Art. 307.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 307 KPK reguluje postępowanie sprawdzające prowadzone przed podjęciem decyzji o wszczęciu śledztwa albo o odmowie jego wszczęcia. Jeżeli zachodzi potrzeba, organ może zażądać uzupełnienia danych zawartych w zawiadomieniu o przestępstwie, wyznaczając na to termin. Może także sprawdzić fakty podane w zawiadomieniu. Gdy podejmowane są takie działania, postanowienie o wszczęciu śledztwa albo o odmowie wszczęcia powinno zostać wydane najpóźniej w ciągu 30 dni od otrzymania zawiadomienia. Przepis wskazuje również granice czynności dopuszczalnych na tym etapie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 307 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy zawiadomienie o przestępstwie wymaga doprecyzowania albo gdy przedstawione informacje trzeba wstępnie zweryfikować. Uzupełnienie może dotyczyć danych zawartych w samym zawiadomieniu, a osoba zawiadamiająca może zostać przesłuchana w charakterze świadka. W postępowaniu sprawdzającym co do zasady nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego ani czynności wymagających sporządzenia protokołu. Wyjątkami są przyjęcie ustnego zawiadomienia o przestępstwie lub wniosku o ściganie oraz przesłuchanie osoby zawiadamiającej, o którym mowa w § 3. Te same ograniczenia dotyczą odpowiednio sprawdzania przez organy ścigania własnych informacji, które nasuwają przypuszczenie popełnienia przestępstwa.

Przykład codziennego zastosowania

Osoba składa zawiadomienie, wskazując, że została oszukana, lecz nie podaje danych osoby, z którą zawarła umowę, ani nie opisuje dokładnie przekazanej kwoty. Organ może wezwać ją do uzupełnienia tych danych w wyznaczonym terminie. Może też przesłuchać zawiadamiającego jako świadka, aby wyjaśnić informacje potrzebne do oceny sprawy. Jeżeli organ prowadzi takie sprawdzenie, powinien najpóźniej w ciągu 30 dni od otrzymania zawiadomienia wydać postanowienie o wszczęciu śledztwa albo o odmowie wszczęcia.

Częste nieporozumienia lub błędy

Postępowanie sprawdzające nie jest jeszcze śledztwem i nie służy prowadzeniu pełnego postępowania dowodowego. Błędem byłoby uznanie, że na tym etapie można zawsze powołać biegłego lub wykonywać każdą czynność wymagającą protokołu, ponieważ § 2 wyraźnie to ogranicza. Termin 30 dni wskazany w § 1 odnosi się do sytuacji, w której zażądano uzupełnienia danych lub sprawdzano fakty w zakresie zawiadomienia. Nie należy też pomijać § 5, który obejmuje własne informacje organów ścigania, jeśli nasuwają przypuszczenie popełnienia przestępstwa. Paragraf 4 art. 307 KPK jest uchylony, więc nie ustanawia obecnie odrębnej reguły. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.