Art. 22¹h Kodeksu pracy wprowadza zasadę odpowiedniego stosowania przepisów wymienionych w art. 22¹c–22¹f oraz aktów wydanych na podstawie art. 22¹g. Oznacza to, że normy te, które regulują kwestie organizacji pracy i ochrony osób pracujących, są stosowane nie tylko wobec klasycznych pracodawców i pracowników w stosunku pracy, lecz również do innych podmiotów i osób, u których praca jest wykonywana inaczej niż na podstawie umowy o pracę. Przepis wskazuje, że takie stosowanie dotyczy pracodawców organizujących pracę osób fizycznych niebędących zatrudnionymi na podstawie stosunku pracy, a także osób fizycznych prowadzących własną działalność gospodarczą. Ponadto normy mają również zastosowanie do tych właśnie osób fizycznych, których praca jest organizowana przez wskazanych pracodawców.
Przepis jest istotny w kontekście rozszerzenia ochrony i obowiązków dotyczących organizacji pracy na bardziej zróżnicowane formy zatrudnienia lub świadczenia pracy. Zastosowanie ma więc miejsce nie tylko wobec klasycznych stosunków pracy, ale także wobec umów cywilnoprawnych, kontraktów czy innych form współpracy, które nie tworzą stosunku pracy w strictu sensu. Również przedsiębiorcy prowadzący samodzielną działalność gospodarczą, którzy pozostają pod organizacyjnym wpływem innych podmiotów, są objęci tymi przepisami. W ten sposób przepisy mają na celu zapewnienie spójnej ochrony i norm organizacyjnych wobec szerokiego zakresu podmiotów i form wykonywania pracy.
Przykład zastosowania artykułu 22¹h KP może dotyczyć sytuacji, gdy przedsiębiorca zatrudnia na podstawie umowy cywilnoprawnej osoby wykonujące usługi, ale ich pracę organizuje w sposób zbliżony do typowego stosunku pracy. Wówczas przepisy o organizacji pracy i ochronie przewidziane w art. 22¹c do 22¹f stosuje się także do tego przypadku, mimo że formalnie nie mamy do czynienia z klasycznym zatrudnieniem. Podobnie, jeśli osoba prowadząca działalność gospodarczą wykonuje zlecenia dla innego podmiotu, który organizuje jej pracę w określony sposób, zastosowanie mają przepisy regulujące organizację i zasady pracy odpowiednio do tych relacji.
Częstym błędem jest przyjmowanie, że normy prawa pracy dotyczą jedynie pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Artykuł 22¹h KP wyraźnie poszerza zakres stosowania ważnych przepisów na inne formy wykonywania pracy i podmioty je organizujące lub wykorzystujące, co ma istotne konsekwencje praktyczne. Należy pamiętać, że prawidłowa kwalifikacja stosunku prawnego i podmiotów odpowiedzialnych jest kluczowa dla prawidłowego zastosowania tych przepisów. W konkretnej sprawie może być wskazane skonsultowanie się z prawnikiem, aby dokładnie ustalić zakres stosowania norm prawa pracy zgodnie z art. 22¹h KP.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.