Co stanowi przepis
Art. 52 KPC reguluje tryb rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, czyli sposób, w jaki sąd decyduje o tym, czy dany sędzia może dalej orzekać w sprawie. Zgodnie z § 1 o wyłączeniu rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy, a jeżeli sąd ten nie mógłby wydać postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, sprawę przejmuje sąd nad nim przełożony. Paragraf 2 przewiduje, że postanowienie wydaje się po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy, przy czym brak wyjaśnienia w terminie dwóch tygodni od wpływu wniosku do sądu właściwego (a przy wniosku dotkniętym brakami - od dnia ich usunięcia) pozwala rozpoznać wniosek bez tego wyjaśnienia, chyba że sąd uzna je za konieczne. Paragraf 3 określa skutek uwzględnienia wniosku: sąd znosi postępowanie w zakresie obejmującym udział wyłączonego sędziego w sprawie po złożeniu wniosku, z wyjątkiem czynności niecierpiących zwłoki.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis stosuje się zawsze wtedy, gdy w toczącej się sprawie cywilnej zostanie złożony wniosek o wyłączenie sędziego. Nie rozstrzyga on o tym, jakie okoliczności uzasadniają wyłączenie - te wynikają z innych przepisów - lecz wskazuje, kto i w jakiej procedurze ma podjąć decyzję. Ma znaczenie zwłaszcza w mniejszych sądach lub wydziałach, gdzie liczba sędziów może okazać się niewystarczająca do wydania postanowienia, co uruchamia właściwość sądu przełożonego. Reguła dwutygodniowa z § 2 służy temu, aby brak reakcji sędziego nie blokował rozpoznania wniosku i nie przedłużał postępowania. Z kolei § 3 znajduje zastosowanie dopiero po uwzględnieniu wniosku i dotyczy losu czynności dokonanych z udziałem sędziego już po jego złożeniu.
Przykład
W sprawie o zapłatę strona składa wniosek o wyłączenie sędziego, wskazując okoliczności mogące budzić wątpliwość co do jego bezstronności. Sędzia nie składa wyjaśnienia, a od wpływu wniosku do sądu upływają dwa tygodnie - sąd może wówczas rozpoznać wniosek bez wyjaśnienia, o ile nie uzna go za konieczne. Jeżeli sąd wniosek uwzględni, znosi te czynności, w których sędzia brał udział po złożeniu wniosku, na przykład przeprowadzoną w tym czasie rozprawę. Gdyby jednak sędzia dokonał czynności niecierpiącej zwłoki, na przykład niezbędnego zabezpieczenia dowodu, czynność ta pozostaje w mocy.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest przekonanie, że o wyłączeniu decyduje sam sędzia, którego wniosek dotyczy - art. 52 KPC powierza to rozstrzygnięcie sądowi. Drugim jest założenie, że brak wyjaśnienia sędziego automatycznie przesądza o uwzględnieniu wniosku; przepis pozwala jedynie rozpoznać sprawę bez tego wyjaśnienia. Trzecim nieporozumieniem jest sądzenie, że uwzględnienie wniosku unieważnia całe dotychczasowe postępowanie - zniesienie obejmuje wyłącznie czynności z udziałem sędziego po złożeniu wniosku. Czwartym błędem jest pomijanie wyjątku dotyczącego czynności niecierpiących zwłoki, które pozostają skuteczne. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.