężnych przekazem pocztowym lub przelewem
bankowym;
11)koszty pokrycia opłaty sądowej należnej od wniosku o wpis w księdze
wieczystej.
1.Jeżeli czynność komornika powoduje wydatki, komornik uzależnia
dokonanie tej czynności od uiszczenia zaliczki przez stronę, która wnosi o dokonanie
czynności. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli wysokość należności jest równa lub
niższa od kosztów wezwania.
2.Zaliczkę na koszty doręczenia korespondencji uiszcza wierzyciel lub
wnioskodawca i nie może ona jednorazowo przekroczyć 60 złotych, chyba że
planowane wydatki znacznie przekroczą tę kwotę.
3.W wezwaniu do uiszczenia zaliczki komornik wskazuje stronę obowiązaną do
uiszczenia zaliczki, wysokość zaliczki, termin jej uiszczenia, czynność powodującą
wydatki, które mają być pokryte z zaliczki, oraz poucza stronę wezwaną o skutkach
niewykonania wezwania.
4.Termin uiszczenia zaliczki nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia
wezwania. Jeżeli wniosek złożyła strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za
granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, termin ten nie może być krótszy niż
miesiąc.
5.Jeżeli zaliczka nie wystarcza na pokrycie wydatków, wydatki ponosi
tymczasowo komornik. W takim przypadku komornik może wydać postanowienie
o pobraniu brakującej zaliczki od strony, która żądała dokonania czynności
powodującej wydatki, albo ściągnąć od dłużnika kwotę odpowiadającą wysokości
wydatków, które nie zostały pokryte z zaliczki. Ściągnięcie tej kwoty od dłużnika nie
wymaga wydania postanowienia.
6.Jeżeli egzekucja okaże się w całości lub części bezskuteczna, komornik
wydaje postanowienie o pobraniu od wierzyciela kwoty odpowiadającej wysokości
wydatków, które nie zostały pokryte z uiszczonych przez niego zaliczek ani wy-
egzekwowanej części świadczenia i co do których nie wydano postanowienia
o pobraniu brakującej zaliczki.
Jeżeli komornik wybrany przez wierzyciela podejmuje czynności poza rewirem komorniczym, wydatki w postaci diet przysługujących komornikowi oraz osobom zatrudnionym w kancelarii komorniczej i uczestniczącym w tych czynnościach, kosztów przejazdów i noclegów komornika i tych osób oraz kosztów transportu specjalistycznego obciążają wierzyciela, nawet w razie przysługującego mu zwolnienia od kosztów komorniczych. Wydatków tych nie wlicza się do kosztów obciążających dłużnika. Wierzyciel może też wyrazić zgodę na obciążenie go innymi wydatkami.
1.Czynność, w związku z którą komornik zażądał zaliczki na pokrycie
wydatków, podejmuje się nie później niż w terminie 7 dni od dnia uiszczenia zaliczki.
2.Uiszczoną zaliczkę przeznacza się wyłącznie na pokrycie wydatków, na
poczet których została uiszczona. Przeznaczenie zaliczki na pokrycie innych
wydatków może nastąpić wyłącznie za zgodą strony, która ją uiściła.
3.Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli wysokość niewykorzystanej zaliczki
z danego tytułu lub podlegającej częściowemu zwrotowi nie przekracza 60 złotych,
a zachodzą podstawy do przyjęcia, że w sprawie powstaną dalsze wydatki.
1.Przyznanie należności stanowiącej wydatek, o którym mowa
w art. 6 pkt 1–3 lub 6, wymaga wydania postanowienia. W postanowieniu
o przyznaniu należności komornik wskazuje podmiot uprawniony do otrzymania
należności i jej wysokość, a jeżeli należność ta ma być pokryta z zaliczki, także
zaliczkę, z której należność jest pokrywana.
2.Postanowienie o przyznaniu należności komornik wydaje na wniosek
podmiotu uprawnionego do jej otrzymania. Złożenie faktury lub rachunku jest
równoznaczne ze złożeniem wniosku. Wniosek składa się w terminie 7 dni od dnia
dokonania czynności uzasadniającej przyznanie należności pod rygorem wygaśnięcia
prawa do przyznania należności, o czym komornik poucza podmiot uprawniony do
otrzymania należności.
3.Komornik wydaje postanowienie o przyznaniu należności w terminie 7 dni od
dnia złożenia wniosku.
Biegłemu i tłumaczowi przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez nich wydatków niezbędnych do wydania opinii lub dokonania tłumaczenia. Do należności tych stosuje się odpowiednio przepisy tytułu III działu 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1144, 1532 i
1860), przepisy wykonawcze wydane
na podstawie art. 89 ust. 5 tej ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego
(Dz. U. z 2019 r. poz
1326)
Ustalając wysokość należności z tytułu wydatków, o których mowa w art. 6 pkt 2 i 3, komornik uwzględnia wynagrodzenie oraz celowe i niezbędne wydatki wskazane na rachunku lub fakturze złożonej przez podmiot uprawniony do otrzymania należności.
1.Ustalając wysokość należności przysługujących osobom, o których
mowa w art. 6 pkt 6, komornik bierze pod uwagę wymagane kwalifikacje, nakład
pracy potrzebny do dokonania czynności oraz wysokość celowych i niezbędnych
wydatków wskazanych na złożonym rachunku lub fakturze.
2.Należności przysługujące kuratorowi ustanowionemu przez sąd przyznaje
komornik. Pobraną od wierzyciela zaliczkę na poczet należności kuratora sąd, który
go ustanowił, niezwłocznie przekazuje komornikowi. Do należności kuratora stosuje
się odpowiednio przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy
z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
1.Podmiotom, które przedstawiły dokument na żądanie komornika,
przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków.
2.Komornik określa wysokość zwrotu wydatków na podstawie złożonej faktury
lub rachunku, mając na względzie nakład pracy niezbędny do przedstawienia
dokumentu, chyba że wysokość należności z tego tytułu wynika z odrębnych
przepisów.
3.Za udzielenie informacji dotyczących stanu majątkowego dłużnika lub
umożliwiających identyfikację składników jego majątku oraz danych adresowych
w zakresie niezbędnym do zapewnienia prawidłowego toku postępowania
podmiotom, o których mowa w art. 761 § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm.1)),
przysługuje wynagrodzenie. Komornik uiszcza należność z tego tytułu po udzieleniu
informacji, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku o przyznanie wynagrodzenia
od podmiotu udzielającego informacji.
4.Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się w sprawach o egzekucję lub wykonanie
postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia świadczeń alimentacyjnych lub rent
mających charakter alimentów oraz w sprawach o egzekucję lub wykonanie zabezpie-
czenia roszczenia niezwiązanego z wykonywaniem działalności gospodarczej
wszczętych na wniosek Skarbu Państwa, w tym na polecenie sądu lub prokuratora. W
sprawach tych przedstawianie dokumentów i udzielanie informacji jest nieodpłatne.
5.Przepisy ust. 1–4 stosuje się, o ile tryb lub koszty przedstawiania dokumentów
lub udzielania informacji nie wynikają z odrębnych przepisów.
6.Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
administracji publicznej oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych
określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość wynagrodzenia, o którym
mowa w ust. 3, biorąc pod uwagę nakład pracy niezbędny do udzielenia informacji
i ich objętość.
1.Wysokość kosztów przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą
kancelarii komorniczej, odpowiada wysokości rzeczywiście poniesionych,
racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym
odpowiednim środkiem transportu. Do kosztów przejazdu poza miejscowość, która
jest siedzibą kancelarii komorniczej, należą diety i koszty noclegu, których wysokość
odpowiada wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów
z tego tytułu.
2.Górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość
kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz.
1465)
2a.Komornikowi przysługuje zwrot zryczałtowanych kosztów dojazdu w
granicach miejscowości będącej siedzibą kancelarii komornika w wysokości 20
złotych, jeżeli odległość między siedzibą kancelarii a miejscem czynności przekracza
10 km. Przy ustalaniu odległości bierze się pod uwagę najkrótszą drogę dojazdu
samochodem.
3.Komornikowi, który podejmuje czynności poza siedzibą kancelarii i utrwala
ich przebieg w sposób przewidziany w art. 8091 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego, należy się zryczałtowany zwrot kosztów
związanych z utrwalaniem oraz przechowywaniem zapisu obrazu i dźwięku,
w wysokości 50 złotych, niezależnie od liczby czynności i objętości danych
utrwalonych w sprawie.
1.Komornik rozlicza zaliczkę w terminie miesiąca od dnia poniesienia
wydatków, na które była przeznaczona, i zwraca jej niewykorzystaną część. Jeżeli
opłacona zaliczkowo czynność nie została dokonana, zaliczka podlega zwrotowi
w terminie 3 miesięcy od dnia jej pobrania.
2.Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zaliczki w zakresie, w którym została ona
przeznaczona na sfinansowanie należności przyznanej w drodze postanowienia,
zaliczki na pokrycie opłaty sądowej należnej od wniosku o wpis w księdze wieczystej
oraz zaliczki na koszty doręczenia korespondencji. Zaliczka na koszty doręczenia
korespondencji podlega rozliczeniu wraz z zakończeniem postępowania.
3.Komornik wybrany przez wierzyciela, który przekazał sprawę innemu
komornikowi, zwraca wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę albo jej część
w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia o przekazaniu sprawy.
4.Komornik w każdym piśmie kierowanym do strony informuje o aktualnym
saldzie zaliczek i kosztów podlegających ściągnięciu zgodnie z art. 7 ust. 5.
1.Komornik uzależnia złożenie wniosku o wpis w księdze wieczystej,
w ramach postępowania egzekucyjnego albo wykonania zabezpieczenia roszczenia,
od uprzedniego uiszczenia przez wierzyciela kwoty potrzebnej na pokrycie opłaty
sądowej należnej od tego wniosku.
2.We wniosku o wpis w księdze wieczystej komornik wskazuje wysokość
pobranej opłaty sądowej. Pobraną opłatę sądową komornik przekazuje właściwemu
sądowi.
3.Jeżeli wierzyciel został zwolniony od kosztów sądowych należnych od
wniosku o wpis w księdze wieczystej, komornik wskazuje we wniosku, że opłata
sądowa nie została pobrana, i wraz z dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu
przesyła do właściwego sądu odpis prawomocnego postanowienia o zwolnieniu od
kosztów sądowych.
4.Komornik prowadzi ewidencję należności, o których mowa w ust. 1.
5.Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób
pobierania i uiszczania oraz sposób i termin przekazywania sądom należności,
o których mowa w ust. 1, a także ich zwrotu oraz sposób prowadzenia ich ewidencji
przez komornika i czas jej przechowywania, uwzględniając łatwość uiszczania opłat
i przekazywania ich sądom, szczegółowość ewidencji oraz konieczność zapewnienia
jej trwałości.
1.Opłaty komornicze obejmują:
1)opłaty egzekucyjne za przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego,
wykonanie zabezpieczenia roszczenia lub europejskiego nakazu zabezpieczenia
na rachunku bankowym albo wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu środka
dowodowego lub nakazującego wydanie środka dowodowego w sprawach
własności intelektualnej;
2)opłaty za przeprowadzenie innego postępowania albo dokonanie innych
czynności.
2.Komornik pobiera lub ściąga opłaty komornicze tylko w przypadkach
określonych w ustawie.
Opłaty komornicze są stosunkowe albo stałe.
Opłata egzekucyjna ustalona zgodnie z przepisami ustawy nie podlega podwyższeniu o jakiekolwiek dodatkowe należności.
1.Opłatę egzekucyjną za egzekucję świadczeń pieniężnych komornik
ściąga wraz z egzekwowanym świadczeniem, proporcjonalnie do wartości
wyegzekwowanego świadczenia. Ściągnięcie opłaty nie wymaga wydania
postanowienia. W każdym postępowaniu komornik ustala wysokość opłat
ściągniętych i należnych w postanowieniu o umorzeniu postępowania albo
postanowieniu o zakończeniu postępowania w inny sposób.
1a.Na wniosek strony komornik wydaje postanowienie w przedmiocie ustalenia
wysokości opłat egzekucyjnych dotąd od niej ściągniętych jako należnych w sprawie.
2.W przypadkach przewidzianych w ustawie komornik wydaje postanowienie
o pobraniu opłaty.
1.Opłatę od wniosku o wykonanie zabezpieczenia roszczenia
pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym, opłatę
za egzekucję świadczeń niepieniężnych oraz opłaty, o których mowa w art. 40–42,
art. 43 ust. 1 oraz art. 44, wnioskodawca uiszcza wraz z wnioskiem o wszczęcie
egzekucji, wykonanie zabezpieczenia roszczenia, wszczęcie innego postępowania
albo dokonanie innej czynności.
2.Jeżeli od wniosku nie uiszczono należnej opłaty, komornik wzywa
wnioskodawcę do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli
wniosek złożyła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma
w kraju przedstawiciela i nie posiada adresu do doręczeń elektronicznych, o którym
mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach
elektronicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 285, 1860 i
2699), wpisanego do bazy adresów
elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy, komornik wyznacza termin na
uiszczenie opłaty nie krótszy niż miesiąc. W wezwaniu komornik określa wysokość
należnej opłaty, termin jej uiszczenia oraz poucza wnioskodawcę o skutkach
niewykonania wezwania
3.Komornik nie podejmuje czynności na skutek wniosku, od którego nie została
uiszczona należna opłata.
4.Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, komornik
zwraca wniosek. Wniosek zwrócony nie wywołuje skutków, jakie ustawa wiąże z jego
wniesieniem.
5.W razie uiszczenia opłaty komornik podejmuje niezwłocznie, nie później niż
w terminie 7 dni od dnia uiszczenia opłaty, działania niezbędne do skutecznego
przeprowadzenia egzekucji, wykonania zabezpieczenia roszczenia, przeprowadzenia
innego postępowania albo dokonania innej czynności.
6.Przepisy ust. 1–5 stosuje się do wniosku o rozszerzenie egzekucji lub
wykonania zabezpieczenia roszczenia.
1.Podstawę obliczenia opłaty stosunkowej stanowi wartość
świadczenia.
2.Do wartości świadczenia wlicza się należność główną wraz z odsetkami,
kosztami i innymi należnościami ubocznymi, z wyjątkiem kosztów zastępstwa
prawnego i kosztów komorniczych należnych w postępowaniu egzekucyjnym, w któ-
rym jest obliczana opłata.
3.W sprawach o egzekucję świadczeń powtarzających się należność główna
odpowiada sumie świadczeń zaległych oraz świadczeń za jeden rok, a jeżeli
świadczenia należą się za okres krótszy niż rok – sumie świadczeń za cały czas ich
trwania.
4.W sprawach o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub
europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym wartość świadczenia
ustala się na dzień złożenia wniosku o wykonanie zabezpieczenia albo rozszerzenia
tego wniosku w zakresie wartości świadczenia.
5.Wartość świadczenia zaokrągla się w górę do pełnego złotego.
6.Jeżeli na podstawie odrębnych przepisów komornik jest płatnikiem podatku
od towarów i usług, do podstawy obliczenia opłaty nie wlicza się kwoty tego podatku.
W razie połączenia postępowań egzekucyjnych co do nieruchomości lub części nieruchomości albo przyłączenia się wierzyciela do postępowania egzekucyjnego co do nieruchomości komornik pobiera jedną opłatę egzekucyjną obliczoną od łącznej wartości wyegzekwowanych świadczeń. Opłata nie może być wyższa niż 50 000 złotych.
1.Opłaty stosunkowe w sprawie nie mogą być niższe niż 150 złotych
i wyższe niż 50 000 złotych. Przy ustaleniu sumy opłat w sprawie nie uwzględnia się
opłat pobranych na podstawie art. 24.
