Art. 611fj.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 611fj KPK dotyczy sytuacji, w której polski sąd rozstrzyga o wykonaniu orzeczenia obcego państwa nakładającego kary o charakterze pieniężnym. Zgodnie z § 1, jeżeli sprawca albo inna osoba przedstawi dowód uiszczenia takiej kary w całości lub w części, sąd - zanim wyda postanowienie w przedmiocie wykonania orzeczenia - musi wezwać właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do potwierdzenia dokonanej wpłaty. Nie jest to zatem uprawnienie sądu, lecz obowiązek weryfikacji informacji o zapłacie u źródła, czyli w państwie, które orzeczenie wydało. Paragraf 2 formułuje regułę materialną: kwoty uprzednio uzyskane na poczet kary, i to zarówno w państwie wydania, jak i w państwie wykonania orzeczenia, odlicza się od kwoty, która ma być wyegzekwowana. Celem obu jednostek redakcyjnych jest zapobieżenie podwójnemu ściągnięciu tej samej należności od tej samej osoby.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis znajduje zastosowanie w postępowaniu o wykonanie w Polsce orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym wydanego przez sąd lub inny organ innego państwa. Przesłanką uruchomienia procedury z § 1 jest przedstawienie dowodu wpłaty - może to uczynić sam sprawca, ale także inna osoba, na przykład członek rodziny czy pełnomocnik, który uregulował należność. Istotne jest, że wezwanie do potwierdzenia następuje przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wykonania, a nie po jego wydaniu. Reguła zaliczania z § 2 działa niezależnie od tego, czy wpłata nastąpiła za granicą, czy już w Polsce w toku czynności wykonawczych.

Przykład

Wobec kierowcy zamieszkałego w Polsce wydano w innym państwie orzeczenie o karze pieniężnej za wykroczenie drogowe. Sprawa trafia do polskiego sądu w celu wykonania, ale kierowca przedstawia potwierdzenie przelewu obejmujące połowę kwoty, dokonanego jeszcze przed przekazaniem sprawy. Sąd, kierując się art. 611fj § 1 KPK, przed wydaniem postanowienia zwraca się do organu państwa wydania orzeczenia o potwierdzenie, czy wpłata rzeczywiście wpłynęła i w jakiej wysokości. Po uzyskaniu potwierdzenia sąd zalicza wpłaconą kwotę i do egzekucji kieruje wyłącznie pozostałą część należności.

Częste nieporozumienia

Pierwszym błędem jest przekonanie, że samo okazanie potwierdzenia przelewu automatycznie kończy sprawę - dokument uruchamia procedurę weryfikacyjną, ale rozstrzyga dopiero potwierdzenie ze strony państwa wydania orzeczenia. Drugim jest założenie, że przepis pozwala kwestionować zasadność samej kary; art. 611fj KPK dotyczy wyłącznie rozliczenia wpłat, a nie merytorycznej kontroli orzeczenia. Trzecim nieporozumieniem bywa przekonanie, że zaliczeniu podlegają tylko wpłaty dokonane za granicą, podczas gdy § 2 obejmuje także kwoty uzyskane w państwie wykonania. Zdarza się również pogląd, że częściowa zapłata umarza całość kary, tymczasem egzekucji podlega różnica między kwotą orzeczoną a już uzyskaną. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.