Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Aktualizacja: 30 lipca 2026
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom odpowiednie urządzenia higieniczno-sanitarne oraz dostarczyć niezbędne środki higieny osobistej.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… oświadczenia o odwołaniu darowizny. Skarżący podniósł też zarzuty naruszenia prawa procesowego, mające wpływ na treść wyroku, w postaci naruszenia: art. 316 § 1k.p.c. w zw. z art. 233 § 3 k.p.c. poprzez przyjęcie w poczet dowodów dokumentu nieistniejącego, to jest zawiadomienia o popełnieniu przez powoda przestępstwa znęcania się psychicznego i fizycznego; art. 232 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. poprzez niewskazanie dowodów…
Fragment uzasadnienia
… wywodzi, że Sąd drugiej instancji zmienił ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Chociaż istotnie w uzasadnieniu wyroku wytknięto Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 233 k.p., to trzeba mieć jednak na uwadze to, że uzasadniając naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, Sąd Apelacyjny w istocie nie zmienił ustaleń faktycznych. Dokonał jedynie kwalifikacji prawnej prac wykonywanych przez skarżącego i…
Fragment uzasadnienia
… 2 k.p.c., mimo że zarzut taki został podniesiony dopiero w odpowiedzi na rozszerzone powództwo, oraz art. 636 w związku z art. 658, art. 656 i art. 471 k.c., a także w związku z art. 233 k.p. przez przyjęcie, że pozwanej należy się odszkodowanie za rzekomą stratę zaistniałą w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania części robót, co miało skutkować koniecznością usunięcia wad. Natomiast w ramach drugiej podstawy…
Fragment uzasadnienia
… bo- wiem nie mógł zachować należytej ostrożności na jezdni. Wnioskodawczyni zaskarżyła powyższy wyrok kasacją, w której zarzuciła na- ruszenie przepisów postępowania, tj. „art. 233 § KP” w sposób, w następstwie które- go nastąpiło negatywne dla wnioskodawczyni rozstrzygnięcie oraz naruszenie prawa materialnego przez uznanie, że przepisy ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolni- ków nie mają zastosowania do ustalonego stanu…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 233: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 233 Kodeksu pracy nakłada na pracodawcę obowiązek zapewnienia pracownikom odpowiednich urządzeń higieniczno-sanitarnych oraz dostarczenia niezbędnych środków higieny osobistej. Oznacza to, że pracodawca musi zadbać o warunki sanitarne w miejscu pracy, które pozwolą pracownikom na utrzymanie czystości i higieny. Przepis wskazuje wyraźnie, że odpowiednia infrastruktura i środki higieny są niezbędne dla zdrowia i komfortu pracowników. Urządzenia te mogą obejmować toalety, umywalki, prysznice oraz inne elementy wyposażenia sanitarnego, a środki higieny to m.in. mydło, ręczniki papierowe lub inne środki do utrzymania czystości osób pracujących.
Zastosowanie art. 233 KP ma miejsce w każdym stosunku pracy, gdzie warunki sanitarne i higieniczne mogą wpływać na zdrowie i dobrostan pracowników. Przepis ten jest szczególnie istotny w miejscach pracy o specyfice narażającej na szybsze zabrudzenia, takich jak zakłady produkcyjne, budowlane czy też miejsca pracy związane z ochroną zdrowia. Niezależnie od rodzaju działalności, pracodawca ma bezwzględny obowiązek zadbać o stanowiska pracy pod kątem wymogów higienicznych wynikających z przepisów prawa pracy.
Przykładowo, w zakładzie produkcyjnym, gdzie pracownicy często mają bezpośredni kontakt z substancjami brudzącymi lub toksycznymi, pracodawca musi zapewnić odpowiednio wyposażone sanitariaty, takie jak wyznaczone umywalki z dostępem do bieżącej wody i mydła oraz środki higieny jak rękawice ochronne czy środki odkażające. Brak takiego wyposażenia może skutkować narażeniem zdrowia pracowników oraz naruszeniem przepisów BHP.
Przy stosowaniu art. 233 KP często pojawiają się błędy polegające na niewystarczającym zaopatrzeniu w środki higieniczne lub na nienależytym utrzymaniu urządzeń sanitarnych. Pracodawcy czasami lekceważą ten obowiązek, nie zapewniając warunków właściwych dla wszystkich pracowników lub zaniedbują regularne uzupełnianie materiałów higienicznych. Ponadto, błędem jest traktowanie wymogu higieny wyłącznie jako formalności, bez uwzględnienia praktycznych potrzeb zatrudnionych na danych stanowiskach.
Podsumowując, art. 233 Kodeksu pracy stanowi istotny przepis chroniący zdrowie pracowników poprzez nakładanie na pracodawcę obowiązku dbania o higieniczne warunki pracy. W indywidualnych sytuacjach warto skonsultować się z prawnikiem, aby w pełni zrozumieć zakres i sposób realizacji tego obowiązku.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Pracodawca musi zapewnić odpowiednie urządzenia higieniczno-sanitarne oraz dostarczyć niezbędne środki higieny osobistej.
Tak, obowiązek zapewnienia higieny osobistej i urządzeń sanitarno-higienicznych dotyczy wszystkich pracowników.
Urządzenia te to m.in. toalety, umywalki, prysznice oraz wyposażenie umożliwiające utrzymanie czystości i higieny w miejscu pracy.
Tak, pracodawca jest obowiązany dostarczać niezbędne środki higieny i dbać o ich stałą dostępność.
W takiej sytuacji można zwrócić się o pomoc do Państwowej Inspekcji Pracy lub skonsultować indywidualnie sprawę z prawnikiem.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 233