Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
Pisma doręcza się za pokwitowaniem odbioru. Odbierający potwierdza odbiór swym czytelnym podpisem zawierającym imię i nazwisko na zwrotnym pokwitowaniu, na którym doręczający potwierdza swym podpisem sposób doręczenia.
Art. 130 KPK ustanawia zasadę, że pisma doręcza się za pokwitowaniem odbioru. Oznacza to, że odbiór pisma ma zostać potwierdzony w sposób wskazany w tym przepisie, a nie pozostawać wyłącznie ustnym faktem. Osoba odbierająca potwierdza odbiór swoim czytelnym podpisem, który ma zawierać jej imię i nazwisko. Podpis odbierającego składa się na zwrotnym pokwitowaniu, natomiast doręczający na tym samym pokwitowaniu własnym podpisem potwierdza sposób doręczenia. Przepis rozróżnia więc potwierdzenie odbioru składane przez odbierającego oraz potwierdzenie sposobu doręczenia składane przez doręczającego.
Przepis ma zastosowanie, gdy w postępowaniu karnym dochodzi do doręczenia pisma. Jego treść odnosi się do samej czynności doręczenia oraz do udokumentowania odbioru przez osobę odbierającą. Warunkiem opisanym w art. 130 KPK jest złożenie przez odbierającego czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Równocześnie przepis wskazuje obowiązek doręczającego, polegający na potwierdzeniu podpisem sposobu doręczenia na zwrotnym pokwitowaniu. Art. 130 KPK nie określa w przytoczonej treści rodzaju każdego doręczanego pisma ani nie opisuje dalszych skutków braku podpisu.
Pracownik doręcza adresatowi pismo w związku z prowadzonym postępowaniem karnym. Adresat odbiera pismo i na zwrotnym pokwitowaniu składa podpis zapisany w sposób czytelny, wraz ze swoim imieniem i nazwiskiem. Doręczający podpisuje to pokwitowanie, potwierdzając sposób, w jaki pismo zostało doręczone. W takim przykładzie dokument zawiera oba elementy wskazane przez art. 130 KPK: potwierdzenie odbioru przez odbierającego oraz potwierdzenie sposobu doręczenia przez doręczającego. Przepis nie zastępuje tych dwóch potwierdzeń jednym podpisem, ponieważ przypisuje je dwóm różnym osobom.
Jednym z błędów jest utożsamianie samego podpisu odbierającego z całą treścią wymogu z art. 130 KPK. Przepis wymaga, aby podpis odbierającego był czytelny i zawierał imię i nazwisko, dlatego nie mówi jedynie o złożeniu dowolnego znaku na pokwitowaniu. Innym nieporozumieniem jest pomijanie roli doręczającego, choć przepis wyraźnie przewiduje jego podpis potwierdzający sposób doręczenia. Nie należy także przypisywać temu artykułowi wymogów, których jego treść nie wskazuje, ponieważ reguluje on pokwitowanie odbioru oraz podpisy na zwrotnym pokwitowaniu. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak. Art. 130 KPK stanowi, że pisma doręcza się za pokwitowaniem odbioru, a odbierający potwierdza odbiór podpisem.
Podpis ma być czytelny oraz zawierać imię i nazwisko osoby odbierającej pismo.
Sposób doręczenia potwierdza własnym podpisem doręczający. Potwierdzenie składa na zwrotnym pokwitowaniu.
Odbierający składa podpis na zwrotnym pokwitowaniu. Na tym pokwitowaniu podpis składa także doręczający.
W przytoczonej treści art. 130 KPK nie wskazano skutków braku podpisu. Przepis opisuje sposób potwierdzenia odbioru i doręczenia.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI