Art. 611wi.

Co stanowi przepis

Art. 611wi. KPK reguluje przepływ informacji między polskimi organami a organami państwa, które wydało europejski nakaz ochrony, w toku wykonywania tego nakazu w Polsce. Zgodnie z § 1 właściwy sąd lub inny organ państwa wydania nakazu zawiadamia się niezwłocznie o treści postanowienia w przedmiocie wykonania nakazu, o wniesieniu środka odwoławczego od tego postanowienia, o istotnych orzeczeniach zapadłych w toku postępowania, a także o zmianie miejsca pobytu osoby, przeciwko której jest lub było prowadzone postępowanie karne, albo osoby podlegającej ochronie. Paragraf 2 nakłada na prokuratora obowiązek niezwłocznego informowania o wszelkich okolicznościach mających wpływ na wykonanie nakazu, w szczególności o naruszeniu nałożonego obowiązku, przy czym zawiadomienie o naruszeniu przybiera formę zaświadczenia zawierającego dane osoby, przeciwko której toczy się lub toczyło postępowanie, oraz opis naruszonego obowiązku. Paragrafy 3 i 4 dają prokuratorowi narzędzia reakcji: sprawdzenie faktów osobiście lub przez Policję, wystąpienie za zgodą osoby chronionej do właściwego komendanta Policji o środki ochrony i pomocy z ustawy z dnia 28 listopada 2014 r., a także wystąpienie o uchylenie lub zmianę nakazu. Paragraf 5 dopuszcza przekazywanie zawiadomień i wystąpień przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, jeżeli pozwala to stwierdzić autentyczność dokumentów, a § 6 zobowiązuje Ministra Sprawiedliwości do określenia wzoru zaświadczenia w rozporządzeniu.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wtedy, gdy Polska jest państwem wykonania europejskiego nakazu ochrony wydanego w innym państwie członkowskim. Aktualizuje się on od chwili rozpoznania sprawy wykonania nakazu i trwa przez cały okres obowiązywania nałożonych obowiązków. Uruchamiają go zdarzenia procesowe (postanowienie, zażalenie, istotne orzeczenia) oraz zdarzenia faktyczne (zmiana miejsca pobytu, naruszenie zakazu kontaktowania się lub zbliżania). Adresatem informacji jest zawsze właściwy sąd lub inny organ państwa wydania nakazu, ponieważ to on decyduje o dalszych losach samego nakazu.

Przykład

Sąd w innym państwie członkowskim wydał europejski nakaz ochrony wobec osoby, której zakazano zbliżania się do pokrzywdzonej. Pokrzywdzona przeprowadza się do Polski, a polski sąd orzeka o wykonaniu nakazu; o treści tego postanowienia niezwłocznie zawiadamia się organ państwa wydania. Po kilku tygodniach pokrzywdzona zgłasza, że sprawca podjął próbę kontaktu pod jej nowym adresem. Prokurator zleca Policji sprawdzenie faktów, sporządza zaświadczenie o naruszeniu obowiązku i przekazuje je organowi państwa wydania, a za zgodą pokrzywdzonej występuje o zastosowanie środków ochrony i pomocy.

Częste nieporozumienia

Częstym błędem jest przekonanie, że polski prokurator może samodzielnie uchylić lub zmienić europejski nakaz ochrony - art. 611wi. § 4 KPK pozwala mu jedynie wystąpić o to do organu państwa wydania. Mylnie sądzi się też, że zawiadomienie o naruszeniu może mieć dowolną formę, podczas gdy przepis wymaga zaświadczenia według wzoru określonego rozporządzeniem. Nie jest również prawdą, że środki ochrony i pomocy stosuje się z urzędu - potrzebna jest zgoda osoby podlegającej ochronie. Wreszcie zmiana miejsca pobytu osoby chronionej nie jest sprawą prywatną: podlega zgłoszeniu, bo wpływa na wykonanie nakazu. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.