Co stanowi przepis
Art. 1029 KPC reguluje sposób sporządzenia planu podziału sum uzyskanych z egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Zgodnie z § 1 komornik opiera się na dwóch dokumentach: oświadczeniu pracodawcy o wynagrodzeniu dłużnika oraz na spisie wierzytelności i praw osób uczestniczących w podziale. Na tej podstawie ustala, w jakim procencie na każdego wierzyciela przypada udział w kwotach potrącanych każdorazowo przez pracodawcę i przekazywanych komornikowi. Jeżeli samo oświadczenie pracodawcy nie wystarcza do sporządzenia planu, komornik sporządza go niezwłocznie po złożeniu sumy podlegającej podziałowi na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Paragraf 1(1) pozwala wierzycielowi zrzec się doręczenia planu podziału i wskazać adres poczty elektronicznej - wówczas termin do wniesienia zarzutów biegnie od dnia wysłania na ten adres informacji o treści planu. Paragraf 2 nakazuje doręczyć razem z planem odpis oświadczenia pracodawcy o wynagrodzeniu dłużnika, a § 3 wyłącza przy tym podziale stosowanie art. 1025 § 1 pkt 2(1) oraz § 7 i 8.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie w egzekucji z wynagrodzenia za pracę, gdy do podziału uzyskanych kwot uprawniony jest więcej niż jeden wierzyciel lub gdy zachodzi potrzeba sporządzenia planu podziału. Charakterystyczne jest to, że świadczenie wpływa ratami - pracodawca dokonuje potrąceń przy każdej wypłacie - dlatego plan określa udziały procentowe, a nie jednorazowe kwoty. Zastosowanie ma także wtedy, gdy oświadczenie pracodawcy jest niepełne lub budzi wątpliwości; wówczas plan powstaje dopiero po wpłynięciu środków do depozytu. Reguła z § 1(1) dotyczy wierzycieli, którzy chcą przyspieszyć postępowanie i zgadzają się na komunikację elektroniczną.
Przykład
Przeciwko dłużnikowi zatrudnionemu na umowę o pracę prowadzone są dwie egzekucje: bank dochodzi niespłaconego kredytu, a przedsiębiorca zapłaty za usługę. Pracodawca składa komornikowi oświadczenie o wysokości wynagrodzenia i o dokonywanych potrąceniach, a komornik na podstawie art. 1029 KPC sporządza plan podziału, w którym ustala, że na bank przypada określony procent każdej potrąconej kwoty, a na drugiego wierzyciela pozostała część. Wraz z planem obaj wierzyciele i dłużnik otrzymują odpis oświadczenia pracodawcy, dzięki czemu mogą sprawdzić, czy podstawa wyliczeń jest prawidłowa. Jeden z wierzycieli wcześniej zrzekł się doręczenia i podał adres e-mail, więc termin na zarzuty biegnie dla niego od dnia wysłania informacji o treści planu.
Częste nieporozumienia
Pierwszym błędem jest oczekiwanie, że plan podziału wskaże konkretne kwoty dla każdego wierzyciela - przy egzekucji z wynagrodzenia określa się udziały procentowe w sumach potrącanych każdorazowo. Drugim jest przekonanie, że zrzeczenie się doręczenia pozbawia prawa do zarzutów; przeciwnie, termin biegnie, tylko liczy się go od wysłania wiadomości elektronicznej. Trzecim - pomijanie odpisu oświadczenia pracodawcy, który stanowi istotny materiał do weryfikacji planu. Warto też pamiętać, że § 3 wyłącza część reguł kolejności zaspokojenia z art. 1025, więc nie każdy schemat pierwszeństwa działa tu tak samo. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.