Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Postanowienia o nieuwzględnieniu wniosków, o których mowa w art. 335, art. 336 § 1 i art. 338a, mogą być również wydane na posiedzeniu, o którego terminie nie zawiadomiono uczestników uprawnionych do stawiennictwa.
Art. 343b KPK reguluje tryb, w jakim sąd może odmówić uwzględnienia wniosków o zakończenie sprawy w sposób uproszczony, czyli bez przeprowadzania pełnej rozprawy. Chodzi o trzy kategorie wniosków: wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 KPK), wniosek o warunkowe umorzenie postępowania (art. 336 § 1 KPK) oraz wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie uzgodnionej kary złożony po doręczeniu aktu oskarżenia (art. 338a KPK). Przepis stanowi, że postanowienie o nieuwzględnieniu takiego wniosku może zostać wydane również na posiedzeniu, o którego terminie nie zawiadomiono uczestników uprawnionych do stawiennictwa. Innymi słowy, sąd nie musi w takim wypadku wyznaczać posiedzenia z udziałem stron ani informować ich o jego terminie, aby stwierdzić, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 343b KPK znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji negatywnej, to jest wtedy, gdy sąd nie zamierza uwzględnić wniosku o konsensualne zakończenie sprawy. Nie dotyczy on natomiast rozstrzygnięć pozytywnych, czyli uwzględnienia wniosku i wydania wyroku, ponieważ w takim wypadku obowiązują ogólne reguły dotyczące zawiadamiania uczestników o posiedzeniu. Przepis ma charakter porządkowy i usprawniający: pozwala uniknąć organizowania posiedzenia z udziałem stron tylko po to, aby zakomunikować im odmowę. Skutkiem nieuwzględnienia wniosku jest to, że sprawa toczy się dalej na zasadach ogólnych, a więc trafia na rozprawę, gdzie oskarżony zachowuje pełnię uprawnień procesowych.
Prokurator kieruje do sądu akt oskarżenia wraz z wnioskiem z art. 335 § 2 KPK o skazanie bez rozprawy, wskazując uzgodnioną z oskarżonym karę ograniczenia wolności. Sąd, analizując akta, uznaje, że proponowana kara nie odpowiada wadze czynu oraz że okoliczności popełnienia przestępstwa budzą wątpliwości wymagające postępowania dowodowego. Zamiast wyznaczać posiedzenie z udziałem prokuratora, oskarżonego i pokrzywdzonego, sąd na posiedzeniu, o którym nikogo nie zawiadomiono, wydaje postanowienie o nieuwzględnieniu wniosku. Następnie sprawa zostaje skierowana do rozpoznania na rozprawie głównej, o czym strony zostają zawiadomione w zwykłym trybie.
Najczęstszym błędem jest odczytywanie art. 343b KPK jako pozbawienia stron prawa do udziału w postępowaniu. Tak nie jest: odmowa uwzględnienia wniosku nie kończy sprawy, lecz kieruje ją do zwykłego trybu, w którym strony mają pełne prawo do udziału w rozprawie i składania wniosków dowodowych. Drugim nieporozumieniem jest przekonanie, że sąd zawsze musi zaakceptować porozumienie uzgodnione między prokuratorem a oskarżonym - w istocie sąd bada wniosek merytorycznie i może go odrzucić. Mylące bywa także założenie, że skoro strony nie zostały zawiadomione, to nie dowiedzą się o rozstrzygnięciu; postanowienie jest im doręczane zgodnie z ogólnymi regułami. Warto też pamiętać, że przepis nie zakazuje zawiadomienia uczestników, a jedynie zwalnia sąd z tego obowiązku.
W indywidualnej sprawie karnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni sytuację procesową na tle całości akt.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nie. Art. 343b KPK wyraźnie dopuszcza wydanie takiego postanowienia na posiedzeniu, o którego terminie nie zawiadomiono uczestników uprawnionych do stawiennictwa.
Wniosku o skazanie bez rozprawy z art. 335 KPK, wniosku o warunkowe umorzenie postępowania z art. 336 § 1 KPK oraz wniosku oskarżonego z art. 338a KPK.
Sprawa jest rozpoznawana na zasadach ogólnych, czyli co do zasady trafia na rozprawę główną, w której strony biorą udział na zwykłych zasadach.
Nie. Art. 343b KPK odnosi się wyłącznie do postanowień o nieuwzględnieniu wniosku, a nie do rozstrzygnięć merytorycznych kończących sprawę wyrokiem.
Tak, informacja o rozstrzygnięciu jest przekazywana stronom zgodnie z ogólnymi regułami doręczeń, mimo że nie brały one udziału w posiedzeniu.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI