Art. 162.

1. Co dokładnie stanowi przepis

Art. 162 KPK wskazuje czynność podejmowaną w postępowaniu, gdy zachodzi potrzeba odtworzenia akt sprawy. Zgodnie z tym przepisem prezes sądu albo referendarz sądowy wzywa strony do działania w wyznaczonym terminie. Wezwanie dotyczy dwóch kwestii: zgłoszenia wniosków odnoszących się do sposobu odtworzenia akt oraz przedstawienia dokumentów, które mogą to odtworzenie umożliwić, oraz informacji pozwalających ustalić ich treść. Przepis nie przesądza sam, jaki sposób odtworzenia zostanie przyjęty ani jakie konkretne dokumenty strona posiada lub musi przedstawić w ramach tego artykułu. Ustala natomiast, że strony mają otrzymać możliwość przedstawienia własnych propozycji i materiałów pomocnych przy odtworzeniu, bez rozstrzygania ich zasadności w samym wezwaniu. Norma nie zastępuje jednak przedstawienia konkretnych dokumentów, jeżeli strona nimi dysponuje.

2. Kiedy przepis ma zastosowanie

Zastosowanie Art. 162 KPK wiąże się z sytuacją, w której akta sprawy wymagają odtworzenia wskutek braku lub utraty ich części. Z treści przepisu wynika, że adresatami wezwania są strony, a nie każda osoba, która może dysponować informacjami o sprawie. Czynność może wykonać prezes sądu lub referendarz sądowy, co przepis wyraźnie wskazuje w granicach wyznaczonych przez treść normy. Wezwanie powinno określać termin, ponieważ ustawa mówi o terminie oznaczonym. W jego ramach strony mogą przekazać zarówno stanowisko co do sposobu odtworzenia, jak i dokumenty umożliwiające wykonanie tej czynności. Treść przepisu nie uzależnia wezwania od wskazania przez stronę określonego rodzaju dokumentu ani informacji mogącej pomóc w odtworzeniu akt.

3. Konkretny przykład zastosowania

Przykładowo, w sprawie karnej akta wymagają odtworzenia, a jedna ze stron ma kopie pism, które wcześniej składała do sądu. Po otrzymaniu wezwania z Art. 162 KPK może ona w oznaczonym terminie przedstawić te dokumenty oraz opisać, w jaki sposób mogą pomóc w odtworzeniu akt. Inna strona może złożyć własny wniosek dotyczący sposobu odtworzenia i dołączyć posiadane materiały. Sama regulacja nie rozstrzyga, czy każdy zgłoszony wniosek zostanie uwzględniony, lecz zapewnia stronom udział na etapie gromadzenia propozycji i dokumentów przez organ wskazany w przepisie. Dokumenty te są przedstawiane właśnie po to, aby mogły zostać wykorzystane przy odtworzeniu akt sprawy oraz ustaleniu ich możliwej treści.

4. Częste nieporozumienia lub błędy

Nieporozumieniem byłoby uznanie, że Art. 162 KPK samodzielnie określa pełną procedurę odtworzenia akt ani skutki poszczególnych działań stron. Przepis koncentruje się na wezwaniu stron, ich wnioskach oraz dokumentach, które mogą ułatwić odtworzenie w trakcie tej czynności. Artykuł nie wymienia konkretnych dokumentów, które każda strona ma przedstawić, ani nie wskazuje skutków nieprzedstawienia dokumentów lub wniosków w oznaczonym terminie. Należy też odróżnić wniosek dotyczący sposobu odtworzenia od samego dokumentu: przepis pozwala zgłosić oba rodzaje materiału. Ocena znaczenia przedstawionych dokumentów i wybór sposobu odtworzenia nie są w tym artykule szczegółowo opisane. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.