Co stanowi przepis
Art. 752(6) KPC reguluje sytuację, w której dochodzi do spotkania dwóch odrębnych mechanizmów: zabezpieczenia roszczenia przez ustanowienie zarządu przymusowego oraz właściwej egzekucji prowadzonej przeciwko temu samemu majątkowi. Paragraf 1 przesądza, że jeżeli egzekucja zostaje skierowana do składników mienia objętego już zarządem przymusowym, dalsze postępowanie toczy się według przepisów o egzekucji przez zarząd przymusowy. Ustawodawca nakazuje przy tym odpowiednie stosowanie art. 1064(4) i art. 1064(10) KPC, które dotyczą zasad prowadzenia tego rodzaju egzekucji. Paragraf 2 obejmuje przypadek szczególny: gdy do przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego objętego zarządem ustanowionym w postępowaniu zabezpieczającym skierowano egzekucję przez sprzedaż tego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa, odpowiednie zastosowanie znajduje art. 1064(14) KPC. Sens tej regulacji jest porządkujący - chodzi o to, by jeden majątek nie był równocześnie objęty dwoma niezależnymi, konkurencyjnymi reżimami zarządzania.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis stosuje się dopiero wtedy, gdy zarząd przymusowy został już ustanowiony jako sposób zabezpieczenia roszczenia, a następnie wierzyciel - ten sam albo inny - wszczyna egzekucję obejmującą składniki majątku pozostające pod tym zarządem. Warunkiem jest więc realny zbieg: istniejący zarząd oraz skierowanie do objętego nim mienia czynności egzekucyjnych. Art. 752(6) § 1 KPC dotyczy składników mienia w ogólności, natomiast § 2 zawęża się do przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego i do egzekucji polegającej na ich sprzedaży. Skutkiem zastosowania przepisu jest zmiana reżimu proceduralnego: dalsze czynności prowadzi się już według przepisów egzekucyjnych, a nie wyłącznie według reguł postępowania zabezpieczającego. Odesłania do art. 1064(4), art. 1064(10) i art. 1064(14) KPC mają charakter odesłań stosowanych odpowiednio, co oznacza konieczność uwzględnienia specyfiki zabezpieczenia.
Przykład
Sąd zabezpieczył roszczenie wierzyciela przez ustanowienie zarządu przymusowego nad przedsiębiorstwem produkcyjnym dłużnika, wyznaczając zarządcę, który prowadzi bieżącą działalność i gromadzi dochody. Po pewnym czasie inny wierzyciel, dysponujący tytułem wykonawczym, wszczyna egzekucję i kieruje ją do składników majątkowych tego samego przedsiębiorstwa. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 752(6) § 1 KPC, dalsze postępowanie nie toczy się dwutorowo, lecz według przepisów o egzekucji przez zarząd przymusowy. Gdyby zaś drugi wierzyciel domagał się egzekucji przez sprzedaż całego przedsiębiorstwa, zastosowanie znajdzie art. 752(6) § 2 KPC wraz z odpowiednio stosowanym art. 1064(14) KPC.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest przekonanie, że wszczęcie egzekucji automatycznie uchyla wcześniejsze zabezpieczenie i kończy funkcję zarządcy - przepis mówi o zmianie reżimu prowadzenia postępowania, a nie o unicestwieniu zarządu. Drugim jest zakładanie, że przepisy o egzekucji przez zarząd przymusowy stosuje się wprost; ustawa wyraźnie posługuje się formułą odpowiedniego stosowania wskazanych przepisów. Trzecim nieporozumieniem jest rozciąganie § 2 na każdy sposób egzekucji z przedsiębiorstwa, podczas gdy dotyczy on wyłącznie egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. Zdarza się też mylenie zarządu przymusowego z zarządem sprawowanym przez samego dłużnika, co prowadzi do błędnej oceny zakresu uprawnień zarządcy. W sprawie indywidualnej, zwłaszcza przy zbiegu zabezpieczenia i egzekucji, warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
