Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 18 sierpnia 2026
Przewodniczący, na wniosek uprawnionego, wyznacza posiedzenie niejawne w celu ustnego wyjaśnienia udzielonych informacji.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Art. 479(120) KPC reguluje jedną, ściśle określoną czynność procesową: wyznaczenie posiedzenia niejawnego, którego celem jest ustne wyjaśnienie informacji udzielonych wcześniej w postępowaniu. Przepis wskazuje, że czynności tej dokonuje przewodniczący, a więc nie jest potrzebne postanowienie całego składu orzekającego. Warunkiem jest wniosek uprawnionego - przewodniczący nie działa tu z urzędu, lecz reaguje na inicjatywę strony, która wcześniej uzyskała informacje. Posiedzenie ma charakter niejawny, co oznacza, że nie jest dostępne dla publiczności, a jego przedmiotem nie jest rozstrzyganie sprawy co do istoty, lecz doprecyzowanie treści już przekazanych danych. Norma ma zatem charakter techniczno-procesowy i służy usunięciu niejasności, które pojawiły się po wykonaniu obowiązku informacyjnego.
Przepis znajduje zastosowanie na etapie, na którym informacje zostały już udzielone, ale ich treść budzi wątpliwości: jest niepełna, wieloznaczna, zapisana w sposób trudny do odczytania albo wymaga objaśnienia sposobu ich zestawienia. Podstawową przesłanką jest złożenie wniosku przez uprawnionego, czyli podmiot, na rzecz którego informacje miały być udzielone. Wniosek powinien wskazywać, jakie elementy przekazanych informacji wymagają wyjaśnienia, ponieważ to wyznacza zakres posiedzenia. Przewodniczący, wyznaczając termin, organizuje posiedzenie w taki sposób, aby wyjaśnienia mogły zostać złożone ustnie, co bywa szybsze i skuteczniejsze niż kolejna wymiana pism. Instytucja z art. 479(120) KPC nie zastępuje postępowania dowodowego i nie służy rozszerzaniu zakresu informacji ponad to, co zostało wcześniej nakazane.
Uprawniony otrzymał zestawienie zawierające dane o ilościach i kanałach dystrybucji towarów, jednak część pozycji opisano skrótami, a jedna z tabel zawiera wartości bez wskazania jednostek. Uprawniony składa wniosek na podstawie art. 479(120) KPC, wskazując konkretne pozycje wymagające objaśnienia. Przewodniczący wyznacza posiedzenie niejawne, na którym obowiązany ustnie tłumaczy znaczenie użytych oznaczeń oraz sposób zestawienia danych. Dzięki temu uprawniony nie musi domyślać się treści dokumentu, a sąd dysponuje spójnym materiałem, którym może się dalej posługiwać.
Pierwszym błędem jest traktowanie posiedzenia jako okazji do zadawania pytań o okoliczności, które nigdy nie były objęte obowiązkiem informacyjnym - celem jest wyjaśnienie informacji już udzielonych, a nie ich uzupełnianie o nowe zagadnienia. Drugim nieporozumieniem jest oczekiwanie, że sąd wyznaczy takie posiedzenie z urzędu; przepis wyraźnie wymaga wniosku uprawnionego. Trzeci błąd polega na sądzeniu, że skoro posiedzenie jest niejawne, to strona nie ma prawa w nim uczestniczyć - niejawność oznacza wyłączenie publiczności, a nie wyłączenie uczestników postępowania. Zdarza się także mylenie tej instytucji z rozprawą, podczas gdy art. 479(120) KPC dotyczy czynności o wąskim, wyjaśniającym charakterze. Warto wreszcie pamiętać, że wniosek ogólnikowy, bez wskazania spornych fragmentów, utrudnia przeprowadzenie posiedzenia w sposób efektywny.
W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni zasadność i zakres takiego wniosku.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Zgodnie z art. 479(120) KPC wniosek składa uprawniony, czyli podmiot, na rzecz którego informacje zostały udzielone. Bez takiego wniosku przewodniczący nie wyznacza posiedzenia.
Nie, przepis przewiduje posiedzenie niejawne. Oznacza to wyłączenie udziału publiczności, a nie pozbawienie stron możliwości uczestnictwa w czynności.
Celem posiedzenia jest ustne wyjaśnienie informacji już udzielonych. Rozszerzanie zakresu obowiązku informacyjnego nie mieści się w treści art. 479(120) KPC.
Termin wyznacza przewodniczący, działając na wniosek uprawnionego. Nie jest do tego potrzebne rozstrzygnięcie całego składu orzekającego.
Praktycznie warto wskazać, które fragmenty udzielonych informacji są niejasne i wymagają objaśnienia. Precyzyjny wniosek pozwala ograniczyć posiedzenie do rzeczywiście spornych kwestii.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 479(120)