Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Osobę składającą poręczenie majątkowe zawiadamia się o każdorazowym wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa; do osoby składającej poręczenie majątkowe za oskarżonego stosuje się odpowiednio art. 138 i 139 § 1.
Art. 267 KPK nakazuje zawiadamiać osobę, która złożyła poręczenie majątkowe, o każdym wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa. Obowiązek obejmuje każdorazowe wezwanie, a więc przepis nie ogranicza się do pierwszego zawiadomienia o obowiązku stawienia się oskarżonego. Informacja ma być skierowana do osoby składającej poręczenie majątkowe za oskarżonego. Druga część art. 267 KPK stanowi, że do tej osoby stosuje się odpowiednio art. 138 oraz art. 139 § 1 KPK. Odesłanie to oznacza, że w sprawach objętych wskazanymi przepisami reguły dotyczące adresu i doręczeń stosuje się z uwzględnieniem roli poręczyciela majątkowego.
Art. 267 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy w sprawie karnej zostało złożone poręczenie majątkowe za oskarżonego. Konieczne jest również wezwanie oskarżonego do stawiennictwa, ponieważ właśnie o takim wezwaniu należy zawiadomić poręczyciela. Przepis dotyczy osoby, która faktycznie składa poręczenie, a nie każdej osoby bliskiej oskarżonemu lub zainteresowanej jego sprawą. Z jego treści wynika obowiązek zawiadomienia poręczyciela o wezwaniu oskarżonego, nie zaś obowiązek stawienia się poręczyciela w miejsce oskarżonego. Znaczenie ma także odpowiednie stosowanie przepisów wskazanych w odesłaniu, w szczególności przy ustalaniu sposobu kontaktu z poręczycielem i skutków związanych z doręczeniami.
Oskarżony został objęty poręczeniem majątkowym złożonym przez inną osobę. Następnie otrzymuje wezwanie do stawiennictwa w związku z czynnością w postępowaniu karnym. Zgodnie z art. 267 KPK osoba składająca poręczenie powinna zostać zawiadomiona o tym wezwaniu. Do przekazania jej zawiadomienia stosuje się odpowiednio art. 138 i art. 139 § 1 KPK, ponieważ art. 267 KPK wyraźnie do nich odsyła.
Błędem byłoby uznanie, że art. 267 KPK dotyczy wszystkich osób, które pomagają oskarżonemu finansowo. Przepis odnosi się konkretnie do osoby składającej poręczenie majątkowe za oskarżonego. Nie wynika z niego także, że poręczyciel zastępuje oskarżonego w obowiązku stawiennictwa. Art. 267 KPK mówi o zawiadomieniu poręczyciela, natomiast wezwanie do stawiennictwa jest kierowane do oskarżonego. Nie należy też pomijać odesłania do art. 138 i art. 139 § 1 KPK, ponieważ stanowi ono część regulacji dotyczącej kontaktu z poręczycielem. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Należy zawiadomić osobę, która złożyła poręczenie majątkowe za oskarżonego. Zawiadomienie dotyczy wezwania oskarżonego do stawiennictwa.
Art. 267 KPK przewiduje zawiadomienie poręczyciela o wezwaniu oskarżonego. Z przepisu nie wynika, aby poręczyciel miał stawić się w miejsce oskarżonego.
Tak. Przepis używa sformułowania „o każdorazowym wezwaniu”, co wskazuje na obowiązek zawiadomienia przy każdym takim wezwaniu.
Do osoby składającej poręczenie majątkowe za oskarżonego stosuje się odpowiednio art. 138 i art. 139 § 1 KPK. Tak stanowi bezpośrednio art. 267 KPK.
Nie. Przepis wskazuje osobę składającą poręczenie majątkowe za oskarżonego, a nie ogólnie osoby bliskie lub zainteresowane sprawą.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI