Co stanowi przepis
Art. 608 KPC ustanawia regułę, zgodnie z którą sprawy z zakresu prawa rzeczowego rozpoznawane są na rozprawie. Oznacza to, że sąd nie powinien rozstrzygać takich spraw wyłącznie na posiedzeniu niejawnym, czyli bez wyznaczenia terminu, na którym uczestnicy mogą się stawić i wypowiedzieć. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady obowiązującej w postępowaniu nieprocesowym, w którym sąd co do zasady może rozpoznawać sprawy również na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca uznał bowiem, że sprawy dotyczące własności i innych praw rzeczowych mają na tyle doniosłe znaczenie majątkowe i często sporny charakter, iż wymagają bezpośredniego wysłuchania zainteresowanych. Jednocześnie art. 608 KPC zastrzega, że przepis szczególny może stanowić inaczej, a więc ustawa może w określonych wypadkach dopuścić rozpoznanie sprawy bez rozprawy.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis odnosi się do spraw z zakresu prawa rzeczowego rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym, a więc do tej grupy spraw, którą Kodeks postępowania cywilnego reguluje w kolejnych artykułach tego działu. Chodzi między innymi o sprawy dotyczące stwierdzenia zasiedzenia, zniesienia współwłasności, zarządu rzeczą wspólną czy ustanowienia drogi koniecznej. Warunkiem zastosowania reguły z art. 608 KPC jest brak przepisu szczególnego, który przewidywałby inny tryb procedowania. Jeżeli taki przepis istnieje, to on ma pierwszeństwo i sąd może rozstrzygnąć sprawę bez wyznaczania rozprawy. Reguła ta dotyczy rozpoznania sprawy co do istoty, a nie każdej czynności podejmowanej w toku postępowania, ponieważ wiele kwestii wpadkowych sąd rozstrzyga na posiedzeniu niejawnym.
Przykład
Dwoje spadkobierców odziedziczyło niezabudowaną działkę i pozostaje jej współwłaścicielami. Jedno z nich składa do sądu wniosek o zniesienie współwłasności, proponując podział fizyczny nieruchomości, a drugie uważa, że działka powinna przypaść w całości jemu ze spłatą na rzecz brata. Ponieważ jest to sprawa z zakresu prawa rzeczowego, a żaden przepis szczególny nie przewiduje odstępstwa, sąd wyznacza rozprawę i zawiadamia o niej oboje uczestników. Na rozprawie każdy z nich może przedstawić swoje stanowisko, zgłosić wnioski dowodowe, odnieść się do opinii biegłego geodety, a sąd bezpośrednio wyjaśnia okoliczności sporne.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest przekonanie, że skoro sprawa toczy się w postępowaniu nieprocesowym, to zawsze zakończy się bez udziału stron; art. 608 KPC prowadzi do wniosku przeciwnego. Drugim nieporozumieniem jest odczytywanie tego przepisu jako gwarancji, że rozprawa odbędzie się w każdej sprawie o charakterze majątkowym, podczas gdy dotyczy on wyłącznie spraw z zakresu prawa rzeczowego. Trzecim jest pomijanie zastrzeżenia o przepisie szczególnym, które realnie ogranicza zakres tej reguły. Warto też pamiętać, że wyznaczenie rozprawy nie oznacza obowiązku osobistego stawiennictwa uczestnika, choć nieobecność może utrudnić przedstawienie własnych racji. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni przebieg konkretnego postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.