Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie przeciwko osobie wydanej przez państwo obce sąd przesyła odpis wyroku Ministrowi Sprawiedliwości, który odpis ten przekazuje właściwemu organowi obcego państwa. Przepis art. 157 § 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 600 KPK nakłada na sąd obowiązek o charakterze informacyjnym, który powstaje dopiero po zakończeniu postępowania karnego prawomocnym orzeczeniem. Jeżeli sprawa toczyła się przeciwko osobie, która została wydana Polsce przez państwo obce (czyli została ekstradowana lub przekazana z zagranicy), sąd przesyła odpis wyroku Ministrowi Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości nie ocenia treści rozstrzygnięcia, lecz pełni rolę organu pośredniczącego w kontaktach międzypaństwowych i przekazuje ten odpis właściwemu organowi państwa obcego. Przepis nakazuje ponadto odpowiednie stosowanie art. 157 § 2 KPK, co oznacza, że przy sporządzaniu i wydawaniu odpisu uwzględnia się reguły dotyczące ograniczeń w udostępnianiu orzeczeń i ich uzasadnień. Konstrukcja ta zamyka pewien cykl: skoro państwo obce wcześniej zgodziło się na wydanie osoby, powinno uzyskać informację o tym, jak zakończyło się postępowanie prowadzone w Polsce.
Przesłanki stosowania art. 600 KPK są dwie i muszą wystąpić łącznie. Po pierwsze, oskarżony musi być osobą wydaną Rzeczypospolitej Polskiej przez państwo obce, a więc taką, wobec której przeprowadzono wcześniej procedurę ekstradycyjną lub inną procedurę przekazania. Po drugie, w sprawie musi zapaść prawomocne orzeczenie kończące postępowanie, a zatem obowiązek nie powstaje na etapie wyroku pierwszej instancji, od którego wniesiono apelację. Przepis działa niezależnie od treści rozstrzygnięcia: dotyczy zarówno wyroków skazujących, jak i uniewinniających czy umarzających postępowanie. Nie jest wymagany wniosek państwa obcego ani inicjatywa stron, ponieważ obowiązek sąd realizuje z urzędu.
Obywatel został zatrzymany za granicą na podstawie polskiego wniosku ekstradycyjnego, a tamtejszy sąd wyraził zgodę na jego wydanie Polsce. Po przekazaniu do kraju toczy się przeciwko niemu proces o oszustwo, który kończy się wyrokiem skazującym utrzymanym w mocy przez sąd odwoławczy. Po uprawomocnieniu się orzeczenia polski sąd sporządza odpis wyroku i przesyła go Ministrowi Sprawiedliwości, a ten kieruje dokument do organu państwa, które zgodziło się na wydanie. Dzięki temu państwo obce może zweryfikować, czy postępowanie objęło wyłącznie czyny wskazane we wniosku ekstradycyjnym.
Częstym błędem jest przekonanie, że przekazanie odpisu wyroku jest formą zatwierdzania orzeczenia przez Ministra Sprawiedliwości albo dodatkową instancją kontrolną - tak nie jest, ponieważ rola ministra ogranicza się do pośrednictwa w obrocie międzynarodowym. Nietrafne jest też założenie, że obowiązek dotyczy każdego cudzoziemca sądzonego w Polsce; art. 600 KPK odnosi się wyłącznie do osób wydanych przez państwo obce, a nie do tych, które przyjechały do Polski samodzielnie. Mylące bywa również utożsamianie tego obowiązku z zasadą specjalności, czyli ograniczeniem ścigania do czynów objętych zgodą na wydanie - są to instytucje odrębne, choć funkcjonalnie powiązane. Warto też pamiętać, że odesłanie do art. 157 § 2 KPK nie tworzy nowego uprawnienia stron do żądania odpisów, lecz porządkuje sposób udostępniania dokumentu. W indywidualnej sprawie związanej z ekstradycją warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena zależy od treści zgody państwa obcego i przebiegu konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Sąd przesyła odpis prawomocnego wyroku Ministrowi Sprawiedliwości, a ten przekazuje go właściwemu organowi państwa obcego. Sąd nie kontaktuje się bezpośrednio z zagranicznym organem.
Nie. Art. 600 KPK mówi o prawomocnym orzeczeniu w sprawie, więc obejmuje także wyroki uniewinniające oraz rozstrzygnięcia kończące postępowanie w inny sposób.
Nie. Sąd realizuje ten obowiązek z urzędu po uprawomocnieniu się orzeczenia, bez potrzeby wniosku stron lub organu państwa obcego.
Oznacza, że do sporządzania i udostępniania odpisu stosuje się odpowiednio reguły dotyczące odpisów orzeczeń i ograniczeń w zakresie uzasadnień. Nie tworzy to nowych uprawnień dla stron.
Nie. Dotyczy wyłącznie osób wydanych Polsce przez państwo obce w ramach procedury ekstradycji lub przekazania. W razie wątpliwości co do własnej sytuacji warto skonsultować się z prawnikiem.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI