Art. 532.

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 532 KPC reguluje moment, w którym sąd może zakończyć postępowanie prowadzone po dokonaniu ogłoszenia o wezwaniu zaginionego oraz osób mogących udzielić o nim informacji. Przepis rozdziela dwie kwestie: samo prowadzenie dalszych czynności procesowych oraz wydanie orzeczenia kończącego sprawę. Dalsze postępowanie, czyli między innymi przeprowadzanie dowodów czy odbieranie oświadczeń, może toczyć się jeszcze przed upływem terminu wskazanego w ogłoszeniu. Natomiast zakończenie sprawy nie może nastąpić wcześniej niż po upływie trzech okresów wskazanych w punktach 1-3: terminów przewidzianych w Kodeksie cywilnym, trzech miesięcy od ukazania się ogłoszenia oraz miesiąca od końca terminu wyznaczonego w ogłoszeniu. Wszystkie te okresy muszą upłynąć łącznie, a więc decydujący jest ten z nich, który kończy się najpóźniej.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Norma z art. 532 KPC znajduje zastosowanie w postępowaniach nieprocesowych dotyczących zaginionych, w których sąd zarządził ogłoszenie o wszczęciu sprawy i wezwał zainteresowanych do zgłoszenia się. Ogłoszenie pełni funkcję gwarancyjną: ma dać realną szansę na to, że zaginiony sam się odezwie albo że pojawią się osoby dysponujące wiedzą o jego losie. Przesłanką zastosowania przepisu jest zatem uprzednie prawidłowe dokonanie ogłoszenia oraz wyznaczenie w nim terminu do zgłoszeń. Sąd, licząc terminy, musi ustalić datę ukazania się ogłoszenia oraz datę końcową terminu w nim wskazanego. Przepis nie zwalnia sądu z badania przesłanek materialnoprawnych wynikających z Kodeksu cywilnego - określa jedynie najwcześniejszy dopuszczalny moment zakończenia sprawy.

Przykład

Rodzina składa wniosek dotyczący osoby, która zaginęła kilka lat wcześniej i od tego czasu nie nawiązała żadnego kontaktu. Sąd zarządza ogłoszenie, które ukazuje się 10 marca, i wyznacza w nim trzymiesięczny termin do zgłaszania informacji, upływający 10 czerwca. Sąd może w tym czasie przesłuchiwać świadków i gromadzić dokumenty, ale orzeczenia nie wyda wcześniej niż 10 lipca, ponieważ dopiero wtedy mija miesiąc od końca terminu z ogłoszenia. Gdyby jednocześnie nie upłynął jeszcze termin wynikający z przepisów Kodeksu cywilnego, sąd musiałby zaczekać do tej późniejszej daty.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest przekonanie, że wystarczy upływ terminu podanego w samym ogłoszeniu - tymczasem art. 532 KPC dodaje jeszcze co najmniej miesiąc karencji oraz minimum trzech miesięcy od publikacji. Druga pomyłka polega na sumowaniu wszystkich okresów, podczas gdy biegną one równolegle i liczy się ten, który kończy się najpóźniej. Wnioskodawcy bywają też przekonani, że w okresie oczekiwania sąd nie może podejmować żadnych czynności, co jest nietrafne, bo przepis wyraźnie na nie zezwala. Wreszcie mylnie zakłada się, że upływ terminów automatycznie przesądza o treści rozstrzygnięcia, choć sąd nadal ocenia materiał dowodowy. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni stan faktyczny i prawidłowo obliczy terminy.