Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
§ 1.Zezwolenia na przewóz osoby ściganej przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udziela Minister Sprawiedliwości. Przepisy art. 594, 604 i 605 stosuje się odpowiednio.
§ 2.Jeżeli podróż odbywa się drogą powietrzną i nie przewiduje się lądowania, wystarczy powiadomienie Ministra Sprawiedliwości o przewożeniu osoby ściganej nad terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 606 KPK dotyczy tak zwanego tranzytu, czyli sytuacji, w której osoba ścigana przez organy jednego państwa obcego jest przewożona do innego państwa, a trasa tego przewozu prowadzi przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z § 1 zezwolenia na taki przewóz udziela Minister Sprawiedliwości, a więc decyzja w tej sprawie należy do organu centralnego, a nie do sądu czy prokuratora prowadzącego jakiekolwiek postępowanie. Przepis nakazuje jednocześnie odpowiednie stosowanie art. 594, 604 i 605 KPK, co oznacza, że regulacje dotyczące trybu postępowania w sprawach ekstradycyjnych oraz środków związanych z pozbawieniem wolności osoby ściganej znajdują zastosowanie także w sprawach tranzytowych, z uwzględnieniem odmienności tej sytuacji. Paragraf 2 wprowadza ułatwienie: jeżeli podróż odbywa się drogą powietrzną i nie przewiduje się lądowania, nie jest potrzebne zezwolenie, lecz wystarczy powiadomienie Ministra Sprawiedliwości o przewożeniu osoby ściganej nad terytorium Polski.
Przepis stosuje się wówczas, gdy Polska nie jest ani państwem wzywającym, ani państwem, na którego terytorium osoba ścigana została ujęta, lecz jedynie państwem tranzytowym. Warunkiem uruchomienia trybu z § 1 jest fizyczne przemieszczenie osoby ściganej przez terytorium Polski, na przykład drogą lądową, morską albo powietrzną z planowanym lądowaniem, w tym lądowaniem technicznym. Jeżeli natomiast statek powietrzny ma jedynie przelecieć nad terytorium Polski bez zaplanowanego lądowania, zastosowanie znajduje uproszczona formuła z § 2. Odesłanie do art. 594, 604 i 605 KPK oznacza, że rozstrzygnięcie Ministra Sprawiedliwości nie zapada w próżni proceduralnej, lecz w oparciu o reguły przewidziane dla współpracy międzynarodowej w sprawach karnych. Praktyczne stosowanie art. 606 KPK odbywa się zwykle równolegle z postanowieniami umów międzynarodowych wiążących Polskę.
Państwo A uzyskało zgodę państwa B na wydanie osoby ściganej za przestępstwo gospodarcze. Trasa konwoju prowadzi drogą lądową przez Polskę, dlatego właściwe organy państwa A występują z wnioskiem o zezwolenie na tranzyt, a decyzję w tej sprawie podejmuje Minister Sprawiedliwości. Gdyby jednak ta sama osoba była przewożona samolotem rejsowym, który jedynie przeleci nad polskim terytorium bez międzylądowania, wystarczyłoby powiadomienie Ministra Sprawiedliwości. Gdyby w trakcie takiego lotu doszło do nieplanowanego lądowania, sytuacja wymagałaby odrębnej oceny na gruncie § 1.
Pierwszym błędem jest utożsamianie tranzytu z ekstradycją: art. 606 KPK nie rozstrzyga o wydaniu osoby ściganej, lecz wyłącznie o zgodzie na jej przewiezienie przez Polskę. Drugim jest przekonanie, że o tranzycie decyduje sąd - przepis wyraźnie wskazuje Ministra Sprawiedliwości. Trzecim nieporozumieniem jest traktowanie powiadomienia z § 2 jako uniwersalnego uproszczenia; dotyczy ono wyłącznie przelotu bez przewidywanego lądowania. Warto też pamiętać, że odesłanie do innych przepisów ma charakter odpowiedni, a nie dosłowny. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni realia konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Zgodnie z art. 606 § 1 KPK zezwolenia udziela Minister Sprawiedliwości. Nie jest to decyzja sądu ani prokuratora.
Nie, jeżeli podróż odbywa się drogą powietrzną i nie przewiduje się lądowania. Wystarczy wtedy powiadomienie Ministra Sprawiedliwości o przewożeniu osoby ściganej nad terytorium Polski.
Ekstradycja dotyczy wydania osoby ściganej innemu państwu, natomiast tranzyt z art. 606 KPK dotyczy wyłącznie przewiezienia takiej osoby przez terytorium Polski w drodze do państwa docelowego.
Oznacza, że przepisy te stosuje się odpowiednio, czyli z uwzględnieniem specyfiki tranzytu. Nie są one stosowane dosłownie, lecz w zakresie dającym się pogodzić z charakterem sprawy tranzytowej.
Nie. Zezwolenie jest wymagane przy przewozie przez terytorium Polski niezależnie od środka transportu, a wyjątek dotyczy jedynie przelotu bez przewidywanego lądowania.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI