Co dokładnie stanowi przepis
Art. 610(6) KPC otwiera odrębny oddział poświęcony postępowaniu w sprawach o przepadek pojazdów. Paragraf 1 wskazuje zakres zastosowania tych przepisów: chodzi o sprawy o przepadek pojazdów, które na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym podlegają przepadkowi na rzecz powiatu. Paragraf 2 rozstrzyga kwestię właściwości miejscowej sądu i stanowi, że właściwy jest sąd miejsca, z którego usunięto pojazd. Paragraf 3 przesądza natomiast o formie rozpoznania sprawy: co do zasady odbywa się ono na posiedzeniu niejawnym, chyba że sąd postanowi inaczej. Przepis ma więc charakter porządkujący - wyznacza granice stosowania oddziału, wskazuje sąd i określa domyślny tryb procedowania.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 610(6) KPC znajduje zastosowanie wtedy, gdy pojazd został usunięty z drogi w trybie przewidzianym w prawie o ruchu drogowym i nie został odebrany przez osobę uprawnioną w przewidzianym tam czasie, wskutek czego powstaje podstawa do orzeczenia przepadku na rzecz powiatu. Postępowanie toczy się w trybie nieprocesowym, a jego przedmiotem jest samo orzeczenie o przepadku pojazdu. Kluczowe znaczenie ma ustalenie miejsca, z którego pojazd fizycznie usunięto, bo to ono - a nie miejsce zamieszkania właściciela czy siedziba parkingu - wyznacza sąd właściwy. Reguła z § 3 oznacza, że rozprawa nie jest obowiązkowa, choć sąd może ją wyznaczyć, jeżeli uzna to za potrzebne, na przykład przy sporze co do okoliczności faktycznych.
Przykład
Samochód zaparkowany w sposób utrudniający ruch został odholowany z ulicy w mieście A na parking strzeżony położony w gminie sąsiedniej. Właściciel, mieszkający w mieście B, nie odebrał pojazdu w terminie wynikającym z przepisów prawa o ruchu drogowym. Powiat wystąpił do sądu o orzeczenie przepadku pojazdu. Zgodnie z art. 610(6) § 2 KPC sprawę rozpozna sąd miejsca, z którego pojazd usunięto, czyli sąd właściwy dla miasta A, a nie sąd miejsca zamieszkania właściciela ani sąd miejsca położenia parkingu; sprawa zostanie przy tym rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, jeżeli sąd nie zdecyduje inaczej.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest przyjmowanie, że właściwość ustala się według miejsca zamieszkania właściciela pojazdu lub według miejsca, gdzie pojazd jest przechowywany - przepis wyraźnie wiąże ją z miejscem usunięcia pojazdu. Drugim jest przekonanie, że posiedzenie niejawne oznacza pozbawienie zainteresowanego możliwości działania w sprawie; tryb ten dotyczy formy rozpoznania, a sąd zachowuje możliwość odstąpienia od niego. Bywa też mylnie zakładane, że oddział ten obejmuje każdy przepadek rzeczy - dotyczy on wyłącznie pojazdów podlegających przepadkowi na rzecz powiatu na podstawie prawa o ruchu drogowym. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
