Art. 337.

1. Co dokładnie stanowi przepis

Art. 337 KPK reguluje postępowanie z aktem oskarżenia, który nie spełnia wymaganych warunków formalnych. Jeżeli braki dotyczą wymogów wskazanych w art. 119, art. 332, art. 333 lub art. 335 KPK albo nie zostały spełnione warunki z art. 334 KPK, prezes sądu zwraca akt oskarżycielowi. Zwrot następuje po to, aby wskazane braki zostały usunięte. Termin na ich usunięcie wynosi 7 dni. Przepis przewiduje również, że oskarżyciel może zaskarżyć zarządzenie o zwrocie aktu oskarżenia zażaleniem do sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

2. Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 337 KPK ma zastosowanie po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu, gdy konieczna jest ocena jego strony formalnej. Nie dotyczy on oceny, czy zarzut jest zasadny ani czy oskarżony rzeczywiście popełnił czyn. Podstawą zwrotu są wyłącznie braki odnoszące się do wymogów określonych w przepisach wyraźnie wymienionych w § 1. Oskarżyciel może wnieść zażalenie na zarządzenie o zwrocie. Jeżeli oskarżyciel publiczny nie skorzysta z zażalenia, ma obowiązek złożyć w terminie poprawiony albo uzupełniony akt oskarżenia.

3. Przykład zastosowania w codziennej sytuacji

Prokurator kieruje do sądu akt oskarżenia, lecz dokument nie odpowiada jednemu z wymogów formalnych odwołujących się do przepisów wskazanych w art. 337 § 1 KPK. Prezes sądu nie rozstrzyga wtedy o winie osoby oskarżonej, lecz zwraca akt prokuratorowi w celu poprawienia lub uzupełnienia. Prokurator może zakwestionować to zarządzenie, wnosząc zażalenie do właściwego sądu. Jeśli jednak tego nie zrobi, powinien w ciągu 7 dni przekazać poprawiony lub uzupełniony akt oskarżenia.

4. Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu

Zwrot aktu oskarżenia na podstawie art. 337 KPK nie jest uniewinnieniem ani umorzeniem postępowania. Nie oznacza też, że sąd przesądził o bezzasadności oskarżenia, ponieważ przepis odnosi się do braków formalnych. Termin 7 dni dotyczy usunięcia braków po zwrocie aktu, a nie ogólnego czasu na przygotowanie oskarżenia. Obowiązek wniesienia poprawionego albo uzupełnionego aktu po niewniesieniu zażalenia § 3 wiąże wprost oskarżyciela publicznego. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.