Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 611wg.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

§ 1.Odmawia się wykonania europejskiego nakazu ochrony, jeżeli osoba podlegająca ochronie nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że istnieją podstawy do uznania, że zamierza na nim przebywać.

§ 2.Można odmówić wykonania nakazu, jeżeli:

1)czyn, w związku z którym nałożono obowiązek, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego;

2)pomimo wezwania przez prokuratora do uzupełnienia informacji we wskazanym terminie do nakazu nie dołączono orzeczenia, o którym mowa w art. 611wd § 1, albo jest on niekompletny lub w sposób oczywisty niezgodny z treścią orzeczenia;

3)orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim Unii Europejskiej, a osoba ta odbywa lub odbyła karę albo kara nie może zostać wykonana według prawa państwa, w którym zapadł wyrok skazujący;

4)według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwo, którego to dotyczy, podlegało jurysdykcji sądów polskich;

5)orzeczenie dotyczy przestępstwa, które według prawa polskiego zostało popełnione w całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym;

6)osoba, przeciwko której jest lub było prowadzone postępowanie karne, z powodu wieku nie ponosi według prawa polskiego odpowiedzialności karnej za czyn będący podstawą wydania orzeczenia;

7)osoba, przeciwko której jest lub było prowadzone postępowanie karne, korzysta z immunitetu, zgodnie z którym jest niemożliwy nadzór nad przestrzeganiem nałożonych obowiązków;

8)orzeczenie dotyczy wyłącznie obowiązków innych niż określone w art. 611wd § 1;

9)przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych podlegałoby darowaniu na mocy amnestii.

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 611wg KPK reguluje przesłanki odmowy wykonania w Polsce europejskiego nakazu ochrony wydanego przez organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Przepis dzieli te przesłanki na dwie grupy. W § 1 ustanowiono jedyną przesłankę bezwzględną: odmawia się wykonania nakazu, jeżeli osoba podlegająca ochronie nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że istnieją podstawy do uznania, iż zamierza na nim przebywać. W § 2 wymieniono natomiast dziewięć przesłanek fakultatywnych, przy których organ "może" odmówić wykonania nakazu, ale nie ma takiego obowiązku. Należą do nich między innymi brak przestępności czynu według prawa polskiego, nieuzupełnienie lub oczywista niezgodność dokumentacji z orzeczeniem, powaga rzeczy osądzonej w innym państwie członkowskim, przedawnienie wykonania kary według prawa polskiego, popełnienie czynu w całości lub w części na terytorium Polski albo na polskim statku wodnym lub powietrznym, wiek sprawcy wyłączający odpowiedzialność karną, immunitet uniemożliwiający nadzór, objęcie nakazu wyłącznie obowiązkami innymi niż wskazane w art. 611wd § 1 oraz objęcie czynu amnestią.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się na etapie badania nakazu, który wpłynął do polskiego organu z zagranicy, a więc gdy Polska występuje w roli państwa wykonującego. Warunkiem wstępnym jest ustalenie, czy osoba chroniona faktycznie przebywa w Polsce lub zamierza tu przebywać - bez tego wykonanie nakazu jest wykluczone na podstawie § 1. Przesłanki z § 2 wymagają oceny konkretnego stanu faktycznego i prawnego, w tym porównania czynu z polskim prawem karnym oraz sprawdzenia kompletności przekazanych dokumentów. Istotne jest, że przed powołaniem się na przesłankę z § 2 pkt 2 prokurator powinien najpierw wezwać organ zagraniczny do uzupełnienia informacji w wyznaczonym terminie. Zastosowanie przesłanki fakultatywnej zawsze wymaga rozważenia celu instytucji, czyli realnej ochrony pokrzywdzonego przed zagrożeniem.

Przykład

Sąd w innym państwie członkowskim orzekł wobec byłego partnera zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej i wydał europejski nakaz ochrony, ponieważ kobieta deklaruje przeprowadzkę do Polski. Polski organ ustala, że pokrzywdzona wynajęła już mieszkanie w Krakowie i ma umowę o pracę, co uzasadnia uznanie, że zamierza tu przebywać - przesłanka z art. 611wg § 1 KPK nie zachodzi. Okazuje się jednak, że do nakazu nie dołączono orzeczenia, o którym mowa w art. 611wd § 1. Prokurator wzywa organ zagraniczny do uzupełnienia dokumentacji, a dopiero bezskuteczny upływ terminu otwiera możliwość odmowy na podstawie § 2 pkt 2.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest traktowanie wszystkich przesłanek z art. 611wg KPK jako obligatoryjnych - obowiązkowa jest wyłącznie ta z § 1. Druga pomyłka to uznanie, że sam brak zameldowania osoby chronionej w Polsce przesądza o odmowie, podczas gdy wystarczy uzasadniony zamiar przebywania. Mylnie przyjmuje się także, iż braki formalne dokumentacji automatycznie kończą sprawę, choć wcześniej konieczne jest wezwanie do ich uzupełnienia. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy odmowa wykonania europejskiego nakazu ochrony jest obowiązkowa?

Tylko w jednym przypadku wskazanym w art. 611wg § 1 KPK: gdy osoba podlegająca ochronie nie przebywa w Polsce. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy istnieją podstawy do uznania, że zamierza tu przebywać.

Czy brak karalności czynu w Polsce zawsze wyklucza wykonanie nakazu?

Nie. Zgodnie z art. 611wg § 2 pkt 1 KPK jest to przesłanka fakultatywna, więc organ może, ale nie musi odmówić wykonania nakazu.

Co się dzieje, gdy do nakazu nie dołączono wymaganego orzeczenia?

Prokurator wzywa do uzupełnienia informacji w wyznaczonym terminie. Dopiero gdy braki nie zostaną usunięte, można odmówić wykonania nakazu na podstawie § 2 pkt 2.

Czy popełnienie czynu w Polsce ma znaczenie dla wykonania nakazu?

Tak. Jeżeli przestępstwo według prawa polskiego popełniono w całości lub w części na terytorium Polski albo na polskim statku wodnym lub powietrznym, można odmówić wykonania nakazu.

Czy immunitet sprawcy blokuje wykonanie nakazu ochrony?

Może stanowić podstawę odmowy, jeżeli zgodnie z immunitetem nadzór nad przestrzeganiem nałożonych obowiązków jest niemożliwy. W konkretnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI

← Wróć do pełnej ustawy