Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 18 sierpnia 2026
Egzekucja z wynagrodzenia za pracę należy do komornika przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości dłużnika.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… kwestie podkreśla się dlatego, że potrącenie z art. 87 § 1 k.p. - w zakresie rozważanym w sprawie - stanowi w istocie część postępowania egzekucyjnego ( art. 90 k.p. oraz art. 880 k.p.c. i następne), która odbywa się przy wypłacie wynagrodzenia. Poza tą drogą, jeżeli pracownik dobrowolnie nie ureguluje dochodzonej przez pracodawcę wierzytelności, to pracodawca może ją egzekwować z całego majątku pracownika na zasadach…
Fragment uzasadnienia
… ten zawiera wyłącznie uregulowania szczególne zaś w pozostałej części odsyła do Kodeksu postępowania cywilnego i tamże zamieszczonego Działu III Tytułu III Części Trzeciej ( art. 880 i n. k.p.c. ). Przymusowy charakter egzekucji wyklucza przy tym możliwość kwalifikowania czynności potrącenia części wynagrodzenia jako „prawa” pracownika, w istocie bowiem instytucja ta służy zaspokojeniu praw wierzycieli. Określenie…
Fragment uzasadnienia
… dłużnikowi na podstawie określonego stosunku prawnego. Wyjątki od tej zasady przewidziane są jedynie w regulacjach odnoszących się do egzekucji z należności za pracę ( art. 880-888 KPC ), egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego ( art. 890 KPC ) i egzekucji z sum płatnych periodycznie ( art. 900 § 2 KPC ). Są to jednak wśród przepisów o postępowaniu egzekucyjnym regulacje stanowiące odstępstwo od zasady. Nie do…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 880: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArt. 880 KPC określa, który organ egzekucyjny jest właściwy do prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Zgodnie z jego treścią sprawa taka należy do komornika działającego przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości dłużnika. Przepis posługuje się więc kryterium powiązanym z osobą dłużnika, a nie z siedzibą pracodawcy czy miejscem zamieszkania wierzyciela. Jest to klasyczna norma o charakterze ustrojowo-procesowym: nie przesądza ona o zasadności egzekucji ani o wysokości potrąceń, lecz wskazuje, gdzie postępowanie egzekucyjne z tego składnika majątku powinno się toczyć. Wskazanie właściwości ma znaczenie porządkujące, ponieważ pozwala uniknąć sporów co do tego, który komornik ma zająć wynagrodzenie.
Art. 880 KPC znajduje zastosowanie wtedy, gdy wierzyciel dysponuje tytułem wykonawczym i kieruje egzekucję do wynagrodzenia za pracę dłużnika, czyli do świadczenia wypłacanego przez pracodawcę. Warunkiem uruchomienia egzekucji pozostaje wniosek wierzyciela wraz z tytułem wykonawczym, a omawiany przepis odpowiada wyłącznie na pytanie o organ prowadzący sprawę. Ogólna właściwość dłużnika ustalana jest według reguł kodeksowych dotyczących właściwości sądu, co w praktyce najczęściej oznacza sąd rejonowy miejsca zamieszkania dłużnika. Przepis dotyczy wynagrodzenia za pracę jako odrębnego przedmiotu egzekucji, uregulowanego w dalszych przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Trzeba przy tym pamiętać, że odrębne przepisy o wyborze komornika przez wierzyciela mogą modyfikować praktyczne znaczenie tej reguły.
Dłużnik mieszka w Radomiu, a pracuje w spółce, której siedziba znajduje się w Warszawie. Wierzyciel, który uzyskał tytuł wykonawczy, chce zająć część jego pensji. Zgodnie z regułą z art. 880 KPC sprawa należy do komornika przy sądzie rejonowym właściwym dla miejsca zamieszkania dłużnika, a więc do komornika działającego w Radomiu, a nie do komornika w Warszawie tylko dlatego, że tam mieści się biuro pracodawcy. Komornik następnie kieruje zajęcie do pracodawcy, który jako podmiot wypłacający wynagrodzenie ma obowiązek dokonywać potrąceń i przekazywać je organowi egzekucyjnemu.
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że właściwość ustala się według siedziby zakładu pracy lub miejsca faktycznego wykonywania obowiązków służbowych. Innym nieporozumieniem jest utożsamianie art. 880 KPC z przepisami określającymi granice potrąceń - ten artykuł w ogóle nie reguluje kwot wolnych od zajęcia ani limitów potrąceń. Zdarza się także mylenie właściwości komornika z właściwością sądu rozpoznającego skargę na czynności komornika, choć są to odrębne kwestie. Warto również pamiętać, że przepisy ustawy o komornikach sądowych przewidują możliwość wyboru komornika przez wierzyciela w określonych granicach, co należy analizować łącznie z omawianą normą. Wreszcie sama zmiana miejsca zamieszkania dłużnika w toku egzekucji nie zawsze powoduje automatyczną zmianę organu prowadzącego postępowanie.
W indywidualnej sprawie dotyczącej zajęcia wynagrodzenia warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni realia konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Zgodnie z art. 880 KPC jest to komornik przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości dłużnika. Decyduje więc powiązanie z osobą dłużnika, a nie z pracodawcą.
Nie, art. 880 KPC nie odwołuje się do siedziby zakładu pracy. Pracodawca jest jedynie podmiotem, do którego kierowane jest zajęcie wynagrodzenia.
Możliwość wyboru komornika wynika z odrębnych przepisów o komornikach sądowych i ma ustawowe granice. Sam art. 880 KPC określa jedynie regułę właściwości.
Nie. Przepis dotyczy wyłącznie właściwości organu egzekucyjnego, a granice potrąceń i kwoty wolne regulują inne przepisy.
Zmiana miejsca zamieszkania w toku postępowania nie oznacza automatycznie przekazania sprawy innemu komornikowi. Ocena zależy od okoliczności konkretnej sprawy, dlatego warto skonsultować ją z prawnikiem.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 880