Art. 611fzc.

Co stanowi przepis

Art. 611fzc KPK reguluje jedną, precyzyjnie określoną sytuację w postępowaniu dotyczącym wykonywania w Polsce orzeczeń przekazanych z innego państwa członkowskiego. Zgodnie z treścią przepisu, jeżeli polski sąd otrzyma od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia informację, że przekazane do wykonania orzeczenie nie podlega dalszemu wykonaniu, ma obowiązek niezwłocznie wydać postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego. Norma ta nie pozostawia sądowi swobody oceny co do celowości dalszego prowadzenia sprawy - decydujące znaczenie ma stanowisko organu państwa, z którego orzeczenie pochodzi. Ustawodawca posłużył się określeniem "niezwłocznie", co oznacza, że sąd powinien działać bez zbędnej zwłoki, zaraz po uzyskaniu takiej informacji. Formą rozstrzygnięcia jest postanowienie, a jego skutkiem - zakończenie postępowania wykonawczego prowadzonego w Polsce.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis znajduje zastosowanie dopiero wtedy, gdy orzeczenie obcego organu zostało już przekazane do wykonania w Polsce i toczy się w związku z nim postępowanie wykonawcze. Przesłanką zastosowania art. 611fzc KPK jest otrzymanie informacji pochodzącej od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia. Informacja ta musi dotyczyć tego, że orzeczenie nie podlega dalszemu wykonaniu, a więc odpadła podstawa kontynuowania czynności wykonawczych w Polsce. Przyczyny takiego stanu rzeczy leżą po stronie państwa wydania i mogą być różne, jednak przepis nie uzależnia umorzenia od ich badania przez polski sąd. Istotne jest samo źródło informacji oraz jej treść.

Przykład

Wyobraźmy sobie, że polski sąd przyjął do wykonania orzeczenie przekazane przez organ innego państwa członkowskiego i rozpoczęto czynności zmierzające do jego realizacji wobec osoby przebywającej w Polsce. Po pewnym czasie do sądu wpływa pismo od właściwego organu państwa wydania, w którym organ ten zawiadamia, że orzeczenie nie podlega już dalszemu wykonaniu. W takiej sytuacji sąd nie prowadzi dalszych czynności wykonawczych ani nie ocenia zasadności stanowiska organu zagranicznego, lecz wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego. Dzięki temu osoba, której postępowanie dotyczyło, nie jest dalej obciążana czynnościami wykonawczymi pozbawionymi podstawy.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że umorzenie następuje automatycznie, bez żadnego orzeczenia - tymczasem art. 611fzc KPK wymaga wydania postanowienia przez sąd. Drugim nieporozumieniem jest oczekiwanie, że polski sąd może samodzielnie stwierdzić, iż orzeczenie nie podlega dalszemu wykonaniu; przepis wiąże ten skutek z informacją pochodzącą od organu państwa wydania. Mylące bywa też utożsamianie umorzenia postępowania wykonawczego z rozstrzygnięciem o odpowiedzialności karnej - przepis dotyczy wyłącznie etapu wykonawczego w Polsce. Wreszcie zdarza się, że strony traktują "niezwłocznie" jako termin sztywno określony liczbą dni, podczas gdy chodzi o działanie bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu informacji. W sprawie indywidualnej, zwłaszcza gdy dotyczy współpracy z organami innego państwa, warto skonsultować się z prawnikiem.