Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 137.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

W wypadkach niecierpiących zwłoki można wzywać lub zawiadamiać osoby telefonicznie albo w inny sposób stosownie do okoliczności, pozostawiając w aktach odpis nadanego komunikatu z podpisem osoby nadającej.

Wyjaśnienie przepisu

1. Co dokładnie stanowi przepis

Art. 137 KPK ustanawia szczególny sposób wzywania lub zawiadamiania osób w sytuacjach wymagających szybkiego działania. Przepis pozwala, aby osoba została wezwana albo zawiadomiona telefonicznie lub w inny sposób odpowiedni do okoliczności. Taki sposób komunikacji jest dopuszczalny wyłącznie w wypadkach niecierpiących zwłoki. Ustawodawca wymaga jednocześnie, aby w aktach pozostał odpis nadanego komunikatu. Odpis ten powinien zawierać podpis osoby, która nadała komunikat, co stanowi element dokumentacji tej czynności.

2. Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 137 KPK ma zastosowanie wtedy, gdy sprawa nie pozwala na korzystanie wyłącznie ze zwykłego, mniej szybkiego sposobu przekazania wezwania lub zawiadomienia. Istotną przesłanką jest wystąpienie wypadku niecierpiącego zwłoki, a więc potrzeba sprawnego przekazania informacji osobie objętej czynnością. Przepis dotyczy zarówno wezwania, jak i zawiadomienia, nie ograniczając się do jednego rodzaju komunikatu. Jeżeli wybrany zostaje sposób inny niż telefoniczny, powinien on być stosowny do konkretnych okoliczności. Sam art. 137 KPK nie zawiera zamkniętego katalogu takich sposobów ani nie wymienia wszystkich sytuacji, które mogą być uznane za niecierpiące zwłoki.

3. Przykład zastosowania

W toku postępowania zachodzi potrzeba szybkiego przekazania osobie informacji o konieczności stawiennictwa przy określonej czynności. Ze względu na pilny charakter sytuacji osoba uprawniona do dokonania wezwania kontaktuje się telefonicznie i przekazuje komunikat. Następnie pozostawia w aktach odpis nadanego komunikatu oraz opatruje go własnym podpisem. W dokumentacji sprawy pozostaje więc zapis wskazujący, że wykorzystano tryb przewidziany w art. 137 KPK.

4. Częste nieporozumienia lub błędy

Częstym błędem jest traktowanie kontaktu telefonicznego jako rozwiązania dostępnego w każdej sytuacji. Z treści art. 137 KPK wynika jednak, że ten tryb wiąże się z wypadkami niecierpiącymi zwłoki. Innym błędem jest pominięcie obowiązku pozostawienia w aktach odpisu nadanego komunikatu. Nie wystarcza więc samo przekazanie informacji, ponieważ przepis wyraźnie wymaga także sporządzenia dokumentacji podpisanej przez osobę nadającą komunikat. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy art. 137 KPK pozwala zawsze wezwać osobę telefonicznie?

Nie. Przepis przewiduje taki sposób wzywania lub zawiadamiania w wypadkach niecierpiących zwłoki.

Czy można zawiadomić osobę inaczej niż telefonicznie?

Tak. Art. 137 KPK dopuszcza także inny sposób, jeżeli jest stosowny do okoliczności.

Co trzeba pozostawić w aktach po pilnym zawiadomieniu?

W aktach należy pozostawić odpis nadanego komunikatu z podpisem osoby, która go nadała.

Czy art. 137 KPK dotyczy tylko wezwań?

Nie. Przepis obejmuje zarówno wzywanie, jak i zawiadamianie osób.

Kto podpisuje odpis komunikatu?

Odpis nadanego komunikatu podpisuje osoba nadająca komunikat.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI