Co stanowi przepis
Art. 515 KPC daje sądowi trzy odrębne uprawnienia dotyczące sposobu gromadzenia materiału dowodowego w postępowaniu nieprocesowym. Po pierwsze, sąd może przesłuchać świadków i biegłych bez odbierania od nich przyrzeczenia, czyli bez uroczystej formuły, którą co do zasady składa się przed zeznaniami lub opinią. Po drugie, sąd może przeprowadzić takie przesłuchanie w nieobecności uczestników postępowania, a więc bez ich udziału w tej konkretnej czynności. Po trzecie, sąd może zażądać od osób, które nie są uczestnikami, złożenia wyjaśnień na piśmie, co pozwala uzyskać informacje bez wzywania tych osób na posiedzenie. Przepis posługuje się słowem "może" oraz zwrotem "stosownie do okoliczności", co oznacza, że są to uprawnienia fakultatywne, a nie obowiązek sądu.
Kiedy ma zastosowanie
Przepis dotyczy postępowania nieprocesowego, a więc spraw prowadzonych w trybie wniosku, a nie pozwu, takich jak sprawy spadkowe, opiekuńcze czy dotyczące zarządu majątkiem. Sąd korzysta z tych rozwiązań wtedy, gdy przemawiają za tym okoliczności konkretnej sprawy: potrzeba szybkości, ochrona osoby przesłuchiwanej, uproszczenie czynności lub uzyskanie informacji o charakterze technicznym czy porządkowym. Skorzystanie z art. 515 KPC nie wymaga zgody uczestników, choć sąd powinien ważyć ich interes w udziale w czynności. Wyjaśnienia na piśmie mogą być żądane wyłącznie od osób spoza kręgu uczestników postępowania.
Przykład
W sprawie o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd majątkiem dziecka sąd chce ustalić stan techniczny nieruchomości oraz sytuację rodzinną. Sąd przesłuchuje świadka, sąsiada rodziny, bez odbierania przyrzeczenia, uznając, że okoliczności sprawy tego nie wymagają. Następnie zwraca się na piśmie do administratora budynku, który nie jest uczestnikiem postępowania, o złożenie wyjaśnień co do zaległości i planowanego remontu. Dzięki temu sąd uzyskuje potrzebne informacje bez organizowania dodatkowego posiedzenia i bez wzywania administratora do sądu.
Częste nieporozumienia
Częstym błędem jest przekonanie, że zeznanie złożone bez przyrzeczenia ma mniejszą wartość dowodową lub że świadek może wtedy mówić nieprawdę bez konsekwencji - brak przyrzeczenia nie zwalnia z obowiązku mówienia prawdy. Drugim nieporozumieniem jest odczytywanie art. 515 KPC jako reguły: przesłuchanie bez przyrzeczenia i bez udziału uczestników jest wyjątkiem uzasadnionym okolicznościami, a nie standardem. Uczestnicy bywają też przekonani, że nieobecność przy przesłuchaniu pozbawia ich wpływu na postępowanie, tymczasem zachowują prawo do zapoznania się z aktami i zgłaszania dalszych wniosków dowodowych. Wreszcie pisemne wyjaśnienia osoby niebędącej uczestnikiem nie zastępują automatycznie zeznań świadka i sąd może mimo wszystko wezwać taką osobę do sądu. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni, czy sposób przeprowadzenia dowodów odpowiada okolicznościom postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.