Art. 278.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 278 KPK przewiduje zarządzenie poszukiwania, gdy miejsce pobytu oskarżonego albo osoby podejrzanej nie jest znane. Przepis obejmuje zatem dwie wyraźnie wskazane kategorie osób: oskarżonego i osobę podejrzaną. Decydujące znaczenie ma nieznajomość miejsca, w którym dana osoba przebywa. Ustawodawca posługuje się sformułowaniem „zarządza się”, co wskazuje na obowiązek podjęcia wskazanego działania po spełnieniu tej przesłanki. Druga część art. 278 KPK odsyła do art. 247 KPK, nakazując jego odpowiednie stosowanie.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 278 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy nie jest znane miejsce pobytu osoby wskazanej w przepisie. Nie wystarcza sama trudność w skontaktowaniu się z oskarżonym lub osobą podejrzaną, ponieważ przepis jako przesłankę wskazuje nieznajomość miejsca pobytu. Norma nie uzależnia zarządzenia poszukiwania od podania w jej treści dodatkowych warunków, takich jak określony czas nieobecności. Przepis nie rozstrzyga także samodzielnie wszystkich zagadnień związanych ze sposobem stosowania poszukiwania. W tym zakresie istotne jest odesłanie do art. 247 KPK, który należy stosować odpowiednio, czyli z uwzględnieniem sytuacji uregulowanej w art. 278 KPK.

Przykład zastosowania

Osoba podejrzana była wcześniej dostępna pod wskazanym adresem, lecz później nie wiadomo, gdzie obecnie przebywa. Jeżeli jej miejsce pobytu nie jest znane, art. 278 KPK przewiduje zarządzenie jej poszukiwania. Taka sytuacja może dotyczyć również oskarżonego, którego aktualnego miejsca pobytu nie ustalono. Przy podejmowaniu dalszych czynności należy uwzględnić także nakaz odpowiedniego stosowania art. 247 KPK, ponieważ wynika on wprost z art. 278 KPK. Przepis nie pozwala jednak na zastąpienie ustalenia, że miejsce pobytu jest nieznane, samym przypuszczeniem co do możliwej nieobecności danej osoby.

Częste nieporozumienia lub błędy przy stosowaniu przepisu

Częstym błędem jest utożsamianie nieznajomości miejsca pobytu z każdą sytuacją, w której nie można szybko nawiązać kontaktu z daną osobą. Art. 278 KPK mówi konkretnie o tym, że miejsce pobytu oskarżonego lub osoby podejrzanej nie jest znane. Innym nieporozumieniem byłoby pominięcie osoby podejrzanej i przyjęcie, że przepis dotyczy wyłącznie oskarżonego. Nie należy też odczytywać odesłania do art. 247 KPK jako zbędnego dodatku, ponieważ ustawa wyraźnie nakazuje jego odpowiednie stosowanie. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, aby ocenić znaczenie przepisu w konkretnych okolicznościach.