2.Przepisu ust. 1 w zakresie minimalnej wysokości opłaty nie stosuje się do
opłaty, o której mowa w art. 21 ust. 1, przed ustaleniem ostatecznej wysokości opłaty
w postanowieniu o umorzeniu postępowania albo postanowieniu o zakończeniu
postępowania w inny sposób.
Komornik zwraca opłatę albo jej część w terminie 4 dni od dnia ustalenia, że zachodzi podstawa do zwrotu opłaty albo jej części.
1.W sprawie o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik ściąga od
dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 10 % wartości wyegzekwowanego
świadczenia.
2.Jeżeli dłużnik, w terminie miesiąca od dnia doręczenia mu zawiadomienia
o wszczęciu egzekucji, wpłaci do rąk komornika lub na jego rachunek bankowy całość
lub część egzekwowanego świadczenia, komornik ściąga od dłużnika opłatę
stosunkową w wysokości 3 % wartości wyegzekwowanego w ten sposób świadczenia.
3.Kwota wpłacona wierzycielowi przez dłużnika nie stanowi
wyegzekwowanego świadczenia.
1.Jeżeli dłużnik spełnił świadczenie w sposób i terminie, o których
mowa w art. 27 ust. 2, opłata minimalna od tak zaspokojonego świadczenia wynosi
150 złotych.
2.Jeżeli do wyegzekwowania świadczenia doszło wyłącznie wskutek egzekucji
z wierzytelności, rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę lub świadczeń
z zabezpieczenia społecznego albo na skutek spełnienia świadczenia przez dłużnika
do rąk komornika lub na jego rachunek bankowy po upływie terminu, o którym mowa
w art. 27 ust. 2, opłata minimalna wynosi 200 złotych.
3.Jeżeli do wyegzekwowania świadczenia doszło w inny sposób, niż wskazany
w ust. 1 lub 2, opłata minimalna wynosi 300 złotych.
4.W przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 1, opłata minimalna wynosi
200 złotych.
1.W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek
wierzyciela albo na podstawie art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego, wierzyciela obciąża opłata stosunkowa w wyso-
kości 5 % wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania. Jeżeli jednak
wierzyciel wykaże, że przyczyna umorzenia postępowania egzekucyjnego wiąże się
ze spełnieniem świadczenia przez dłużnika w terminie miesiąca od dnia doręczenia
dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji albo z zawarciem w tym terminie
porozumienia między wierzycielem a dłużnikiem dotyczącego sposobu lub terminu
spełnienia świadczenia, opłata ta obciąża dłużnika. Jeżeli spełnienie świadczenia lub
zawarcie porozumienia z wierzycielem nastąpiło po upływie miesiąca od dnia
doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, obciąża go opłata
w wysokości 10 % wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania.
2.Jeżeli wniosek wierzyciela, o którym mowa w ust. 1, został zgłoszony przed
doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, opłata wynosi
100 złotych.
3.W sprawach o egzekucję świadczeń powtarzających się w przypadku
umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela albo na podstawie
art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego dłużnika obciąża opłata stosunkowa w wysokości 5 % wartości
świadczenia pozostałego do wyegzekwowania. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z innych przyczyn niż
wskazane w ust. 1 komornik pobiera od wierzyciela opłatę w wysokości 150 złotych,
z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 30. Opłata podlega zmniejszeniu
o sumę opłat egzekucyjnych ściągniętych i obciążających dłużnika.
5.Opłaty, o której mowa w ust. 4, nie pobiera się:
1)od osób fizycznych dochodzących roszczeń pracowniczych lub
odszkodowawczych;
2)od jednostek samorządu terytorialnego;
3)od podmiotów, których przedmiotem działalności:
a)nie jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów
wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773) albo
b)jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów
wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
o statystyce publicznej, o ile są wierzycielami pierwotnymi, a wierzytelność
nie była przedmiotem obrotu
– pod warunkiem że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed upływem
dwóch lat od powstania tytułu egzekucyjnego obejmującego daną wierzytelność.
