Art. 911⁷.

Co stanowi przepis

Art. 911(7) KPC reguluje sposób spieniężenia przez komornika prawa majątkowego, które zostało wcześniej zajęte w toku egzekucji. Zasadą wynikającą z § 1 jest sprzedaż z wolnej ręki, czyli bez licytacji, przy czym cena nie może być niższa niż 75% ceny oszacowania, a sama sprzedaż nie może nastąpić wcześniej niż czternastego dnia od oszacowania. Przepis dopuszcza odstępstwo od tych reguł, jeżeli przepis szczególny stanowi inaczej. Paragraf 2 pozwala na sprzedaż bez oszacowania prawa - dzieje się to na wniosek dłużnika i za zgodą wierzyciela, a dłużnik wskazuje wówczas cenę minimalną, poniżej której sprzedaż nie może dojść do skutku, oraz może wskazać nabywcę albo kilka osób uprawnionych do nabycia wraz z kolejnością. Warunkiem jest, aby sprzedaż za cenę wskazaną przez dłużnika nie naruszała interesów wierzycieli. Zgodnie z § 3, jeżeli sprzedaż nie dojdzie do skutku w terminie tygodnia od dnia wyrażenia zgody przez wierzyciela, komornik przechodzi do licytacji, chyba że wierzyciel zgodzi się na ponowną sprzedaż z wolnej ręki. Paragraf 4 nakazuje stosować do licytacji odpowiednio przepisy o sprzedaży licytacyjnej w egzekucji z ruchomości i przesądza, że ogłoszenia o licytacji papierów wartościowych nie stanowią oferty publicznej.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Norma znajduje zastosowanie w egzekucji z innych praw majątkowych, po skutecznym zajęciu prawa przez komornika. Dotyczy sytuacji, w których zaspokojenie wierzyciela ma nastąpić przez zbycie zajętego prawa, a nie przez pobranie świadczenia od dłużnika zajętej wierzytelności. Przesłankami sprzedaży z wolnej ręki są: dokonanie oszacowania, upływ co najmniej czternastu dni od oszacowania oraz uzyskanie ceny na poziomie nie niższym niż 75% oszacowania. Tryb uproszczony z § 2 wymaga zgodnego współdziałania dłużnika i wierzyciela oraz braku naruszenia interesów wierzycieli.

Przykład

Komornik zajął należące do dłużnika udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością i dokonał ich oszacowania na 40 000 zł. Po upływie czternastu dni komornik może sprzedać je z wolnej ręki za cenę nie niższą niż 30 000 zł. Dłużnik może jednak złożyć wniosek o sprzedaż bez oszacowania, wskazać cenę minimalną oraz konkretnego nabywcę, na przykład wspólnika zainteresowanego odkupieniem udziałów. Jeżeli wierzyciel wyrazi zgodę, a transakcja nie dojdzie do skutku w ciągu tygodnia od tej zgody, komornik skieruje prawo do licytacji.

Częste nieporozumienia

Błędem jest przekonanie, że dłużnik może samodzielnie narzucić cenę sprzedaży - art. 911(7) KPC wymaga zgody wierzyciela i braku naruszenia interesów wierzycieli. Mylne jest też założenie, że wskazanie nabywcy przez dłużnika wiąże komornika bezwarunkowo. Nie należy również utożsamiać progu 75% z ceną wywołania w licytacji, bo do licytacji stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z ruchomości. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.