Art. 407 Kodeksu postępowania cywilnego (KPC) reguluje terminy, w których można złożyć skargę o wznowienie postępowania. Przepis dzieli się na dwa paragrafy, które precyzują różne sytuacje dotyczące rozpoczęcia biegu tego terminu.
W pierwszym paragrafie ustawodawca określa, że strona ma trzy miesiące na wniesienie skargi o wznowienie postępowania – termin ten liczy się od dnia, w którym dowiedziała się o podstawie wznowienia. Jednak jeśli podstawą wznowienia jest pozbawienie strony możliwości działania lub brak należytej reprezentacji, termin liczony jest od dnia, w którym strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy dowiedział się o wyroku. Oznacza to, że ustawodawca przewidział różne punkty startowe terminu w zależności od charakteru podstaw wznowienia.
Drugi paragraf dotyczy szczególnej sytuacji uregulowanej w art. 4011 KPC, gdzie wznowienie następuje na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W takim przypadku termin na wniesienie skargi zaczyna biec od dnia wejścia w życie wspomnianego orzeczenia Trybunału. Gdy orzeczenie Trybunału jeszcze nie było prawomocne, a trwało postępowanie odwoławcze, termin biegnie dopiero od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu tego odwołania lub od dnia ogłoszenia postanowienia, gdy wydano je na posiedzeniu jawnym.
Przepis Art. 407 ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie strona postępowania chce wznowić zakończone postępowanie cywilne w oparciu o nowe podstawy, na przykład gdy wskazane są przesłanki o pozbawieniu możliwości działania lub gdy zachodzą skutki orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego względem prawomocnych orzeczeń.
Przykładem codziennego zastosowania jest sytuacja, gdy strona dowiaduje się, że wskutek błędu formalnego w trakcie procesu nie miała możliwości wystąpienia. Może ona wtedy w terminie trzech miesięcy od uzyskania takiej wiedzy złożyć skargę o wznowienie postępowania. Analogicznie, gdy Trybunał Konstytucyjny wyda wyrok, który zmienia sytuację prawną faktycznie rozstrzygniętej sprawy, strona musi działać w terminie wskazanym w paragrafie drugim.
Do najczęstszych błędów przy stosowaniu Art. 407 należy niewłaściwe obliczanie terminu – na przykład liczenie terminów od daty ogłoszenia wyroku lub od daty wydania skargi odwoławczej, zamiast od daty dowiedzenia się o podstawie wznowienia. Często też bywa, że strony nie uwzględniają w terminie okoliczności szczególnych kiedy podstawą wznowienia jest brak reprezentacji, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Podsumowując, zgodnie z Art. 407 KPC skarga o wznowienie wnosi się w terminie trzech miesięcy liczonym według określonych zasad zależnych od podstaw wznowienia i rodzaju orzeczenia. W indywidualnych sprawach, aby uniknąć pomyłek, warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże prawidłowo ustalić termin i przesłanki wznowienia.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