6.Przepisu ust. 1 zdanie pierwsze nie stosuje się do wierzyciela będącego
jednostką samorządu terytorialnego.
7.W celu pobrania opłat, o których mowa w ust. 1–4, komornik wydaje
postanowienie.
W razie oczywiście niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub wskazania we wniosku o wszczęcie egzekucji osoby niebędącej dłużnikiem komornik wydaje postanowienie o pobraniu od wierzyciela opłaty stosunkowej w wysokości 10 % egzekwowanego świadczenia. W takim przypadku komornik nie ściąga ani nie pobiera opłaty od dłużnika, a opłatę ściągniętą lub pobraną zwraca dłużnikowi. Przepisów art. 29 ust. 1–3 nie stosuje się.
1.Opłata stała od wniosku o wykonanie zabezpieczenia roszczenia
pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym wynosi
300 złotych.
2.W razie wykonania zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub europejskiego
nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym, komornik pobiera od wnioskodawcy
opłatę stosunkową w wysokości 10 % wartości mienia objętego zabezpieczeniem.
Opłata ta podlega zmniejszeniu o wysokość opłaty pobranej na podstawie ust. 1. Jeżeli
ustalenie wartości mienia objętego zabezpieczeniem wymaga opinii biegłego,
komornik wzywa uprawnionego do uiszczenia zaliczki na związane z tym wydatki.
W razie nieuiszczenia zaliczki, termin umorzenia postępowania, o którym mowa
w art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego, wynosi miesiąc.
2a.W razie umorzenia postępowania o wykonanie zabezpieczenia roszczenia
pieniężnego lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym na
wniosek uprawnionego albo na podstawie art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, uprawnionego obciąża opłata stosunkowa
w wysokości 5 % wartości świadczenia, które miało podlegać zabezpieczeniu. Jeżeli
jednak uprawniony wykaże, że przyczyna umorzenia postępowania wiąże się ze
spełnieniem świadczenia przez obowiązanego, uprawnionego obciąża opłata
w wysokości 2 % świadczenia, które miało podlegać zabezpieczeniu.
3.Jeżeli zabezpieczenie roszczenia pieniężnego polega na zobowiązaniu do
zapłaty na rzecz uprawnionego, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27–30.
Jeżeli przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w sprawie o świadczenie pieniężne komornik wykonał zabezpieczenie roszczenia pieniężnego lub europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym o to samo świadczenie, na poczet opłaty stosunkowej, o której mowa w art. 27 lub art. 29, zalicza się pobrane od wierzyciela opłaty za wykonanie zabezpieczenia. Jeżeli wysokość opłat pobranych za wykonanie zabezpieczenia roszczenia jest wyższa niż opłata egzekucyjna, różnica nie podlega zwrotowi.
Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji wydania rzeczy ruchomej wynosi 400 złotych.
1.Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji wprowadzenia
w posiadanie nieruchomości służącej do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
dłużnika albo opróżnienia lokalu lub pomieszczenia służącego do zaspokojenia takich
potrzeb wynosi 1500 złotych.
2.Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji wprowadzenia w posiadanie
innej nieruchomości albo opróżnienia innego lokalu lub pomieszczenia wynosi
2000 złotych.
3.Jeżeli nieruchomość, lokal lub pomieszczenie są wykorzystywane przez
dłużnika wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej, opłatę, o której mowa
w ust. 2, powiększa się o opłatę w wysokości 1000 złotych od drugiej i każdej kolejnej
izby wchodzącej w skład nieruchomości, lokalu lub pomieszczenia, którego ma
dotyczyć egzekucja. Łączna opłata nie może być wyższa niż 30 000 złotych.
Opłata stała od wniosku o:
1)wprowadzenie syndyka masy upadłości albo zarządcy w posiadanie majątku,
2)wprowadzenie zarządcy w zarząd nieruchomości,
3)zabezpieczenie środka dowodowego w postępowaniu w sprawach własności
intelektualnej,
4)wydanie środka dowodowego w postępowaniu w sprawach własności
intelektualnej
– wynosi 400 złotych.
