Art. 479¹¹⁶.

Co stanowi przepis

Art. 479(116) KPC wskazuje, jakie warunki formalne i treściowe musi spełniać wniosek o udzielenie informacji składany w postępowaniu w sprawach własności intelektualnej. Po pierwsze, wniosek ma odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a więc zawierać między innymi oznaczenie sądu, stron, rodzaju pisma, osnowę wniosku, podpis oraz wymienienie załączników. Po drugie, przepis dokłada cztery elementy szczególne: wiarygodne wykazanie okoliczności wskazujących na naruszenie prawa własności intelektualnej, określenie informacji objętych wezwaniem, określenie obowiązanego wraz ze wskazaniem okoliczności świadczących o tym, że dysponuje on żądanymi informacjami, oraz wykazanie, że informacje są konieczne do określenia źródła lub zakresu naruszenia prawa. Wszystkie te elementy występują łącznie - brak któregokolwiek z nich czyni wniosek niekompletnym.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Przepis stosuje się wtedy, gdy uprawniony z prawa własności intelektualnej chce uzyskać od oznaczonej osoby dane pozwalające ustalić, skąd pochodzi naruszenie i jak szeroki jest jego zakres. Nie chodzi o dowolne żądanie danych, lecz o informacje niezbędne do zidentyfikowania źródła lub skali naruszenia, na przykład danych o dostawcach, odbiorcach czy ilości wprowadzonych do obrotu towarów. Wnioskodawca nie musi udowodnić naruszenia w sposób pełny, ale musi je uprawdopodobnić w sposób wiarygodny, czyli przedstawić okoliczności i materiały czyniące naruszenie realnym, a nie hipotetycznym. Konieczne jest też powiązanie obowiązanego z posiadaniem informacji - samo przypuszczenie, że ktoś może coś wiedzieć, nie wystarcza.

Przykład

Producent odzieży, właściciel zarejestrowanego znaku towarowego, stwierdza, że na stoisku w hali handlowej sprzedawane są koszulki z jego oznaczeniem, których nie wprowadził do obrotu. Chcąc ustalić, kto dostarcza towar i w jakiej ilości, składa wniosek o udzielenie informacji przeciwko prowadzącemu stoisko. We wniosku opisuje przebieg zakupu kontrolnego i dołącza dokumentację zdjęciową oraz paragon, precyzyjnie określa, jakich danych żąda (dane dostawcy, daty i wielkość dostaw), a także wyjaśnia, dlaczego bez tych informacji nie jest w stanie ustalić źródła i skali naruszenia. Tak skonstruowany wniosek odpowiada wymogom art. 479(116) KPC.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest formułowanie żądania w sposób ogólnikowy, w rodzaju "wszelkie informacje dotyczące działalności obowiązanego" - przepis wymaga określenia konkretnych informacji. Drugim błędem jest traktowanie wniosku jak narzędzia do poszukiwania dowodów naruszenia, podczas gdy uprawdopodobnienie naruszenia jest warunkiem wstępnym, a nie celem postępowania. Bywa też, że wnioskodawca pomija wykazanie, dlaczego akurat wskazana osoba dysponuje danymi, albo nie uzasadnia konieczności ich uzyskania. Nie należy również zapominać, że wniosek pozostaje pismem procesowym i musi spełniać ogólne wymagania formalne, których brak prowadzi do wezwania o uzupełnienie. W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który oceni kompletność wniosku i jego uzasadnienie.