Co dokładnie stanowi przepis
Art. 1102 KPC ma obecnie status jednostki uchylonej, co oznacza, że w tekście Kodeksu postępowania cywilnego w miejscu tego artykułu nie znajduje się już żadna norma prawna. Ustawodawca, dokonując nowelizacji, usunął dotychczasową treść przepisu, pozostawiając jednak samą numerację wraz z adnotacją "(uchylony)". Taki zabieg jest standardową techniką legislacyjną: pozwala zachować ciągłość i stabilność numeracji pozostałych przepisów, dzięki czemu kolejne artykuły nie muszą być przenumerowywane, a odesłania w innych ustawach nie tracą sensu. W praktyce oznacza to, że z art. 1102 KPC nie można obecnie wywieść żadnego uprawnienia, obowiązku ani zasady procesowej. Jednostka ta pełni więc wyłącznie funkcję porządkową w strukturze kodeksu.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Art. 1102 KPC nie ma zastosowania do spraw wszczynanych i rozpoznawanych obecnie - sąd ani strona nie mogą się na niego skutecznie powołać jako na podstawę swojego stanowiska. Znaczenie tej jednostki jest zatem przede wszystkim historyczne i systemowe. Numeracja z przedziału, w którym mieści się art. 1102 KPC, należy do części kodeksu poświęconej postępowaniu cywilnemu w sprawach z elementem zagranicznym, dlatego uchylony przepis bywa napotykany przy lekturze starszych opracowań, komentarzy czy pism procesowych sprzed nowelizacji. W takich sytuacjach konieczne jest sięgnięcie do wersji kodeksu obowiązującej w dacie, której dotyczy dana czynność, oraz do przepisów przejściowych ustawy nowelizującej. To właśnie przepisy przejściowe rozstrzygają, czy do postępowań wszczętych przed zmianą stosuje się dotychczasowe, czy nowe brzmienie regulacji.
Przykład
Osoba prowadząca spór sądowy odnajduje w internecie starszy wzór pisma procesowego, w którym jako podstawę prawną wskazano art. 1102 KPC. Po sprawdzeniu aktualnego tekstu Kodeksu postępowania cywilnego okazuje się, że przy tym artykule widnieje wyłącznie adnotacja "(uchylony)". Powołanie się na taką podstawę w piśmie złożonym dzisiaj byłoby błędem - sąd oceni argumentację merytorycznie, ale sama podstawa prawna okaże się nieistniejąca. Właściwym krokiem jest ustalenie, która aktualnie obowiązująca jednostka kodeksu reguluje zagadnienie, o które chodzi, i wskazanie jej w piśmie.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że skoro numer artykułu nadal figuruje w kodeksie, to przepis w jakimś zakresie obowiązuje. Tak nie jest - pozostawiony numer jest wyłącznie znakiem porządkowym. Drugim nieporozumieniem jest założenie, że uchylenie przepisu oznacza automatyczne zniesienie regulowanej wcześniej instytucji; zdarza się bowiem, że dana materia została przeniesiona do innej jednostki redakcyjnej albo do odrębnej ustawy. Trzecim problemem jest korzystanie z nieaktualnych, niedatowanych źródeł internetowych, które powielają brzmienie przepisu sprzed nowelizacji. Warto zawsze weryfikować stan prawny w oficjalnym, ujednoliconym tekście ustawy i zwracać uwagę na datę, na którą tekst został sporządzony.
W indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, który ustali, jaki stan prawny znajduje zastosowanie do konkretnych okoliczności.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.