Art. 155¹.

Art. 1551 Kodeksu pracy określa zasady udzielania urlopu wypoczynkowego pracownikom, których stosunek pracy ustaje w trakcie roku kalendarzowego oraz tym, którzy podejmują pracę u kolejnego pracodawcy w tym samym lub innym roku. Przepis zawiera szczegółowe reguły dotyczące wymiaru urlopu przysługującego u dotychczasowego i nowego pracodawcy, w szczególności zasady naliczania urlopu proporcjonalnego do przepracowanego lub przewidywanego okresu. W § 1 normy zostały podzielone na dwa główne punkty: pierwszy odnosi się do okresu pracy u dotychczasowego pracodawcy i sposobu naliczenia urlopu proporcjonalnego, a drugi do wymiaru urlopu u kolejnego pracodawcy z uwzględnieniem długości zatrudnienia do końca roku kalendarzowego lub krótszego okresu zatrudnienia.

Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy stosunek pracy pracownika ustaje w trakcie roku kalendarzowego, a pracownik ten jest uprawniony do kolejnego urlopu wypoczynkowego. Dotyczy to zarówno sytuacji zakończenia zatrudnienia, jak i podejmowania kolejnego zatrudnienia w tym samym roku lub w roku następnym (§ 2¹ wskazuje na odpowiednie zastosowanie części regulacji do innego roku kalendarzowego). Przepis uwzględnia okoliczności wykorzystania urlopu przed ustaniem stosunku pracy, wpływając na wymiar urlopu u kolejnego pracodawcy (zgodnie z § 2). Wszystko to służy zapewnieniu, że pracownik nie straci prawa do urlopu adekwatnego do faktycznego przebiegu zatrudnienia w roku kalendarzowym.

Praktyczny przykład zastosowania art. 1551 KP może dotyczyć pracownika, który w czerwcu rozwiązuje umowę o pracę i ma prawo do kolejnego urlopu. Pracodawca oblicza proporcjonalnie urlop za przepracowane miesiące. Pracownik od lipca rozpoczyna pracę u nowego pracodawcy, u którego wymiar urlopu będzie zależny od czasu zatrudnienia do końca roku, zwłaszcza gdy umowa jest zawarta np. na czas określony do grudnia. Jeśli pracownik wcześniej wykorzystał więcej urlopu niż przysługiwało proporcjonalnie, kolejny wymiar urlopu zostaje odpowiednio zmniejszony, jednak łączny wymiar urlopu u obu pracodawców nie może być niższy niż proporcjonalny do całego okresu przepracowanego u wszystkich pracodawców.

Częstym błędem jest nieuwzględnianie proporcjonalnego wymiaru urlopu u kolejnego pracodawcy zgodnie z czasem zatrudnienia, zwłaszcza gdy pracownik zmienia pracę w trakcie roku. Innym nieporozumieniem jest brak korekty wymiaru urlopu u nowego pracodawcy w przypadku wcześniejszego wykorzystania urlopu w wyższym wymiarze. Należy pamiętać, że łączny wymiar urlopu w roku kalendarzowym nie może być mniejszy niż proporcjonalny do łącznego czasu pracy. W sprawach indywidualnych interpretacja i zastosowanie tego przepisu może wymagać konsultacji z prawnikiem, aby prawidłowo ustalić wymiar urlopu i uniknąć konfliktów prawnych.