1.Opłata stała za udział w usunięciu oporu dłużnika oraz wykonanie
polecenia sądu w sprawie osadzenia dłużnika w areszcie wynosi 1000 złotych.
2.W razie otrzymania od sądu polecenia osadzenia dłużnika w areszcie
komornik wzywa wierzyciela do uiszczenia opłaty stałej w terminie 7 dni od dnia
doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy wykonania polecenia. Odpis
postanowienia o odmowie wykonania polecenia komornik doręcza właściwemu
sądowi.
Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji innego świadczenia niepieniężnego niż wymienione w przepisach niniejszego oddziału wynosi 400 złotych.
Opłata stała od wniosku o wykonanie innego zabezpieczenia niż wymienione w art. 31 wynosi 300 złotych.
Jeżeli dłużnik spełni świadczenie stwierdzone w tytule wykonawczym najpóźniej na 3 dni przed planowanym wykonaniem tytułu wykonawczego, komornik zwraca wierzycielowi 50 % uiszczonej opłaty. Jeżeli spełnienie świadczenia przez dłużnika nastąpiło przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji albo wezwania do dobrowolnego wykonania obowiązku, komornik zwraca wierzycielowi część uiszczonej opłaty przekraczającą kwotę 200 złotych.
Opłata stała od wniosku o:
1)wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu spadku,
2)sporządzenie spisu inwentarza
– wynosi 400 złotych.
1.Opłata stała od zlecenia sądu albo wniosku powoda o bezpośrednie i
osobiste doręczenie pism w sposób przewidziany w art. 3 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22
marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1691 i
1860)wynosi
60 złotych. Opłatę pobiera się za doręczenie na jeden adres oznaczonego pisma w
sprawie, niezależnie od liczby adresatów tego pisma tam zamieszkałych i liczby
podjętych prób doręczenia
2.Opłata stała od wniosku o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia
aktualnego adresu zamieszkania adresata, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1a ustawy
z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, wynosi 40 złotych.
3.Opłatę, o której mowa w ust. 2, komornik pobiera także w przypadku ustalenia
aktualnego adresu zamieszkania w sposób przewidziany w art. 3a ust. 1b ustawy
z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych. Przepisu art. 22 ust. 1 nie stosuje
się.
Opłata stała za sporządzenie protokołu stanu faktycznego wynosi 400 złotych.
1.Opłata stała od wniosku o przeprowadzenie licytacji na zlecenie
zastawnika przedmiotu zastawu rejestrowego wynosi 1000 złotych.
2.Wysokość opłaty za przeprowadzenie dobrowolnej licytacji publicznej ustala
komornik z wnioskodawcą.
Opłata stała za poszukiwanie majątku dłużnika na zlecenie wierzyciela, o którym mowa w art. 8012 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, wynosi 100 złotych.
1.Zwolnienie od kosztów sądowych przysługujące stronie z mocy
ustawy albo przyznane stronie w postępowaniu rozpoznawczym rozciąga się na koszty
komornicze.
2.Skarb Państwa nie uiszcza opłat egzekucyjnych.
3.Jeżeli strona będąca osobą fizyczną nie korzysta ze zwolnienia, o którym
mowa w ust. 1, i nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla
siebie i rodziny ponieść wydatków lub tych opłat komorniczych, od których uiszczenia
zależy podjęcie czynności przez komornika, może wystąpić z wnioskiem do sądu
rejonowego, przy którym działa komornik, o zwolnienie w całości lub części od tych
kosztów.
4.Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do strony będącej osobą prawną lub
jednostką organizacyjną niebędąca osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność
prawną, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów
komorniczych.
5.Do wniosku o zwolnienie od kosztów komorniczych oraz jego rozpoznania
stosuje się odpowiednio przepisy tytułu IV ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych.
6.Strona powołująca się na zwolnienie od kosztów przez sąd przedkłada
komornikowi odpis postanowienia o zwolnieniu od kosztów. W razie braku tego
odpisu komornik wzywa stronę do jego przedłożenia w terminie 7 dni od dnia
doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że stronie nie przysługuje zwolnienie od
kosztów.
