Co stanowi przepis
Art. 479(56) KPC w obecnym brzmieniu składa się z jednej obowiązującej jednostki redakcyjnej - paragrafu 2, ponieważ paragraf 1 został uchylony. Norma ta stanowi, że skarga kasacyjna od orzeczenia sądu drugiej instancji przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Oznacza to, że w postępowaniu, którego ten przepis dotyczy, nie stosuje się ogólnego ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej opartego na kryterium wartości sporu. Ustawodawca uznał, że waga rozstrzyganych zagadnień uzasadnia otwarcie drogi do Sądu Najwyższego bez względu na to, jak niska jest kwotowo określona wartość przedmiotu zaskarżenia. Przepis nie zwalnia natomiast od pozostałych wymagań dotyczących skargi kasacyjnej, takich jak terminy, przymus adwokacko-radcowski czy konieczność wskazania podstaw kasacyjnych i wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Kiedy ma zastosowanie
Art. 479(56) KPC znajduje zastosowanie wówczas, gdy sprawa została rozpoznana w postępowaniu odrębnym, do którego ten przepis się odnosi, a strona zamierza zaskarżyć prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji. Kluczowy jest moment, w którym postępowanie apelacyjne zostało zakończone i strona rozważa dalszy nadzwyczajny środek zaskarżenia. Przepis działa niejako automatycznie: nie trzeba składać odrębnego wniosku o zwolnienie z wymogu wartościowego, ponieważ ustawa sama wyłącza to kryterium. Nie oznacza to jednak, że każda skarga zostanie merytorycznie rozpoznana - Sąd Najwyższy nadal bada, czy zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania. Jeżeli sprawa nie należy do kategorii objętej tym postępowaniem odrębnym, zastosowanie znajdą ogólne reguły dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Przykład
Przedsiębiorca odwołał się od decyzji organu regulacyjnego, a sąd pierwszej instancji jego odwołanie oddalił. Sąd drugiej instancji utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy, a nałożona sankcja finansowa opiewała na relatywnie niewielką kwotę. Gdyby stosować ogólny próg wartościowy, droga do Sądu Najwyższego mogłaby być zamknięta, jednak dzięki art. 479(56) KPC przedsiębiorca może wnieść skargę kasacyjną, o ile dochowa terminu i pozostałych wymagań formalnych. Musi jednak nadal wykazać, na przykład, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne albo że skarga jest oczywiście uzasadniona.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że brak progu wartościowego oznacza gwarancję rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy - tak nie jest, ponieważ obowiązuje etap tak zwanego przedsądu. Druga pomyłka to rozciąganie art. 479(56) KPC na wszystkie sprawy gospodarcze, podczas gdy przepis dotyczy określonego postępowania odrębnego. Bywa też mylnie przyjmowane, że uchylenie paragrafu 1 pozbawiło cały artykuł znaczenia, tymczasem paragraf 2 nadal obowiązuje. Warto również pamiętać, że przepis nie skraca ani nie wydłuża terminu do wniesienia skargi. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni dopuszczalność i zasadność środka zaskarżenia.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.