1.Sąd rejonowy, przy którym działa komornik, wypłaca tymczasowo
komornikowi, na jego wniosek, sumy odpowiadające wysokości należnych od strony
zwolnionej od kosztów komorniczych wydatków, opłat komorniczych, od których
zależy podjęcie czynności przez komornika, oraz opłaty, o której mowa
w art. 31 ust. 2.
2.Sumy, o których mowa w ust. 1, komornik rozlicza w postępowaniu
egzekucyjnym przed zakończeniem tego postępowania przez wydanie postanowienia
o pobraniu od dłużnika wypłaconych tymczasowo kosztów komorniczych. Nie
dotyczy to spraw, w których egzekucja okazała się bezskuteczna albo postępowanie
egzekucyjne zostało umorzone z innych przyczyn.
3.Sumy, o których mowa w ust. 1, komornik zwraca sądowi po ich
wyegzekwowaniu z pierwszeństwem przed wszystkimi innymi należnościami.
4.W postępowaniach innych niż wymienione w ust. 2, a także w odniesieniu do
czynności, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 2018 r.
o komornikach sądowych, komornik przed zakończeniem sprawy ustala, w drodze
postanowienia, wysokość wypłaconych przez sąd sum. Sumy ustalone
w postępowaniu o wykonanie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego lub
europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym podlegają rozliczeniu
z urzędu w razie wszczęcia przez uprawnionego egzekucji z mienia objętego
zabezpieczeniem.
5.Wysokość kosztów komorniczych powstałych w związku z dokonywaniem
czynności, o których mowa w art. 41, pokrytych tymczasowo w sposób przewidziany
w ust. 1 za stronę zwolnioną od kosztów komorniczych, komornik ustala przy
zakończeniu sprawy. Po uprawomocnieniu się postanowienia komornik niezwłocznie
przesyła jego odpis sądowi, który zobowiązał stronę zwolnioną od kosztów do
dokonania czynności. Koszty te wlicza się z mocy prawa do kosztów sądowych
postępowania, w związku z prowadzeniem którego powstały.
Zwolnienie strony od kosztów komorniczych nie zwalnia jej z obowiązku poniesienia opłaty egzekucyjnej za egzekucję świadczeń pieniężnych oraz zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego drugiej stronie, jeżeli zachodzą podstawy do obciążenia strony opłatą egzekucyjną lub kosztami postępowania egzekucyjnego.
1.Dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej za
egzekucję świadczeń pieniężnych, jeżeli przemawiają za tym szczególne okoliczności
odnoszące się do nakładu pracy komornika lub sytuacji majątkowej dłużnika oraz
wysokości jego dochodów. W przypadku, o którym mowa w art. 29 albo art. 30,
wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej może złożyć wierzyciel.
2.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się w terminie 7 dni od dnia
doręczenia postanowienia o pobraniu lub ustaleniu opłaty.
3.Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 767 i art. 7672–7674 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego.
4.Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zażalenie na postanowienie sądu oraz
skarga na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie obniżenia opłaty
egzekucyjnej nie podlegają opłacie sądowej.
5.Opłata obniżona nie może być niższa niż jedna trzecia opłaty należnej na
podstawie ustawy, nie niższa jednak niż 200 złotych.
(pominięte)
1.Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.2) Do postępowań, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 29 i art. 30 stosuje się
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy powstały okoliczności
uprawniające do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 49 ust. 2b ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1309
i
1669), do tego wniosku i jego rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe
4.Przepis art. 1035 ustawy zmienianej w art. 493), w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, stosuje się do egzekucji z nieruchomości wszczętej po dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy, niezależnie od daty wszczęcia postępowania
egzekucyjnego.
5.Przepisy art. 25 ust. 1 i art. 72 ustawy zmienianej w art. 504), w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do pism wnoszonych po dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 40a ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust. 5 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż do dnia 31 marca 2019 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
Masz pytanie dotyczące tej ustawy?
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który pomoże Ci zrozumieć przepisy.
Zapytaj AI o tę ustawę